Articles about Xanthi, Interesting opinions Options

[Akrites Xanthi]

Έριξε φως σε πολλά θέματα, έλυσε απορίες και έθεσε στόχο τον τελικό του Κυππέλου ο Χρήστος Πανόπουλος, που απάντησε σε όλα τα θέματα που "καίνε" την Ξάνθη.
Μία μέρα μετά τον πρώτο αγώνα με τον Ολυμπιακό ο πρόεδρος της ακριτικής ομάδας φάνηκε αισιόδοξος για την συνέχεια μιλώντας στον SuperΣπορ FM: "Μια μεσαία ομάδα όπως η Ξάνθη πρέπει να κάνει κάποια στιγμή την υπέρβαση, να αποβάλλει τον κομπλεξισμό και να κοιτάξει τις μεγάλες ομάδες στα μάτια, αφού οι διαφορές είναι πολύ μικρές.

Πρέπει να στοχεύσουμε στον τελικό του Κυπέλλου. Ο Ολυμπιακός είναι μεγάλη ομάδα, αλλά θεωρώ πως έχουμε το πλεονέκτημα και την ομάδα που με αυτό το αποτέλεσμα μπορεί αν αποκλείσει στην έδρα της τον Ολυμπιακό".

(Κι εμείς είμαστε ακόμα μια φορά εδώ , για να βοηθήσουμε την ομάδα...)

(Το υπόλοιπο μέρος της συνέντευξης)...

Μετά τις απώλειες των Λουτσιάνο και Έμερσον πολλά ακούστηκαν για αποδυνάμωση της ομάδας και λάθος κίνηση να φύγουν οι δύο καλύτεροι παίκτες της Skoda. Ο Πανόπουλος βέβαια δεν είναι αυτής της άποψης αφού υποστήριξε πως έγιναν μεταγραφές και το υπάρχον υλικό είναι αρκετά καλό: "Νομίζω πως ο κύριος Ματζουράκης είναι πολύ ευχαριστημένος από το έμψυχο υλικό της ομάδας.

Το είπε και ο ίδιος ότι έφυγαν δύο καλοί παίκτες, αλλά η Ξάνθη έχει κι άλλους καλούς παίκτες. Άλλωστε έγιναν και πέντε μεταγραφές. Αυτοί που ήρθαν καλούνται να αποδείξουν πως είναι καλοί ποδοσφαιριστές. Μετρήσαμε όλες τις παραμέτρους και με βάση τη φιλοσοφία που έχει η εταιρία αυτή, οτιδήποτε κινητό και ακίνητο πωλείται όταν υπάρχει συμφέρον".

Για το μεταγραφικό "μπαμ" που προσπάθησε να κάνει η Ξάνθη με τον Γιόσεφ Μουκτάρι τόνισε πως υπήρξε συμφωνία αλλά η μεταγραφή χάλασε την τελευταία στιγμή, χωρίς όμως να ξεκαθαρίσει την ακριβή αιτία: "Είχαμε συμφωνήσει και με την Κολωνία και με την Κότμπους, στις οποίες ανήκει από κοινού ο παίκτης. Μέσα σε μια ώρα είχαμε πληρώσει τις ομάδες, κάτι που πρώτη φορά γίνεται για μεταγραφή, αλλά τελευταία στιγμή ο παίκτης επειδή έχει οκτώ αδέρφια εκεί δεν ήθελε να έρθει στην Ελλάδα. Είχαν κλειστεί οι πτήσεις, είχαν ρυθμιστεί όλα, αλλά χάλασε η μεταγραφή".

Τέλος, για την Σούπερ Λίγκα ο μεγαλομέτοχος της Skoda Ξάνθης είπε: "Θέλουμε να διοργανώσουμε ένα ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο που οι ίδιες οι ομάδες θα είναι συνυπεύθυνες σε ό,τι συμβαίνει, είτε λέγεται οργάνωση, διαιτησία, αξιοπιστία, βία κλπ. Πάντα με διαφανή τρόπο και αποζητώντας τον έλεγχο. Κάποιος θα πρέπει να εμφανίζεται όταν έχει να πει πράγματα. Να εμφανίζομαι και να επαναλαμβάνομαι δεν είναι στο χαρακτήρα μου και τη φιλοσοφία μου.

Μια σοβαρή δουλειά γίνεται με λίγα λόγια και πολλή δουλειά. Οι άνθρωποι που δουλεύουν για τη Σούπερ Λίγκα και η επιτροπή που δουλεύει καθημερινά, προχωρούν όπως έχουμε προβλέψει. Όταν κάνεις και πρεσβεύεις κάτι λογικό μέσα από διαδικασίες και καταστατικό, δεν μπορούν να υπάρξουν εμπόδια. Δεν μπορούν να υπάρξουν εμπόδια όταν λες ότι επιζητώ τον έλεγχο, τη διαφάνεια και την ισονομία, όχι στο μιλητό, αλλά με καταστατικό. Οποιοσδήποτε έρθει αντίθετος στη λογική, θα εκτεθεί.

Ο κάθε άνθρωπος κρίνεται από τη δουλειά που κάνει. Αν αρέσει στον κύριο Ορφανό και την Πολιτεία η σημερινή δομή, οργάνωση και λειτουργία της Αʼ Εθνικής και το ποδόσφαιρο να στηρίζεται στη σημερινή δομή, οργάνωση και λειτουργία που είναι έξω από κάθε λογική και δεν υπάρχει σε καμία χώρα, ας το προτιμήσουν".

(sport24.gr)



Η λεπτή ισορροπία στην Ξάνθη διαταράχθηκε. Το καλό έγινε κακό, το άσπρο έγινε μαύρο, η γαλήνη έγινε τρικυμία. Ίσως γιατί κάποια στιγμή τόλμησε να κοιτάξει τόσο ψηλά που έπαθε ίλιγγο. Στο Καραϊσκάκη είχαν ξεκινήσει οι εφιάλτες της. Στο Καραϊσκάκη αναγεννήθηκαν τα όνειρά της. Ο Αλέξανδρος Γαρπόζης μίλησε στο Sportime.gr για τα πάνω-κάτω της ακριτικής ομάδας και τις πιθανότητες για πρόκριση στα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας.

- Τι δεδομένα αφήνει στην Ξάνθη η ισοπαλία στο Καραϊσκάκη απέναντι στον Ολυμπιακό;

«Είναι σίγουρα ένα καλό αποτέλεσμα, γιατί καταφέραμε να σκοράρουμε κιόλας. Η ρεβάνς, βέβαια, παραμένει πολύ δύσκολη. Με τον Ολυμπιακό παίζουμε, είναι μεγάλη ομάδα και μπορεί να κερδίζει εντός και εκτός έδρας».

- Πόσο χρειαζόσασταν ένα τέτοιο αποτέλεσμα;

«Είναι γνωστό ότι δεν ήμασταν στην καλύτερη κατάσταση. Κρατάμε μόνο τα θετικά από αυτό το παιχνίδι. Ουσιαστικά, όμως, χάσαμε ένα ημίχρονο. Όταν συνειδητοποιήσαμε ότι μπορούμε να πάρουμε κάτι στο Καραϊσκάκη, παίξαμε καλύτερα».

- Γιατί λες πως χάσατε ένα ημίχρονο;

«Μπήκαμε φοβισμένοι. Επηρεασμένοι από τα δικά μας αρνητικά αποτελέσματα και την κακή μας ψυχολογία, φοβόμασταν τον αγώνα. Όσο περνούσε η ώρα βλέπαμε ότι δεν ήταν κάτι φοβερό. Αλίμονο, άλλωστε! Είμαστε καλή ομάδα και όταν παίζουμε όπως ξέρουμε, μπορούμε να πάρουμε οπουδήποτε αποτέλεσμα».

- Όταν παίξατε στο πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό ήσασταν στην καλύτερη κατάσταση και χ χάσατε εύκολα. Χθες, ήσασταν στη χειρότερη κατάσταση και πήρατε ισοπαλία. Πώς συνδυάζεται αυτό;

«Είναι απλό. Ούτε γίναμε μεγάλη ομάδα από τη μια στιγμή στην άλλη, ούτε άχρηστοι από τη μια στιγμή στην άλλη, όπως λέγεται τελευταία».

- Είχατε την ευκαιρία να πάρετε ακόμα και τη νίκη στο Καραϊσκάκη. Ποιες ήταν οι σκέψεις σου σε εκείνα τα δευτερόλεπτα, που χάθηκε η ευκαιρία;

«Είδα τον Μάνσο, που είχε τη μπάλα. Έτρεξα για να είχε μια βοήθεια, αν δεν μπορούσε να πλασάρει. Δεν ήρθε καλά η μπάλα προς εμένα και χάθηκε η ευκαιρία. Δεν γίνεται να σταθούμε σε μια φάση. Συμβαίνουν αυτά».

- Είναι το κύπελλο ένα απωθημένο σας από πέρυσι;

«Από τη στιγμή που δεν μπορείς να διεκδικήσεις το πρωτάθλημα, είναι μια διάκριση και ένας στόχος. Με το 1-1 δεν έχουμε το πάνω χέρι για την πρόκριση, αλλά έχουμε πιθανότητες. Πρέπει να είμαστε σοβαροί για να πάμε στα ημιτελικά, κάτι που ελπίζω και εύχομαι. Δεν κρύβω ότι θυμόμαστε ακόμα το περυσινό και την ευκαιρία που χάσαμε να παίξουμε στον τελικό. Το πάθημα μάς έγινε μάθημα».

- Το αποτέλεσμα αυτό θα σας βοηθήσει στο πρωτάθλημα;

«Το πιστεύω. Έχουμε καιρό να κερδίσουμε και μας πήρε από κάτω. Αν δείτε, όμως, ένα προς ένα τα ματς σε όλα αξίζαμε να έχουμε πάρει κάτι παραπάνω, εκτός από το τελευταίο με τον ΟΦΗ. Ήμασταν άτυχοι και με τον ΠΑΟΚ και με την ΑΕΚ και με τον Ακράτητο».

(sportime.gr)




Άρθρο του Αντώνη Καρπετόπουλου

"Στην πολύχρονη καριέρα του ο Γιάννης Μαντζουράκης έφτασε δύο φορές κοντά στο να φτιάξει την ομάδα που ονειρευόταν. Η πρώτη φορά ήταν το καλοκαίρι του 2000, όταν πήρε εντολή να χτίσει τον Ολυμπιακό. Η δεύτερη ήταν φέτος, όταν μέσα από πολλές δύσκολες προσωπικές επιλογές κατόρθωσε να φτιάξει στην Ξάνθη μια ομάδα με πολλές λύσεις, ικανή για πολλά. Το παζλ χάλασε ξαφνικά, με τη φυγή του Εμερσον και του Λουτσιάνο, ακριβώς τη στιγμή που η ομάδα ήταν έτοιμη να απογειωθεί. Αλλά ο κόουτς δεν το έβαλε κάτω και δεν αποκλείεται η επιμονή του να ανταμειφθεί με κάτι σπουδαίο.

Το πέρασμα του Μαντζουράκη από τον Ολυμπιακό είναι μια πονεμένη ιστορία. Ο κόουτς βρέθηκε στη μέση μιας απίστευτης «ερυθρόλευκης» εσωτερικής έριδας, αφού χρεώθηκε στον Θωμά, σε μια εποχή που αυτός είχε αρχίσει να έχει αντιδράσεις εντός του Ολυμπιακού. Ο Ολυμπιακός μπορούσε να πάρει πολλά από τον Μαντζουράκη αν ο Κόκκαλης μπορούσε να του φτιάξει μια ομάδα ανθρώπων που να τον στηρίξουν. Ο κόουτς έμεινε μόνος. Ζητούσε τον Γκίλκα και ερχόταν ο Ζε Ελίας. Διαπραγματευόταν τον Κωνσταντίνου και του εξηγούσαν ότι είναι προτιμότερο να πάει στη Λατινική Αμερική να πάρει ξένο φορ. Του έφερναν τον Γεωργάτο κι όχι ένα στόπερ που είχε ανάγκη. Αφηναν να καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός είναι έτοιμος να κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ εδώ και τώρα και ότι αν αυτό δεν συμβεί θα φταίει ο προπονητής του. Ενα ωραίο πρωί ο κόουτς παραιτήθηκε. Η ομάδα του όμως ήταν τόσο καλά προετοιμασμένη ώστε έκανε 13 νίκες σερί στη συνέχεια.

Πλήρωσε

Ο Μαντζουράκης είναι παλιάς κοπής άνθρωπος. Δεν είναι δύσκολος, ούτε απόμακρος, αλλά δεν ελίσσεται. Πριν από το ματς με τη Χέρενφεν είχε πει στον Κόκκαλη ότι η ομάδα δεν τον άκουγε στην προπόνηση και ότι με αυτή τη νοοτροπία θα χάσει με 1-0! Δεν ήταν συνηθισμένος να διαχειρίζεται πολυεκατομμυριούχους που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, αλλά και με το χρηματιστήριο. Κατάλαβε αργά ότι για να δουλεύει στον Ολυμπιακό πρέπει να μπορεί να χειριστεί τριάντα δημοσιογράφους καθημερινά. Αν υπήρχε κάποιος απλώς για να του εξηγεί το επικοινωνιακό κομμάτι θα είχε την ευκαιρία να δουλέψει με ηρεμία. Βρέθηκε ατυχώς στον Ολυμπιακό σε μια εποχή που ο Κόκκαλης ήθελε να έχει μέτωπα με όλους: προφανώς τότε αυτό ο ίδιος το άντεχε. Ο Μαντζουράκης όχι. Κάνει άλλη δουλειά.

Δουλειά

Το τι δουλειά κάνει ο Μαντζουράκης, όποιος τον παρακολουθεί το ξέρει. Δουλεύει από το 1981. Οταν ανέβηκε με το Αιγάλεω στην Αʼ Εθνική ήταν μικρότερος από μερικούς από τους παίκτες που είχε στην ομάδα! Καριέρα 25 χρόνων δεν έχει κάνει στην Ελλάδα κανένας! Ξέρετε ποιο είναι το πιο εντυπωσιακό στην ιστορία; Οτι μολονότι είναι αυτός με τα πιο πολλά ένσημα, είναι ταυτόχρονα και ο πιο μοντέρνος: πιθανότατα αυτός που διδάσκει ακόμα το πιο οργανωμένο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.

Ζώνη

Το 1995 τον απέλυσαν από τη Λάρισα γιατί έπαιζε ζώνη (!) –δεν κάνω πλάκα. Η επίσημη δικαιολογία της απόλυσής του ήταν ότι δεν έβαζε βεντούζες στους αντιπάλους επιθετικούς! Ο Μαντζουράκης προηγήθηκε της εποχής του περίπου δέκα χρόνια. Δίδασκε στις ομάδες του σύνθετους τρόπους επίθεσης και τρόπους άμυνας, όταν κυριαρχούσε η απλοϊκή λογική του ποδοσφαίρου των «μαν του μαν» στην άμυνα και των αυτοσχεδιασμών στην επίθεση. Φέτος έφτιαξε μια ομάδα με παίκτες από έντεκα διαφορετικές χώρες! Η Ξάνθη έμοιαζε με Βαβέλ κι όμως καμία άλλη ομάδα δεν είχε τη συνοχή της. Στο ματς της πρεμιέρας με τον ΠΑΟΚ νόμιζες ότι απαρτίζεται από παίκτες που παίζουν χρόνια μαζί: οι επτά δεν είχαν ακόμα καλά καλά μετακομίσει στην ακριτική πόλη.

Ετοιμη

Η Ξάνθη ήταν ισορροπημένη και έτοιμη να δαγκώσει στην αντεπίθεση, πιεστική, αλλά και ικανότατη να ανοίξει μια κλειστή άμυνα: τα πρώτα της οκτώ ματς είναι σεμιναριακού επιπέδου! Ηταν η μόνη ομάδα που αμυνόταν «κερδίζοντας» έναν παίκτη, που έκανε επίθεση με τουλάχιστον πέντε ποδοσφαιριστές, που δεν δεχόταν αντεπιθέσεις ακόμα κι όταν πίεζε για να ισοφαρίσει και που οι παίκτες της είχαν υποδειγματική κίνηση χωρίς την μπάλα. Το 4-4-2 (αυτό που χρησιμοποιείτο ως βάση εκκίνησης) γινόταν μέσα στο ματς με την ίδια ευκολία 4-1-4-1, αλλά και 4-3-3 και 4-2-4, όπου η περίσταση το απαιτούσε. Και μαζί με το παιχνίδι βελτιώνονταν και οι παίκτες. Τα φώτα έπεφταν στον Εμερσον και στον Λουτσιάνο, αλλά ο Τοροσίδης και ο Σίκοφ έμοιαζαν βετεράνοι, χωρίς να είναι ούτε 25 χρόνων, ο Αντζας αναγεννήθηκε, ο Παπαδημητρίου ήταν ο καλύτερος αριστερός μπακ του πρωταθλήματος, ο Γαρπόζης έβγαζε μάτια.

Ευκαιρία

Μετά ήρθε το κρύο κι άρχισαν οι δυσκολίες προσαρμογής των Βραζιλιάνων. Ο Λουτσιάνο ήθελε να κατέβει στην Αθήνα, ο Εμερσον κατάλαβε ότι έχει μια τελευταία ευκαιρία για ένα καλύτερο συμβόλαιο. Ο Πανόπουλος κοίταξε το συμφέρον του ταμείου. Αλλος θα σηκωνόταν να φύγει, ο Μαντζουράκης (συνηθισμένος να βάζει συνεχώς δύσκολα στοιχήματα) έψαξε λύσεις. Μέσα ο Φλίσκας, λευτεριά στον Μπαϊκαρά, τον Ζουέλα και τον Μπάρκογλου, γιατί όταν φεύγουν οι ποιοτικοί παίκτες υπάρχει ανάγκη από κωπηλάτες. Η ομάδα έπρεπε να κάνει ταχύρυθμο φροντιστήριο. Με τον Μαρτσέλο να ακούει τα παράπονα, τον Μάνσο και τον Κιτάνα να μπαίνουν κατευθείαν στα βαθιά, τον Λαμπριάκο και στην επίθεση και στην άμυνα. Πίστεψα ότι αυτή τη φορά θα το χάσει το στοίχημα, όχι γιατί βαρέθηκε να κάνει τον Σίσυφο, αλλά γιατί είχε φτάσει τόσο κοντά στο να φτιάξει αυτό που ήθελε που δεν θα αντέξουν τα νεύρα του την αδικία. Αμ δε…

Φάση

Χθες στο Καραϊσκάκη η Ξάνθη βρέθηκε πίσω στο σκορ από ένα αριστούργημα του «Ρίμπο». Αλλη ομάδα θα έπαιζε για να κρατήσει το σε βάρος της 1-0 που άφηνε ελπίδες πρόκρισης στη ρεβάνς. Αλλά ο κόουτς είχε άλλα σχέδια. Πρώτα εγκλώβισε τον «Τζόλε» και μετά άρχισε να κερδίζει μέτρα. Και στο τέλος η ισοπαλία ήταν σαν την καριέρα του Μαντζουράκη: σπουδαία, τίμια, αποτέλεσμα δουλειάς κι έμπρακτη απόδειξη ότι οι ιδέες και το κουράγιο ανταμείβονται."

This post has been edited by Akrites Xanthi: Feb 3 2006, 04:35 PM

[Akrites Xanthi]

Έβλεπα χθες το παιχνίδι Ολυμπιακός-Ξάνθη για το κύπελλο και μου δόθηκε η ευκαιρία να επιβεβαιώσω κάποιες θέσεις και απόψεις μου γύρω από ορισμένα πρόσωπα που είχαν και πρωταγωνιστικό ρόλο, τόσο στην εξέλιξη, όσο και στην οριστική διαμόρφωση του αποτελέσματος. Απόψεις και θέσεις που και στο παρελθόν παρουσιάστηκαν αποσπασματικά και αν θέλετε και περιστασιακά, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι κάπου της εγκατέλειψα ή έπαψα να τις υποστηρίζω. Ολυμπιακός, που γλίτωσε χθες τον "ξαφνικό θάνατο" στη φάση που ο Γαρπόζης έπρεπε με ένα "φύσημα" και μόνο να κάνει το 1-2, ακριβώς στο φινάλε του αγώνα, παρουσίασε και πάλι τις γνωστές χτυπητές αδυναμίες μιας κουρασμένης και "γερασμένης" ομάδας, η οποία "φτουράει" στο εγχώριο πρωτάθλημα, αλλά μόνιμα διασύρεται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ελλείψει... σοβαρού αντιπάλου, και με τις γνωστές διαιτητικές αβάντες, θα "κατακτήσει" και τον φετινό τίτλο του εθνικού μας πρωταθλητή... ικανοποιώντας τις... ορδές των επιστημόνων οι οποίοι σε τελική ανάλυση... ενδιαφέρονται αποκλειστικά και μόνο για το αποτέλεσμα των αναμετρήσεων της ομάδας τους με τον αιώνιο πράσινο αντίπαλο τους. Ανέφερα προηγουμένως ότι στο σημερινό μας σχόλιο θα ασχοληθώ με πρωταγωνιστές του χθεσινού αγώνα, με τους οποίους με "συνδέουν" κάποιες δημοσιογραφικές (και μόνο) τοποθετήσεις οι οποίες από μερικούς είχαν χαρακτηριστεί υπερβολικές και από άλλους αιρετικές ή ακόμη και ατυχείς. Και εξηγούμε... για να μην παρεξηγηθώ. Είχε υποστηρίξει επανειλημμένα (εδώ και πολύ καιρό) ότι ο Λαμπριάκος είναι ο κορυφαίος φορ κρούσεως στα τελευταία πρωταθλήματα. Και είχα αρκετές φορές αναρωτηθεί, για ποιο λόγο δεν αποτελούσε την πρώτη επιλογή (μεταγραφική) των ομάδων που αναζητούσαν απεγνωσμένα παίκτη σ' αυτήν την θέση. Επίσης είχα την ένσταση μου για την μη πρόσκληση του στα εθνικά μας συγκροτήματα και για τον τρόπο με τον οποίο τον "αντιμετώπισε" το μεγαλύτερο κομμάτι της... επικοινωνιακής προπαγάνδας... των Αθηναϊκών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ο Ξανθιώτης άσος έδωσε και χθες την δική του απάντηση, δικαιώνοντας συγχρόνως όλους όσους πιστεύουν, στην μεγάλη ποδοσφαιρική του αξία. Ανάμεσά τους και ο υποφαινόμενος, που σε ανύποπτο χρόνο πρότεινε (ή συμβούλευσε) Θεσσαλονικείς παράγοντες να προσεγγίσουν τον πληθωρικό παίκτη που τόσο άδικα και άδοξα "έχασε" ο Αρης. Ο δεύτερος... "πρωταγωνιστής"... του χθεσινού αγώνα, για τον οποίο αξίζει τον κόπο να σταθούμε για λίγο, είναι ο σοβαρός (ή σοβαροφανής) τεχνικός των γηπεδούχων... ο οποίος χθες "αποκοιμήθηκε" στον πάγκο και όταν ξύπνησε... (ποιος ξέρει και τι όνειρο είχε δει) έδωσε... εντολή να μπει ο Καστίγιο... στο 87΄. Βέβαια το χθεσινό είναι "λαθάκι" μπροστά στην τελευταία του γκάφα, την οποία, περιέργως, σχολίασαν και ορισμένα μέσα ενημέρωσης της Αθήνας. Και αυτή η "γκάφα" δεν είναι άλλη από την τελευταία δήλωσή του με την οποία ευχαρίστησε τον Παναθηναϊκό για το μεγάλο δώρο που λέγεται "Κωνσταντίνου". Και αυτό γιατί ο σοβαρός (ή σοβαροφανής) κόουτς, όπως θυμούνται οι πανέλληνες, είχε βγάλει τελείως άχρηστο τον Κύπριο κυνηγό, ζητώντας επίμονα από τον πρόεδρο δύο επιθετικούς... για να λύσει το πρόβλημα το επιθετικό της ομάδας του. Τώρα το πώς να χαρακτηρίσει κανείς έναν ακριβοπληρωμένο, υπεύθυνο και... θεωρητικά σοβαρότατο προπονητή... όταν διεκδικεί το χρυσό μετάλλιο στην κολοτούμπα, το αφήνουμε στην διακριτική ευχέρεια του κ. Τσουκαλά. Όσο για τον τρίτο "πρωταγωνιστή" νομίζω ότι όσοι γνωρίζουν ποδόσφαιρο, θα συμφωνήσουν μαζί μου, ότι δεν είναι άλλος από τον Γιάννη Μαντζουράκη, που έδωσε μαθήματα θέλησης τακτικής και σύγχρονου αγωνιστικού σχεδιασμού, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι αποτελεί μια σταθερή αξία στο χώρο του.

Δημήτρης Μπούζας

http://www.metrosport.gr/modules.php?name=...mOfDay&authid=2

[El_Cid]

Nice topic! Well done, Akrites_Xanthi!!!

[Akrites Xanthi]

http://www.sport-fm.gr/news.jsp?newsID=37967

Σε επίπεδο πρωταθλητισμού, μία ή δύο μεταγραφές δεν είναι απαραίτητο, όσο καλές κι αν είναι αυτές, να αλλάξουν τις ισορροπίες του πρωταθλήματος. Από κει και κάτω όμως, η μεταγραφική ενίσχυση του Ιανουαρίου μπορεί να αλλάξει όχι μόνο την εικόνα των ομάδων, αλλά και τη βαθμολογία. Ξεκινώντας από τη «μάχη» για την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και φτάνοντας μέχρι τον χορό του... Ζαλόγγου και την παραμονή στην κατηγορία, μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει ότι οι ισορροπίες έχουν αλλάξει.

Ξεκινώντας από την Ξάνθη, που από την ώρα που έχασε τον Λουτσιάνο, στην αρχή λόγω τραυματισμού και στη συνέχεια λόγω μεταγραφής, έχει μείνει για έξι συνεχή παιχνίδια πρωταθλήματος χωρίς νίκη. Αν μάλιστα στην απώλεια του Λουτσιάνο προσθέσουμε και αυτή του Εμερσον, τότε καταλαβαίνουμε εύκολα γιατί ηττήθηκε και χθες στην Καλαμαριά. Και από εκεί που αναρωτιόμασταν αν μπορεί να διεκδικήσει θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ, τώρα είναι αμφίβολο αν έστω θα βγει στο ΟΥΕΦΑ. Οι μεταγραφές που έκανε βεβαίως είναι καλές, αλλά ο Μάνσο και ο Μπάρκογλου είχαν επί της ουσίας έξι μήνες να παίξουν μπάλα και θα χρειαστούν κάποιο χρόνο.

Πηγαίνοντας λίγο πιο κάτω, σταματάμε στον Ατρόμητο. Οι προσθήκες του Τζιμπούρ και του Μερίνο ήδη έχουν αρχίσει να αποδίδουν. Η νίκη επί του ΠΑΟΚ και η ισοπαλία χθες στην Κρήτη αλλάζουν την εικόνα της βαθμολογίας και δίνουν πλέον σοβαρές πιθανότητες διεκδίκησης του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στον Ατρόμητο. Αν μάλιστα είχε πάρει και τον Ζουέλα, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα γι' αυτόν. Πάμε και στη Λάρισα. Χθες κέρδισε τον Ακράτητο χάρη στη μεταγραφή που έκανε λίγο πριν από το τέλος. Ο Χλωρός, που ήρθε από το Αιγάλεω γεμάτος όρεξη για μπάλα, πέτυχε το πρώτο γκολ και «έφτιαξε» το δεύτερο της πολύ δύσκολης επικράτησης με 2-1. Την ίδια ώρα, ο Ακράτητος απλώς παίζει λόγω της διάθεσης κάποιων παικτών του να βαδίσουν το καλοκαίρι, όταν και η ομάδα θα έχει υποβιβαστεί, στον δρόμο που χάραξαν τον Γενάρη ο Ζουέλα και ο Μερίνο. Με την αποδυνάμωσή του στο μεταγραφικό παζάρι, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υποβιβαστεί. Μία ακόμα ομάδα που αλλάζει τη μοίρα της στο πρωτάθλημα χάρη στις μεταγραφές που έκανε τον Γενάρη είναι ο Πανιώνιος. Δεν είναι μόνο ότι πήρε πολλούς, αλλά πήρε και καλούς. Πρώτη και καλύτερη μεταγραφή, αυτή του Λουτσιάνο (σε όποια από τις ομάδες που βρίσκονται κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού κι αν πήγαινε ο Βραζιλιάνος θα μπορούσε να τη σώσει μόνος του), που σε δύο ματς έχει ήδη βάλει δύο γκολ και έχει προσφέρει στο πιάτο ένα τρίτο. Ο Βραζιλιάνος δεν είναι ο μόνος καλός που ήρθε. Την ώρα που ο Λεβαδειακός και ο ΟΦΗ ψώνιζαν επί της ουσίας από τα αζήτητα, ο Πανιώνιος πήρε Λουτσιάνο, Ζωγραφάκη, Κρασσά, Κουτσόπουλο, Δημητριάδη και κάνα δυο ακόμα. Και έχει φυσικά και τον Σπυρόπουλο, που επιστρέφει. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Πανιώνιος όχι μόνο θα σωθεί, αλλά στο τέλος του πρωταθλήματος θα είναι και αρκετά μακριά από αυτούς που πέφτουν. Σε αντίθεση με τους «κυανέρυθρους», που δύσκολα θα μπουν σε περιπέτειες τις τελευταίες αγωνιστικές, Λεβαδειακός, ΟΦΗ και Καλλιθέα (αν θεωρήσουμε δεδομένη την πτώση του Ακράτητου) θα παλέψουν για τη μία θέση που απομένει για παραμονή στην Α' Εθνική. Βαθμολογικά, το προβάδισμα το έχει ο Λεβαδειακός, που όμως έχει το δυσκολότερο πρόγραμμα απ' όλους και φυσικά θα παίξει εκτός έδρας και με τους τέσσερις που κινδυνεύουν (Ακράτητο, Καλλιθέα, ΟΦΗ και Πανιώνιο). Μεταγραφικά, με εξαίρεση τον Πανιώνιο, κανείς δεν φαίνεται ότι πήρε παίκτη ικανό να αλλάξει τις ισορροπίες. ΟΦΗ και Λεβαδειακός πήραν αρκετούς, αλλά όχι αποδεδειγμένα καλούς. Η Καλλιθέα απλώς ελπίζει στις εσωτερικές μεταγραφές (επιστροφή Τσίγκα και Σουλογάνη), ενώ ο Ακράτητος δεν μπορεί καν να ελπίζει.

[Akrites Xanthi]

Αν κάποιος ήθελε να μπει στον κόπο να ερευνήσει τις περιπτώσεις ομάδων στην Ελλάδα οι οποίες λειτουργούν σύμφωνα με τα πρότυπα των επιχειρήσεων, είναι σίγουρο ότι θα απογοητευόταν οικτρά. Τρεις ομάδες, ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟ και η Ξάνθη, είναι οι μόνες περιπτώσεις που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και αρκετές ομοιότητες, αν και πρόκειται για «ομάδες-επιχειρήσεις» διαφορετικού μεγέθους. Και στις τρεις ομάδες κυρίαρχη είναι η παρουσία του μεγαλομετόχου-ιδιοκτήτη, ο οποίος ουσιαστικά χαράζει την πολιτική της ομάδας-επιχείρησης και είναι αυτός που παρέχει το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων που απαιτούνται για τις δαπάνες και τα έξοδα λειτουργίας, αν και στον Ολυμπιακό μετά τη δημιουργία του γηπέδου η εικόνα έχει αλλάξει. Οπως αλλάζει στην Ξάνθη σιγά σιγά και θα αλλάξει και στον ΠΑΟ με τη δημιουργία του γηπέδου.

Η ΑΕΚ βρίσκεται ακόμα σε μεταβατικό στάδιο, παρά το γεγονός ότι η διοικητική δομή της προσεγγίζει εκείνη μιας επιχείρησης, ενώ στον ορίζοντα ανατέλλει και η περίπτωση της Λάρισας. Τα διοικητικά συμβούλια, όπου υπάρχουν, είναι όργανα διακοσμητικού, κυρίως, χαρακτήρα, αφού δεν έχουν την κλασική λειτουργία των διοικητικών συμβουλίων στις πολυμετοχικές επιχειρήσεις. Αλλωστε, σχεδόν όλες οι ελληνικές ομάδες δεν είναι πολυμετοχικές επιχειρήσεις και οι συνελεύσεις των μετόχων, όποτε γίνονται, αποτελούν μια παρωδία και χρησιμεύουν για να «επικυρώνουν» και να χειροκροτούν τις αποφάσεις των μεγαλομετόχων-ιδιοκτητών.

Στον Ολυμπιακό, βέβαια, υπάρχει η πρωτοποριακή -για τα ελληνικά δεδομένα- ιδέα των μελών, που πληρώνουν ετήσια συνδρομή (γεγονός που βοηθά οικονομικά αρκετά από τα τμήματα του ερασιτέχνη και απαλλάσσει τον ιδιοκτήτη από ένα επιπλέον οικονομικό βάρος) κι έχουν τη δυνατότητα να εκλέγουν εκπροσώπους τους στα Δ.Σ. του ερασιτέχνη και της ΠΑΕ. Ακόμα κι εδώ, φυσικά, η δυνατότητα παρέμβασης της μεγάλης πλειονότητας των φιλάθλων-μελών παραμένει περιορισμένη, αφού οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι, πέραν του ότι αποτελούν μειοψηφία σε σχέση με τα διορισμένα μέλη, αν δεν τυγχάνουν και της εύνοιας του ιδιοκτήτη δεν έχουν πιθανότητες εκλογής. Το δήθεν προβαλλόμενο ως μοντέλο δημοκρατικής λειτουργίας δεν έχει καμία ισχύ, αφού το 85% των μετοχών παραμένει στα χέρια του ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν μπορεί να εξαναγκαστεί σε παραίτηση. Εν τω μεταξύ, η πολύ μεγάλη πτώση του αριθμού των μελών που ανανέωσαν τη συνδρομή τους τη δεύτερη χρονιά θα πρέπει να έχει προβληματίσει τους ανθρώπους της ομάδας του Πειραιά. Εκείνο πάντως που πολύ εύκολα μπορεί να διακρίνει κάποιος είναι ότι η ομάδα του Πειραιά έχει ξεφύγει κατά πολύ απ' όλους τους άλλους στους τομείς των χορηγιών, του μάρκετινγκ και του merchandising.

Στη λειτουργία του ΠΑΟ (στον οποίο ο ερασιτέχνης έχει διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς από την ΠΑΕ) έχει επιλεγεί το μοντέλο των διορισμένων εκπροσώπων στο Δ.Σ. που χαίρουν της εμπιστοσύνης της ιδιοκτησίας, που καλύπτει μεγάλο μέρος των δαπανών και των λειτουργικών εξόδων και δίνει τις οικονομικές κατευθύνσεις όσον αφορά στα συμβόλαια και στις αγορές ποδοσφαιριστών. Στον ΠΑΟ, αλλά και τον Ολυμπιακό, την Ξάνθη ή τη Λάρισα, η ιδιοκτησία της ομάδας θα συνεχίζει να παίζει τον κεντρικό ρόλο, ιδίως μετά τις εξελίξεις που θα φέρουν τα καινούργια γήπεδα. Στην ΑΕΚ, στην οποία δεν έχουμε το μοντέλο ιδιοκτησίας που συναντάμε στους άλλους δύο μεγάλους του κέντρου κι επιπλέον υπάρχει και η αντιπαλότητα με την ερασιτεχνική, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί η διοικητική δομή της, ιδιαίτερα μετά την οριστική ένταξη στο άρθρο 44. Η απουσία αξιόπιστων επιχειρηματιών με γνώσεις και θέληση να ασχοληθούν με τον ποδοσφαιρικό χώρο, καθώς και οι επιπλέον αγκυλώσεις που παρουσιάζουν οι ομάδες της Θεσσαλονίκης, τις έχουν βάλει στο περιθώριο.

Την ίδια στιγμή, στην ελληνική περιφέρεια, η Ξάνθη, η Λάρισα και ο Εργοτέλης βαδίζουν σ’ έναν σωστό δρόμο επιχειρηματικής οργάνωσης, μεγαλώνοντας τη διαφορά τους από τους υπόλοιπους. Σε όλα αυτά, προσθέστε και μία οικογένεια ομάδων του Λεκανοπεδίου που βρίσκονται στην Α' Εθνική, οι οποίες έχουν διαφορετικές διοικητικές και επιχειρηματικές δομές, με τον Ατρόμητο να ξεχωρίζει. Πόσο εύκολο, όμως, είναι να γεφυρωθούν αυτές οι διαφορές ανάμεσα στις ομάδες με τη Σούπερ ή την Προ Λίγκα και να οικοδομήσουν ένα ανταγωνιστικότερο και υγιέστερο πρωτάθλημα; Δυστυχώς, δύσκολα θα αλλάξουν οι ταχύτητες και οι ισορροπίες, κάτι που θα παγιώσει την απόσταση ανάμεσα στην κορυφή -όπου βρίσκονται οι ισχυροί- και τους υπόλοιπους.

http://www.sport-fm.gr/news.jsp?newsID=40290

[Akrites Xanthi]

Πανόπουλος: "Πρέπει να στέλνουμε... φιλάκια όταν αδικούμαστε"Πανόπουλος: "Πρέπει να στέλνουμε... φιλάκια όταν αδικούμαστε"
Είναι έξυπνος. Από τους πιο έξυπνους παράγοντες στην Ελλάδα και ένας από τους πλέον επιτυχημένους. Το όνομά του συνδυάζεται με τη Σούπερ Λίγκα, τις ανακοινώσεις της Ξάνθης και τα... φιλάκια. Ο Χρήστος Πανόπουλος παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό "Ε" της Ελευθεροτυπίας και ήταν απολαυστικός. Και δεν αναφερόμαστε στα όσα είπε για τη Σούπερ Λίγκα. Αυτά τα έχουμε ξαναδιαβάσει. Ενδιαφέρον είχαν αυτά που είπε για τις μεγάλες τους αγάπες: Το κυνήγι, την Ξάνθη και την... ΣΚΟΝΤΑ Ξάνθη.

Ιδού τα καλύτερα σημεία των δηλώσεων Πανόπουλου:

* "Εγω κι ο καθένας μας πρέπει συνέχεια να στέλνουμε φιλάκια όταν αισθανόμαστε ότι αδικούμαστε. Το ανέκδοτο έχει να κάνει με τους διαιτητές και όχι με τον Ολυμπιακό που παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο αυτήν τη στιγμή και δικαιωματικά βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Από κει και πέρα, όμως, εάν η Ξανθούλα σε ένα-δύο ματς είναι μία στο εκατομμύριο καλύτερη από τον Ολυμπιακό, να της αναγνωριστεί".
"Ο ιδιοκτήτης πρέπει να μπαίνει στα αποδυτήρια. Είτε για να πει μπράβο είτε για να τα σούρει".

* "Τα λαμόγια υπάρχουν παντού. Το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση. Εκείνο, όμως, που θα κάνουμε είναι να πριμοδοτήσουμε τους σωστούς επαγγελματίες και να απομονώσουμε τους κακούς. Ο σωστός διαιτητής θα αμείβεται από τη Σούπερ Λίγκα με ένα ποσό άνω των 50.000 ευρώ ετησίως".

* "Ο κάθε άνθρωπος που έχει ασχοληθεί με το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει προσφέρει θετικά και αρνητικά. Θεωρώ ότι κάτι ανάλογο έκανε και ο κ.Βίκτωρας Μητρόπουλος. Προσέφερε πράγματα που ήταν θετικά για το ποδόσφαιρο, αλλά και πολλά άλλα που ήταν αρνητικά".
"Εγω κι ο καθένας μας πρέπει συνέχεια να στέλνουμε φιλάκια όταν αισθανόμαστε ότι αδικούμαστε".

* "Κυνηγάω στην περιοχή της Θράκης πάνω από 30 χρόνια. Το 1992 ο αντιπρόσωπός μας στην Ξάνθη μου είπε ότι η ομάδα δεν έχει λεφτά, να αναλάβουμε χορηγοί. Δεν μ'ενδιέφερε το ποδόσφαιρο και για να τον αποφύγω του είπα ότι θα το κάνω μόνο αν αλλάξει όνομα. Επί Δέδε άλλαξε ο νόμος, έγινε η ΣΚΟΝΤΑ Ξάνθη, υπογράψαμε ένα συμφωνητικό για χορηγία και δεσμεύτηκα να τους δώσω 90 εκατομμύρια δραχμές συν πέντε αυτοκίνητα μέσα σε τρία χρόνια. Τους έδωσα τα λεφτά μέσα σε τρεις μήνες και τα αυτοκίνητα αμέσως και δημιουργήθηκε ένα καλό κλίμα. Από την άλλη, ο διακριτικός τίτλος της ομάδας ΣΚΟΝΤΑ Ξάνθη εμφανιζόταν στις επιταγές. Οταν μία από αυτές πήγε να σφραγιστεί, είπα "Πάει, έμπλεξα". Αυτό ήταν το έναυσμα για να ασχοληθώ με την ομάδα".

* "Είμαι φανατικός οπαδός και της ΣΚΟΝΤΑ Ξάνθης και της πόλης, με την οποία έχω δεθεί συναισθηματικά. Ο στόχος μου είναι μέσα από την ομάδα να αναβαθμίζεται και αυτή η ακριτική περιοχή της Ελλάδας".

"Οταν ήμουν 10-13 ετών ήθελα τόσο πολύ να ακολουθώ τον πατέρα μου στο κυνήγι, που έδενα το πόδι μου με το πόδι του με μια πετονιά, μην τυχόν και με πάρει ο ύπνος, γιατί έφευγε ξημερώματα. Το κυνήγι δεν είναι μόνο να σκοτώνεις πουλιά. Είναι η αναρίχηση, το περπάτημα, τα σκυλιά... Είσαι εσύ και η φύση. Εσύ κι ο Θεός".

* "Εχω πουλήσει γύρω στους 25 παίκτες. Αν τους κρατούσα όλους αυτούς, θα είχα έναν πάγκο που θα στοίχιζε 30 εκατομμύρια ευρώ! Ποια ομάδα μπορεί να αντέξει έναν τέτοιο πάγκο. Βγάζουμε καλούς παίκτες και τους ανακυκλώνουμε, για να τους βλέπουν και άλλοι στην Ελλάδα! (γελάει)"

* "Ο μέσος όρος ηλικίας της ομάδας είναι 23,5-24 χρόνια και αυτά τα παιδιά έδειξαν ότι μπορούν να παίξουν καλό ποδόσφαιρο. Αν αυτό συνδυαστεί και με την έξοδο της ομάδας στο ΟΥΕΦΑ, θα έχουμε πετύχει κάτι παραπάνω από τους στόχους μας. Αυτή τη στιγμή δεν είμαστε έτοιμοι για πρωτάθλημα. Δεν έχουμε ούτε το μπάτζετ, ούτε τις συνθήκες. Αν προχωρήσει η Σούπερ Λίγκα, πιστεύω ότι σε 5 χρόνια, ομάδες όπως η Λάρισα και η Ξάνθη και άλλες της περιφέρειας, θα μπορούν να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα".

* "Δεν έχω μετανιώσει για κάποιον που πούλησα. Τον Λουτσιάνο τον έδωσα δύο φορές. Τη μία φορά τον πούλησα στον Ολυμπιακό, μετά πήγε και στην Πορτουγκέζε. Τον πήρα πίσω και τον έδωσα -δεν τον πούλησα- στον Πανιώνιο. Ηθελα να βοηθήσω την ομάδα".

* "Αν είχα το μπάτζετ, θα ήθελα πολλούς παίκτες στην ομάδα. Τον Ριβάλντο, τον Γκονζάλες, τον Παπαδόπουλο, αρκετούς... Και από προπονητές τον Ματζουράκη, αλλά να είχα ώρες να ασχολούμαι. Να είχαμε πιο στενή συνεργασία για θέματα ποδοσφαιρικά και επικοινωνίας".

* "Εχω ένα ΣΚΟΝΤΑ Superb. Είναι 2.800 κυβικά, λιμουζίνα. Για τα κυνήγια έχουμε άλλα. Οταν ήμουν 10-13 ετών ήθελα τόσο πολύ να ακολουθώ τον πατέρα μου στο κυνήγι, που έδενα το πόδι μου με το πόδι του με μια πετονιά, μην τυχόν και με πάρει ο ύπνος, γιατί έφευγε ξημερώματα. Το κυνήγι δεν είναι μόνο να σκοτώνεις πουλιά. Είναι η αναρίχηση, το περπάτημα, τα σκυλιά... Είσαι εσύ και η φύση. Εσύ κι ο Θεός".

[Akrites Xanthi]

Apo amstel.gr

Τοροσίδης: Θέλουμε και μπορούμε να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό
Ο Βασίλης Τοροσίδης δεν κρύβει την απορία του για τις μεταπτώσεις που παρουσιάζει η Ξάνθη στην εφετινή αγωνιστική περίοδο, αλλά και για το γεγονός ότι «μεταμορφώνεται» από το ένα ματς στο άλλο.
Για τον Τοροσίδη ισχύει άλλωστε ότι η πορεία της Ξάνθης δεν εκφράζει την πραγματική δυναμική της. Ωστόσο, όπως δήλωσε στη συνέντευξη που παραχώρησε στο amstel.gr, έχει την πεποίθηση ότι η συνολική αποτίμηση για την παρουσία της Ξάνθης πρέπει να είναι θετική, ενώ κατά την άποψή του δεν φταίει η αποχώρηση των Λουτσιάνο και Έμερσον, στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου.

-Βασίλη, η Ξάνθη μας έχει …μπερδέψει εφέτος αφού δε δικαίωσε τις προσδοκίες μετά από το εντυπωσιακό ξεκίνημα της, αλλά δεν έπαψε να πραγματοποιεί καλές εμφανίσεις, έστω σποραδικά.

«Η αλήθεια είναι ότι όλοι περίμεναν σπουδαία πράγματα, ακόμα και πορεία πρωταθλητισμού από εμάς, έπειτα από το πολύ δυνατό ξεκίνημα που κάναμε στο πρωτάθλημα, αλλά όταν άρχισε η πτώση της ομάδας μας δημιούργησε πολύ άσχημη εντύπωση, επειδή από το ζενίθ πήγαμε στο ναδίρ. Ούτε η αρχική εικόνα ήταν η πραγματική, αλλά ούτε και η τωρινή. Η απαξίωση της Ξάνθης μας αδικεί, αλλά φυσικά δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι για μία θέση μέσα στην πρώτη τριάδα. Η πτώση μας, με πραγματικά στοιχεία, δεν είναι τόσο μεγάλη όσο φαίνεται. Εντέλει, πέρα από τη σκληρή κριτική, η ουσία είναι ότι βρισκόμαστε μέσα στους στόχους μας. Καθώς άλλωστε είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε πέμπτοι στην βαθμολογία και πραγματικά μπορούμε να τερματίσουμε και πάλι στην τέταρτη θέση. Κάτι που δεν είναι διόλου άσχημο. Σε κάθε περίπτωση είναι γεγονός ότι δεν είναι μικρή υπόθεση να διεκδικεί κάθε χρόνο τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση η Ξάνθη. Είναι μία βάση για ότι θα ακολουθήσει, αλλά βήμα - βήμα προχωρά μία ομάδα. Και με σταθερές κινήσεις.»

-Φταίει το γεγονός ότι οι Έμερσον - Λουτσιάνο αποχώρησαν τον Ιανουάριο και δημιούργησαν συνεπώς κενό στην ομάδα σας, καθώς η προσφορά τους ήταν πολύτιμη;

«Ήταν αξιοσημείωτη η προσφορά τους, αλλά φυσικά η μέτρια απόδοση της ομάδας μας δεν οφείλεται στο γεγονός ότι έφυγαν δύο παίκτες. Άλλωστε, προβλήματα στις εμφανίσεις μας υπήρχαν και πρώτα. Όσο ήταν μαζί μας ο Έμερσον και ο Λουτσιάνο. Η ομάδα έχει την ίδια ψυχολογία και δεν μπορώ να πω ότι αισθανόμαστε πίεση. Δουλεύουμε το ίδιο καλά, αλλά μας λείπει η ρέντα και αυτό μας στοιχίζει. Με το Αιγάλεω παίξαμε πολύ καλά και νικήσαμε, αλλά με τη Λάρισα χωρίς να τα πάμε άσχημα, ατυχήσαμε στις λεπτομέρειες και στο τέλος γνωρίσαμε την ήττα.»

-Αλλά ο κορμός είναι ο ίδιος με πέρσι στην ενδεκάδα σας.

«Πράγματι. Αυτό σημαίνει ότι η συνοχή δε λείπει. Ωστόσο, το σημαντικότερο είναι ότι ως ομάδα γίναμε αναξιόπιστοι για τους φιλάθλους, οι οποίοι δεν ξέρουν πια τι πρέπει να περιμένουν από εμάς και αυτό είναι το πιο σπουδαίο από όλα. Μακάρι να βρούμε ρυθμό έστω στις τελευταίες αγωνιστικές του πρωταθλήματος, αλλά σίγουρα τα αποτελέσματά μας είναι απρόσμενα πλέον. Σα να μη μας βγαίνουν στο γήπεδο οι προσπάθειες μας….

-Τώρα, ετοιμάζεστε να υποδεχθείτε τον Ολυμπιακό.

«Με στόχο τη νίκη. Μπορούμε να την πετύχουμε. Ο Ολυμπιακός έχει παίκτες που κάνουν τη διαφορά, όπως είναι ο Ριβάλντο, ο Τζόρτζεβιτς και ο Τουρέ, οι οποίοι πράγματι είναι εξαιρετικοί. Η κατάκτηση των τριών βαθμών είναι απαραίτητη όχι μόνο για την βαθμολογική άνοδο, αλλά και για το γόητρό μας. Οι καλές εμφανίσεις που κάναμε με τον Ολυμπιακό στο Κύπελλο μπορούν να αποτελέσουν οδηγό ώστε να μάθουμε από τα λάθη μας και να παρουσιασθούμε καλύτεροι και πιο σοβαροί και πρακτικοί στον αγώνα με τους ‘ερυθρόλευκους’».

-Μετά από το αυτογκόλ που σημείωσες στο παιχνίδι πρωταθλήματος στο γήπεδο Καραϊσκάκη, μάλλον θα έχεις έναν επιπλέον λόγο για να θέλεις να σκοράρεις κατά του Ολυμπιακού.

«Μακάρι να βάλω ένα γκολ σε αυτό το ματς αλλά ας κερδίσουμε και ας βάλει το γκολ όποιος να΄ ναι αφού αυτό είναι το τελευταίο που με απασχολεί. Αυτό το ματς είναι κρίσιμο για εμάς ως προς τη συνέχεια του πρωταθλήματος.»

-Πάντως, η διαφορά του Ολυμπιακού από τις ομάδες που τον ακολουθούν δείχνει ανωτερότητα και δυναμική.

«Πράγματι. Τόσοι βαθμοί απόστασης δεν αποτελούν τυχαίο φαινόμενο. Δεν είναι καλό για το πρωτάθλημα να υπάρχει τέτοια διαφορά, αλλά φαίνεται ότι όλοι οι άλλοι δεν μπορούμε να κοντράρουμε τον Ολυμπιακό που πράγματι αξίζει να πάρει το πρωτάθλημα. Έχει πολλές εναλλακτικές λύσεις και γι αυτό άλλωστε είναι δύσκολο να αντιμετωπισθεί, αλλά έχει φυσικά κι αυτός τα αδύνατα σημεία του.»

-Οι φίλαθλοι της Ξάνθης είναι βέβαιο ότι ζητούν από την ομάδα επιτυχίες και διακρίσεις. Τους έχετε…ανοίξει την όρεξη….

«Ο κόσμος της Ξάνθης είναι απαιτητικός. Θέλουμε να τους ευχαριστήσουμε αλλά δεν το καταφέρνουμε πάντα. Και με αυτή την “κοιλιά” που έχουμε κάνει εδώ και 2-3 μήνες, τους έχουμε στεναχωρήσει. Προσπαθούμε όμως. Δεν είμαστε αδιάφοροι.»

-Πάντως, έχετε πολλούς ξένους παίκτες στην ομάδα σας. Περισσότερους από ποτέ άλλοτε.

«Είναι πράγματι πολλοί οι ξένοι. Και όχι μόνο στη Ξάνθη. Ότι και να πω γι αυτό το θέμα είναι λίγο. Δεν είναι και τόσο απλό άλλωστε. Φυσικά και οι ξένοι είναι ποδοσφαιριστές, αλλά το καλύτερο θα είναι να έρχονται παίκτες οι οποίοι πραγματικά μπορούν να κάνουν τη διαφορά…»

-Φέτος δεν βλέπουμε όμως ούτε νέους Έλληνες παίκτες. Παρατηρούμε ότι υπάρχει γύμνια σε παιδιά 18 και 19 ετών. Εσύ, ο Λαγός, ο Σαλπιγγίδης, ο Τζιώλης είχατε πρωτοεμφανιστεί στα 16 και στα 17 στην πρώτη Εθνική κατηγορία, αλλά τέτοιους παίκτες δεν βλέπουμε σήμερα.

«Αυτό που συμβαίνει είναι σίγουρα κακό για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όλες οι ομάδες δουλεύουν με τους νέους παίκτες, αλλά αυτά τα παιδιά δεν έχουν το χρόνο συμμετοχής που θα ήθελαν και θα έπρεπε να έχουν. Μακάρι να βρουν πιο πολλές ευκαιρίες στη συνέχεια.»

-Έχει ακουσθεί ότι υπάρχει ενδιαφέρον γι εσένα από πιο ανταγωνιστικές και φιλόδοξες ομάδες από τη Ξάνθη.

«Προέχει για εμένα να είμαι σωστός στις υποχρεώσεις μου απέναντι στη Ξάνθη. Το τι πιστεύω εγώ για τον εαυτό μου και τις δυνατότητές μου δεν έχει σημασία. Αυτό που μετρά είναι τι πιστεύουν οι άλλοι για εμένα.»

-Την εκδοχή της μετακίνησης σε σύλλογο του εξωτερικού τη σκέπτεσαι;

«Ποιος την αποκλείει; Η προοπτική να παίξω σε ένα καλύτερο πρωτάθλημα από το ελληνικό είναι πράγματι συναρπαστική.»

-Έχεις αγωνισθεί σε διαφορετικές θέσεις στην ενδεκάδα. Ποια είναι αυτή που σου αρέσει περισσότερο;

«Πράγματι, έχω παίξει ως στόπερ, δεξιός μπακ αλλά και στη μεσαία γραμμή. Προτιμότερο πάντως για εμένα είναι να αγωνίζομαι σε ρόλο δεξιού μπακ. Έχω το χώρο που θέλω ώστε να κινούμαι περισσότερο άνετα και μπορώ να παίρνω περισσότερες πρωτοβουλίες μοιράζοντας τη δραστηριότητα μου ανάμεσα στο ανασταλτικό αλλά και το δημιουργικό μέρος του παιχνιδιού.»

[Akrites Xanthi]

Κάτι σοβαρό γίνεται εκεί…

19/3/2006 8:59




Η Ξάνθη σταμάτησε στις 16 συνεχείς νίκες το ρεκόρ του Ολυμπιακού.
Παράξενο; Καθόλου, αν πριν από τον αγώνα –ή έστω και μετά– λαμβανόταν σοβαρά υπόψη η δική της επίδοση, που μπορεί να μην είναι η απόλυτη, αλλά σίγουρα πρόκειται για την καλύτερη όλων των ομάδων που αγωνίζονται στην Α’ Εθνική.
Η έδρα της ακριτικής ομάδας έγινε απόρθητο φρούριο για 22 αγώνες. Η τελευταία ήττα της Ξάνθης στο γήπεδό της ήταν τον Νοέμβριο του 2004 από τον ΠΑΟΚ.

Περιττό να ειπωθεί και να γραφεί πόση δημοσιότητα θα έπαιρνε αυτή η επίδοση, αν επρόκειτο για τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ ή τον ΠΑΟΚ. Κάτι σοβαρό γίνεται εκεί. Οχι τώρα, αλλά εδώ και χρόνια. Η Ξάνθη έμαθε να διεκδικεί. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο της άλμα - το δεύτερο θ’ αναφερθεί πιο κάτω.

Είναι μια ομάδα που της πήρε χρόνο να μάθει να «περπατάει» στην Α’ Εθνική, αλλά τα κατάφερε. Από τότε που έφτιαξε το δικό της αθλητικό κέντρο, έβαλε τον πήχη ψηλότερα. Τώρα πια λογίζεται ως ομάδα που στοχεύει στάνταρ στο ΟΥΕΦΑ, με συνέχεια και συνέπεια. Το 2002 ήταν η αρχή και το διάλειμμα προσωρινό. Επανεμφανίστηκε πέρυσι στα ευρωπαϊκά σκαλοπάτια της βαθμολογίας και το επαναλαμβάνει στην τρέχουσα σεζόν.

Το άλλο μεγάλο άλμα είναι πως αποκτά την εμπιστοσύνη και την αγάπη των φιλάθλων του νομού. Σε μια περιοχή που οι μεγάλοι του ελληνικού ποδοσφαίρου είχαν πρωτοκαθεδρία στη συνείδηση του κόσμου, το γεγονός πως «δεύτερη» ομάδα τους κερδίζει συνεχώς πόντους και γίνεται «πρώτη», είναι επιτυχία.

Οπως παλιότερα η Λάρισα, που ευτυχώς επανακάμπτει, όπως ο ΟΦΗ, που μακάρι να επανέλθει, η Ξάνθη γίνεται όχι απλά κανόνας και παράδειγμα για τις ομάδες της περιφέρειας, αλλά τροφή για σκέψη για όσους πραγματικά θέλουν να «χτίσουν» ανταγωνιστικό πρωτάθλημα - αν το αντέχουν… Το μέλλον κάτω από τους παραδοσιακά μεγάλους, που είναι αναγκασμένοι και υποχρεωμένοι να τραβήξουν το… κάρο, είναι οι σοβαρές προσπάθειες της περιφέρειας, που μπορούν να δημιουργήσουν καλές ομάδες και ισχυρές έδρες.

Δεν είναι σωστό ν’ αναρωτηθεί κανείς τι στην ευχή ρόλο παίζει στην Α’ Εθνική μια οποιαδήποτε ομάδα του Λεκανοπεδίου, διότι έτσι ακυρώνει την αθλητική και επαγγελματική προσπάθεια της διοίκησης, του προπονητή των παικτών και των φίλων της.
Μπορεί, όμως, να μπει στην ίδια διαδικασία και να ψάξει τους λόγους που εδώ και χρόνια δεν έχει γίνει μια σοβαρή προσπάθεια στην Ηπειρο, την Πελοπόννησο, τη Στερεά ή και στο άλλοτε θαυματουργό «τρίγωνο» Κατερίνης, Βέροιας, Νάουσας.

Η Ελλάδα είναι μικρή πληθυσμιακά και σε έκταση χώρα στην Ευρώπη. Από αυτήν τη σκοπιά, τα παραδείγματα της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας που, για να δουν τίτλο οι ομάδες των αντίστοιχων πρωτευουσών, κάνουν παράκληση και ευχέλαιο, είναι κομματάκι μακρινά. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως στις μικρότερες χώρες είναι εκτός κόλπου οι περιφερειακές δυνάμεις.
Για να επιστρέψουμε εκεί που αρχίσαμε. Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε.

Κάποια στιγμή θα χάσει η Ξάνθη στο γήπεδό της. Μπορεί, όμως, από τώρα να προεξοφληθεί πως, για να κερδίσει μια ομάδα εκεί, θα κάνει υπερπροσπάθεια, όχι απλή προσπάθεια και εμφάνιση ρουτίνας. Η ιστορία έγραψε χθες πως η Ξάνθη κατάφερε αυτό που δεν μπόρεσαν οι άμεσοι ανταγωνιστές του Ολυμπιακού. Τον κέρδισε καθαρά και άξια. Καθώς μάλιστα η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στο νικητή, μπορεί να υπερηφανεύεται, με το παραπάνω, ότι κατάφερε ό,τι δεν μπόρεσαν άλλοι κι άλλοι…

http://www.sportime.gr/arthrografia_inside...?article_id=915

[Akrites Xanthi]

Οι 4 παρηγοριές του πρωταθλήματος
Καλή μπάλα παίζουν Ολυμπιακός, Ηρακλής, Ξάνθη, ΑΕΛ


http://www.balla.gr/index.asp?cat_id=7
25/03/2006

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή δεν παίζεται μπάλα. Ούτε στο γήπεδο, ούτε στον Τύπο. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, που το πρωτάθλημα βαίνει προς το τέλος, περισσότερο ασχολούμαστε με τα εξωποδοσφαιρικά, παρά με το ποδόσφαιρο. Η μία ανακοίνωση διαδέχεται την άλλη. Η μία απαντάει στην άλλη και πάει λέγοντας. Είναι φανερό πια ότι το παιχνίδι μεταφέρεται και σε επικοινωνιακό επίπεδο, που πολλές φορές αποδίδει κιόλας. Ο ένας κατηγορεί τον άλλο, όλοι τους διαιτητές, άλλοι δίκαια κι άλλοι για να "επενδύσουν" σε μία καλή διαιτησία στο επόμενο παιχνίδι.

Ποια είναι η παρηγοριά της περιόδου; Δυστυχώς, τρεις - τέσσερις περιπτώσεις. Η μία είναι η καλή μπάλα που παίζει ο Ολυμπιακός, άσχετα που δεν αδικείται από την διαιτησία, τουναντίον τις περισσότερες φορές ευνοείται. Όμως, ο Ολυμπιακό στα περισσότερα παιχνίδια, παίζει καλή μπάλα και αρέσει. Εχει τους ποιοτικούς παίκτες και καταφέρνει να μην κουράζει, τουλάχιστον, όπως κάνουν σχεδόν όλες οι άλλες ομάδες.

Aλλο παράδειγμα είναι ο Ηρακλής. Φρέσκια ομάδα με σκοπό να προσφέρει θέαμα. Και τα καταφέρνει. Πρόκειται περί… κατορθώματος στην συγκεκριμένη περίπτωση. Χρήματα δεν υπάρχουν, αλλά υπάρχει εκεί ένας προπονητής που έχει πείσει με την προσωπικότητά του τους παίκτες του, ότι αξίζει να παίζουν κι αυτόν. Ετσι, ο Ηρακλής έχει μία πολύ καλή ομάδα, με όχι τόσο καλούς παίκτες, αλλά ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Αξίζει να πληρώσει κανείς για να δει τον Ηρακλή να παίζει μπάλα. Από την εποχή του Βασίλη Χατζηπαναγή έχει να ειπωθεί αυτή η ατάκα, ότι αξίζει αυτή η ομάδα να πληρώσεις για να την παρακολουθήσεις.

Φυσικά, μέσα σ' αυτές είναι η Λάρισα με την Ξάνθη. Ομάδες καλοδουλεμένες με προπονητές που ποντάρουν στο υλικό που διαθέτουν. Ούτε "συστήματα" για την καταστροφή του παιχνιδιού του αντιπάλου, ούτε μιζέρια, αλλά καθαρό ποδόσφαιρο γεμάτο υγεία. Κι αυτό, οφείλεται επίσης στους προπονητές, το Δώνη και το Ματζουράκη, που πρώτα έπεισαν τους εαυτούς τους και μετά τους παίκτες τους, ότι αξίζουν ως ποδοσφαιρικές προσωπικότητες και μπορούν να σταθούν απέναντι στον Ολυμπιακό, στον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ. Από εκεί και πέρα, χάος. Πληρώνει όποιος έπεισε τον

[Akrites Xanthi]

Γιάννης Σαμαράς - Τι προσπαθεί να φτιάξει?

Είχα γράψει σε άλλη ενότητα ότι πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τι γίνεται με τον Σαμαρά και τι προσπαθεί να φτιάξει στην Ξάνθη. Είχα εκφραστεί εξαρχής πολύ θετικά για την κίνηση της πρόσληψής του και από τα στοιχεία που έχω συλλέξει γι'αυτό τον άνθρωπο και τα όσα έχει πει, βλέπω ότι πηγαίνουμε καλύτερα από ό,τι περίμενα.

Καταρχήν, υποθέτω ότι η πρόσληψή του από τον Πανόπουλο ήταν και μια παραδοχή ότι δεν μπορεί ο ίδιος να δώσει διοικητικά αυτά που χρειάζεται μια σύγχρονη ομάδα, όσο και αν το θέλει και είναι διατεθειμένος να το πληρώσει , πολύ απλά γιατί δεν το γνωρίζει. (εδώ καλά-καλά μπάλα δεν ξέρει). Επίσης είναι απόδειξη μιας πρώτης υπόνοιας/υποψίας ότι ο περίγυρός του , είτε πρόκειται για σοβαρούς ανθρώπους είτε για λαμόγια , τον έχει καταδικάσει να αντιλαμβάνεται την κατάσταση στην ομάδα μέσα από μια γυάλα και όχι όπως είναι πραγματικά. Τέλος είναι και η απόδειξη ότι είναι πολύ μεγάλος επιχειρηματίας και δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει την επένδυσή του, προσπάθώντας να μάθει μπάλα εις βάρος της ομάδας, αλλά την προστατεύει φέροντας τον καλύτερο γνώστη.

Από όσα λοιπόν έμαθα από γνωστούς που μίλησαν με τον ίδιο (κάποια στιγμή θα μιλησω και εγώ - ελπίζω - μαζί του καθώς είναι ιδιαίτερα ανοιχτός άνθρωπος και μπορεί , πιστεύω, και μια παρέα του site να συζητήσει μαζί του φιλικά) προκύπτουν τα εξής:

Δεν συμφώνησε με τον Πανόπουλο την αμοιβή του αλλά τον τρόπο που θα τον αφήσει να δουλέψει (δεν έχει συμφωνήσει ποσό). Για τον ίδιο λόγο αρνήθηκε την πρόταση του Ντέμη (τρεις μέρες ήταν στην Αγγλία και τον παρακαλούσε) που ήταν πολύ καλή οικονομικά αλλά δεν του έδινε πλήρη ελευθερία να κάνει ότι θέλει σε ΌΛΗ την ΠΑΕ.
Σαν έξυπνος άνθρωπος που είναι καθάρισε από την πρώτη στιγμή όλα τα λαμόγια του "περιβάλλοντος" από αρμοδιότητες, δουλέύει 20 ώρες την ημέρα ακριβώς για να περνάνε όλα από τα χέρια του, αλλάζει σταδιακά τους πάντες μέχρι και το μάγειρα του Σαλέ, και φτιάχνει την κατάσταση όπως πρέπει να είναι σε μια ομάδα. Γνωρίζει ΟΛΑ τα προβλήματα, όπως και το επικοινωνιακό και θα τα αλλάξει σταδιακά.
Οργανωτικά κάνει εκπληκτικά πράγματα και ήδη έχει εξοπλίσει ένα ολοκαίνουργιο αθλητικό και εργομετρικό κέντρο με τα τελειότερα μηχανήματα που κυκλοφορούν και τα έχουν ελάχιστες ομάδες στον πλανήτη!(απίστευτες δυνατότητες) Επισης έπεισε τον Πανόπουλο ότι ο ξενώνας των παικτών δεν πρέπει να είναι και ξενοδοχείο και έτσι θα χτιστεί μια νέα πτέρυγα στο Σαλέ μόνο για παίκτες. Επίσης αυξάνει τις ανέσεις για τους ποδοσφαιριστές ώστε να αισθάνονται ότι παίζουν σε ομάδα και όχι σε κολοπετεινίτσα, όχι όμως μόνο στους επαγγελματίες αλλά σε όλα τα τμήματα ακόμη και εκεί που παίζουν παιδιά δημοτικού. Επειδή στα πιτσιρίκια βασίζεται η φιλοσοφία του, εφαρμόζει αυτά που για όλη την υπόλοιπη Ευρώπη είναι δεδομένα, ως προς τα κίνητρα που δίνεις στα παιδιά (δηλαδή να κινούνται στον ίδιο χώρο με το ίνδαλμά τους)
Στο κλίμα της ομάδας έχει παίξει τεράστιο ρόλο σε συνεργασία με τον Τάκη Λεμονή. Μίλησε μόλις 2 φορές στους επαγγελματίες και γενικώς δεν θα εμφανίζεται πολύ. Την πρώτη όταν ο Πανόπουλος ετοιμάστηκε να κόψει την μπάλα στις φίρμες (μετά το Αιγάλεω στο ξενοδοχείο) και ο Σαμάράς τον έδιωξε από την αίθουσα(!) και η δεύτερη λίγες μέρες μετά όταν τους είπε ότι εδώ δεν παίζουμε μπάλα για τα λεφτά και τα συμβόλαια. "Η μπάλα είναι ΠΑΙΧΝΙΔΙ και αν δεν μπορείτε να περνάτε καλά στο γήπεδο καλύτερα να αλλάξετε ομάδα ή άθλημα". Έκτοτε όλα πάνε ρολόϊ.
Φιλοσοφία: Εκτός από το ότι η μπάλα είναι παιχνίδι η φιλοσοφία του είναι ότι δεν διαλέγουμε παίκτες για την ντρίπλα τους και τα προσόντα αλλά με βάση το χαρακτήρα γιατί ο αθλητισμος ειναι πρώτα ηθική και μετά ντρίπλες και γκολ. Τα πιτσιρίκια μπαίνουν στη διαδικασία του ποδοσφαίρου μέσα απο το παιχνίδι, τα δελεάζεις με τα δώρα και τις ανέσεις και ασχολείσαι πρώτα με το πνεύμα και μετά με το σώμα του αθλητή.
Δεν θα μπλέκεται στα πόδια του προπονητή παρόλο που είναι προϊστάμενός του. Όμως θα τον διαλέγει με βάση το προφίλ που έχει στο μυαλό του, θα του εξηγεί τη φιλοσοφία και το στήσιμο της ομάδας και θα διαλέγει μαζί του το τιμ (πολύ σημαντικό) και τους παίκτες. Όποιος έρχεται θα ξέρει ότι έρχεται σε μια ομάδα που του ζητάει να κάνει συγκεκριμένα πραγματα και υπό συκγκεριμένους όρους.
Στόχος: Είναι καταρχήν να οργανωθεί και να δουλεύει η ομάδα στο πρότυπο που έχει στο μυαλό του. Δεν είναι αντιγραφή κάποιας άλλης σχολής (πχ Χέρενφειν) αλλά δικό του σχέδιο με βάση όσα έχει δει σε όλη την Ευρώπη. Το οικονομικό του άλλωστε το έχει λύσει, η δημιουργία μιας ομάδας-πρότυπο τον ενδιαφέρει και γιαυτό παράτησε την οικογένειά του στην Αγγλία και τρέχει στη μικρή μας πόλη. Σε τέσσερα χρόνια θέλει να αθλούνται ΧΙΛΙΑΔΕΣ παιδιά (δεν είναι σχήμα λόγου, στη Χέρενφειν είχε 4.500 παιδιά) σε διάφορα τμήματα της ομάδας και να μπαινοβγαίνουν όλη μέρα παιδιά στο αθλητικό κέντρο έχοντας πρόσβαση παντού. Μέσα απο τους αθλήτες αλλά και από καινοτομίες σε σχέση με τα παιδιά της περιοχής (όπως οι επισκέψεις , τα δώρα και οι κλήρωσεις στα σχολεία που ξεκίνησαν) θα δημιουργηθεί νέα γενιά φιλάθλων της ομάδας.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα οι παίκτες της ομάδας σταδιακά θα προέρχοναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΙ ΜΙΣΟΙ, από τα δικά μας τμήματα με τελικό σχέδιο να αποτελείται από 7/11 δικούς μας . Τέλος στο γήπεδο θα πρέπει να έχουμε 7.000 διαρκείας.
Οικονομικά ο Πανόπουλος έχει υπογράψει λευκή επιταγη για να υποστηρίξει όλο το σχέδιο. Αλλά όπως λέει ο Σαμαράς το σχέδιο είναι πιο οικονομικό από τη σημερινή κατάσταση και θα βγάλει τα λεφτά του. Π.χ. σήμερα η ΠΑΕ πληρώνει 45 (!) ποδοσφαιριστές οι μισοί από τους οποίους βολοδέρνουν σε μικρές ομάδες. Αν λοιπόν γίνεται λογική διαχείριση, αν βγάζεις δικούς σου παίκτες και μαζεύεις και εισιτήρια, τότε μπορείς να επενδύεις περισσότερα λεφτά σε λίγες και καλύτερες μετεγγραφές Τότε το σχέδιο είναι αυτοχρηματοδοτούμενο και αποδοτικό αλλά και η ομάδα σου προλαβαίνει να κάνει διακρίσεις πριν πουλήσει μια καλή φουρνιά παικτών όπως π.χ. οι ολλανδικές ομάδες.

Όπως καταλαβαίνετε μιλάμε για ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ πράγματα για τη δική μας χώρα. Ο άνθρωπος είναι πολύ σοβαρός, ανοιχτός να συζητήσει οτιδήποτε, όπως κατάλαβα και οραματιστής. Έχει πεντεαετές συμβόλαιο και σκοπεύει όχι απλώς να το τελειώσει αλλά να κάνει άλλο ένα πενταετές. Οι δύο ή οι τρεις βαθμοί παραπάνω, λίγη σημασία έχουν αυτή τη στιγμή (δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε υπερ-ευχαριστημένοι με την αγωνιστική εικόνα μας τον τελευταίο καιρό και μας λυπεί όταν συμβαίνει το αντίθετο) αλλά αυτά που προσπαθεί να κάνει ο Σαμαράς υπερβαίνουν τις φιλοδοξίες μας γι'αυτή την ομάδα. Πιστεύω ότι πρέπει να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις αυτό τον άνθρωπο γιατί φαίνεται ικανός και "αρκετός" για να αλλάξει τα πράγματα.

Aπο ενα φιλαθλο της ομαδας μας

http://www.xanthifans.gr/forum/viewtopic.php?p=21478#21478

[Akrites Xanthi]

Posted: Thu Dec 28, 2006 2:31 pm Post subject:

--------------------------------------------------------------------------------

H Ανασκόπηση των μικρομεσαίων

Ξάνθη:

Περίεργος ο πρώτος γύρος για τη Ξάνθη. Με τον Γιάννη Μαντζουράκη άρχισε με πολλά προβλήματα και βαθμολογικές απώλειες αλλά μετά την αντικατάστασή του με τον Τάκη Λεμονή οι ακρίτες μέτρησαν 5 συνεχόμενες νίκες. Ο μεγαλομέτοχος Χρήστος Πανόπουλος προχώρησε στην πρόσληψη του Γιάννη Σαμαρά στη θέση του τεχνικού διευθυντή σε μία κίνηση που έχει ως στόχο την καλύτερη οργάνωση. Η Ξάνθη όταν ξύπνησε επανήλθε στα γνωστά της στάνταρ και είναι μία από τις λίγες ομάδες εκτός ΠΟΚ που έχει αρχίσει να «φτιάχνει» βαριά φανέλα. Αναμένεται με ενδιαφέρον η πινελιά που θα βάλει στην ομάδα ο Σάββας Κωφίδης που πήρε τη θέση του Τάκη Λεμονή.

Τι κρατάει: Το αήττητο της έδρας της, την άμεση αντίδρασή της μετά το κακό ξεκίνημα, το τερματοφύλακα-λαβράκι Μάλαρζ.

Τι ξεχνάει: Τις ήττες στην αρχή, τη μέτρια απόδοση του Μάνσο και τις συχνές αλλαγές προπονητών.

http://www.contra.gr/Soccer/Hellas/Superleague/137962.html

Χρειάστηκε και service...

26/12/2006 11:06

Ακόμα και το καλύτερο αυτοκίνητο κάποια στιγμή έχει ραντεβού με τον... γιατρό του. Η Ξάνθη θυμήθηκε ότι είναι Skoda στο δεύτερο μισό του 2006 και μετά την εκπληκτική σεζόν που έκανε πέρυσι, βρέθηκε να είναι ουραγός στο νέο πρωτάθλημα. Η ακριτική ομάδα έκανε τις απαραίτητες αλλαγές, ώστε να ξεφύγει από τη δύσκολη θέση και είναι πάλι το αυτοκίνητο που όλοι αγαπήσαμε!

ΤΟ ΘΕΤΙΚΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Για άλλη μία χρονιά η Ξάνθη δικαίωσε τις προσδοκίες όσων πίστευαν ότι για άλλη μία χρονιά η ομάδα θα πρωταγωνιστήσει. Οι Ακρίτες από την αρχή του πρωταθλήματος έδειξαν ότι ένα από τα εισιτήρια για την Ευρώπη ήταν δικό τους. Παίζοντας ωραίο ποδόσφαιρο η ομάδα του Γιάννη Μαντζουράκη και με όπλο την απόρθητη έδρα της (υπέκυψε ΟΣΦΠ, ισοπαλίες ΠΑΟ, ΑΕΚ) κατάφερε να εξασφαλίσει την 5η θέση και την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

ΤΟ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Το καλοκαίρι η Ξάνθη έκανε αρκετές και σημαντικές μεταγραφές (Ολισαντέμπε, Βρύζας, Κόρσος, Μεσέρα) και όλη στην ακριτική πόλη πίστευαν ότι ίσως είχε έρθει η ώρα για το επόμενο βήμα (Τσάμπιονς Λιγκ. Το βάρος είναι μεγάλο και η Ξάνθη δείχνει ανέτοιμη να το αντέξει. Το ξεκίνημα στη σεζόν είναι τραγικό. Ήττα στο Καραϊσκάκη, αλλά κυρίως ο τρόπος ( αμυντική νοοτροπία και φιλοσοφία της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο), εξοργίζει τον Χρήστο Πανόπουλο.

Η Ξάνθη δεν βελτιώνεται, τα αποτελέσματα δεν έρχονται και η πόρτα της εξόδου για τον Γιάννη Μαντζουράκη πλησιάζει. Η ήττα από την Ντιναμό Βουκουρεστίου βάζει τη θηλιά στο λαιμό του «Ρουμάνου» και μετά την εντός έδρας ισοπαλία με τον Άρη ήρθε η ώρα να αποχωρήσει, σε μία προσπάθεια να σωθεί ότι σώζεται.

Όλοι στην ομάδα καταλαβαίνουν ότι είχαν βάλει πολύ ψηλά τον πήχη, ενώ με εξαίρεση μία δύο μεταγραφές (Μεσέρα) οι υπόλοιπες δεν βγήκαν (Κόρσος, Ολισαντέμπε). Στη συνέχεια προπονητής ανέλαβε ο Τάκης Λεμονής, αλλά λίγο μετά τα Χριστούγεννα ο Έλληνας τεχνικός αποχώρησε και πλέον αναζητείται ο νέος τιμονιέρης.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΨΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Ο Γιάνης Μαντζουράκης. Ο 58χρονος τεχνικός αποχώρησε από την ομάδα μετά από 2,5 χρόνια παρουσίας και αφού πρώτα μετέτρεψε την Ξάνθη από μία απλή επαρχιακή ομάδα, στο καμάρι που όλοι στην Ελλάδα θαύμαζαν. Από την πρώτη χρονιά, η Ξάνθη κάνει το μπαμ... Ξεφεύγει από τη μετριότητα και το κακό ποδόσφαιρο που έπαιξε την τελευταία χρονιά του Καραγεωργίου και αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος. Τερματίζει στην τέταρτη θέση και παίρνει το εισιτήριο για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αποδίδοντας πολύ καλό ποδόσφαιρο και κερδίζοντας όλους τους μεγάλους (πλην του ΠΑΟΚ) στην έδρα της. Η τελευταία χρονιά όμως, δεν ήταν αυτή που όλοι ονειρεύονταν κι έτσι ο «Ρουμάνος» τεχνικός αποχώρησε.

ΟΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Μετά την αποχώρηση του Γιάννη Μαντζουράκη η ομάδα βρισκόταν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας και μετά το πέρασμα των 6 πρώτων αγωνιστικών η ομάδα που είχαμε θαυμάσει την περσινή σεζόν είχε μόλις δύο βαθμούς. Έτσι, αναπροσαρμογή των στόχων ήταν επιβεβλημένη. Πλέον στόχος ήταν η ομάδα να ξεφύγει από τις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας. Ο Χρήστος Πανόπουλος ως άνθρωπος που γνωρίζει καλά τα μυστικά του ποδοσφαίρου Η πρόσληψη του Τάκη Λεμονή, αλλά κυρίως αυτή του Γιάννη Σαμαρά συντέλεσε στη μεταμόρφωση της Ξάνθης το τελευταίο διάστημα και πλέον τα πράγματα είναι καλύτερα. Η ομάδα έκανε ένα νικηφόρο σερί, ενώ προκρίθηκε και στα προημιτελικά. Βέβαια, ίσως η αποχώρηση του Λεμονή ίσως τη φέρει λίγο πίσω, αλλά ο στόχος δεν αλλάζει. Έξοδος στην Ευρώπη και όσο πιο μακριά στο Κύπελλο.

Η ΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ

Εάν ο Χρήστος Πανόπουλος μπορούσε να ευχηθεί κάτι θα ήταν η ομάδα να βρει επιτέλους την ηρεμία της. Δεν είναι και λίγο μέσα
σε πέντε μήνες να ψάχνεις για τον τρίτο σου προπονητή. Μία ευχή θα ήταν ο νέος προπονητής να στεριώσει στην ομάδα και στη συνέχεια να οδηγήσει την ομάδα στη μεγαλύτερή της επιτυχία που δεν θα είναι άλλη από την κατάκτηση του Κυπέλλου, άλλωστε αυτός είναι και ο καημός του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ.

Θοδωρής Βασίλης

Από Sportime.gr

[Akrites Xanthi]

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΤΩΝ

Όλα μοιάζουν σαν παραμύθι. Από αυτά τα παραμύθια που η ηρωίδα τους περνά μέσα από δοκιμασίες, που υπομένει και περιμένει τον πρίγκιπα να την γλυτώσει από τα μάγια της κακιάς μητριάς... Κάποια στιγμή αυτό συμβαίνει και τότε όλα γίνονται πιο όμορφα.
Ας πάρουμε, όμως, το δικό μας παραμύθι από την αρχή.

Το κουβάρι του παραμυθιού μας αρχίζει να ξετυλίγεται κάπου μέσα στο 1967. Τότε που οι δύο κυρίαρχες ομάδες της πόλης μας, η Ασπίδα και ο Ορφέας, ενώνουν τις τύχες τους και δημιουργούν τον όμιλο που όλοι ξέρουμε. Τον Αθλητικό Όμιλο Ξάνθης ή, όπως έμελλε να γίνει γνωστός στο πανελλήνιο, τον ΑΟΞ.
Άν και η "νεογέννητη" ομάδα έπρεπε να ξεκινήσει την πορεία της απο τις τοπικές κατηγορίες, μία σχετική διάταξη της εποχής της επέτρεψε να ξεκινήσει να αγωνίζεται στην δεύτερη Εθνική κατηγορία.
Από το 1967, λοιπόν, ξεκινά μια πορεία μεγαλύτερη των δύο δεκαετιών, μέσα στην οποία η ομάδα του ΑΟΞ αγαπήθηκε και αγκαλιάστηκε από τον λαό της πόλης και του νομού. Βλέπετε, μέσα από τα παλικάρια που κατα καιρούς φόρεσαν την φανέλα της, ο κόσμος πρόσμενε την εκπλήρωση της δικής του επιθυμίας για διάκριση. Γιατί αυτή η ομάδα κουβαλούσε στην πλάτη της τα όνειρα όλου του Ξανθιώτικου λαού.
Τα χρόνια περνούσαν και μαζί περνούσαν οι χαρές και οι λύπες για κάθε επιτυχία ή αποτυχία της "βασίλισσας της Θράκης". Βλέπετε, δέν ήταν λίγες οι φορές που η ομάδα ανέβηκε και κατέβηκε τα σκαλιά μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης κατηγορίας. Πάντα, όμως, υπήρχε η προσμονή για το σκαρφάλωμα στην πρώτη επαγγελματική κατηγορία. Αυτό που δέν κατάφεραν να επιτύχουν παρά τις προσπάθειές τους επί 22 χρόνια οι παίκτες μας ήρθε το 1989 (χρονιά σταθμός για το Θρακιώτικο ποδόσφαιρο) όταν ο ΑΟΞ κέρδισε την άνοδό του στα μεγάλα σαλόνια του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Άν σας φαίνεται πως το παραμύθι μας εξελίσσεται όμορφα από εδώ και εμπρός, είστε γελασμένοι. Οι προσπάθειες για να κρατηθεί αυτή η ομάδα στην πρώτη κατηγορία ήταν τεράστιες και οι μάχες που δόθηκαν μεγάλες. Την πρώτη της χρονιά, η ομάδα της Ξάνθης τερματίζει στην ενδέκατη θέση της βαθμολογίας, ενώ και την επόμενη σεζόν (1990-1991) καταφέρνει "στο νήμα" να μήν υποβιβαστεί.
Ο τότε πρόεδρος της ομάδας, ο Θόδωρος Κοκκάλας, κοιτάζοντας προς το μέλλον, κατάφερε να εξασφαλίσει κάτι που γινόταν για πρώτη φορά σε Ελληνική ομάδα. Χορηγία (λέξη άγνωστη για τα δεδομένα της εποχής) απο την εταιρία ΒΙΑΜΑΡ που ανέλαβε πλέον την ομάδα. Έτσι τον Οκτώβρη του 1991, η είδηση κάνει τον γύρο της χώρας αστραπιαία. Η ομάδα αποκτά "ονοματεπώνυμο" και λέγεται Skoda Ξάνθη.
Τα αποτελέσματα της κίνησης αυτής φάνηκαν γρήγορα. Από την στιγμή που ο βραχνάς του οικονομικού λύθηκε, η ομάδα έδωσε βάση στην οργάνωσή της και στο έμψυχο υλικό της. Από το 1992 όταν ο Μαρίνος Ουζουνίδης μεταγράφηκε στον ΠΑΟ και μέχρι σήμερα, δέν είναι λίγοι οι ποδοσφαιριστές που αναδείχθηκαν στην Ξάνθη και ακολούθησαν λαμπρές καριέρες σε άλλους συλλόγους.
Από το γήπεδο με τις χωμάτινες κερκίδες και από τα τσιμέντα των εκάστοτε ανακατασκευών, η Ξάνθη έφτασε να γίνει η πρώτη Ελληνική ομάδα με ιδιόκτητο γήπεδο (7422 θέσεων) δίπλα σε ένα πραγματικό στολίδι για την περιοχή και για όλη την επικράτεια. Το αθλητικό κέντρο αποτελεί πόλο έλξης και σχολίων όποιου το δει.
Με τέτοια οργάνωση, η ομάδα μόνο μπροστά μπορούσε να προχωρήσει. Έτσι, τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σταθερά ανάμεσα στις οκτώ καλύτερες ομάδες της χώρας, ενώ το 2002 κατάφερε για πρώτη φορά να εξασφαλίσει την συμμετοχή της σε Ευρωπαϊκή διοργάνωση (κύπελλο UEFA), κάτι που επανέλαβε άλλες δύο φορές από τότε.
Το 2004-2005 η τέταρτη θέση στην βαθμολογία πιστοποίησε την ανοδική πορεία της ομάδας και την καταξίωσή της ώς καλύτερης επαρχιακής ομάδας στην Ελλάδα.
Κάποιοι θα έλεγαν σε αυτό το σημείο πως "έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα".
Δεν ξέρουν, φαίνεται καλά το παραμύθι...
Το νήμα του κουβαριού μας είναι τεράστιο και ξετυλίγεται ακόμα. Και τα καλύτερα (σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά) ακόμα δέν έχουν έρθει!

http://www.xanthifans.gr/index.php?option=...30&Itemid=2

Xρονια μας πολλα...Γινομαστε 40 ετων και πλεον ειναι η ιδανικη ηλικια απο πλευρας ωριμοτητας και δυναμικης να αρχισουμε να εμπλουτιζουμε την τροπαιοθηκη μας

[Akrites Xanthi]

Ένα από τα καλύτερα πράγματα, που συνέβησαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια είναι χωρίς αμφιβολία η καθιέρωση της «Σκόντα Ξάνθη» ως σταθερού και πρωταγωνιστικού παίκτη στο ελληνικό πρωτάθλημα, που δύσκολα γεννάει καινούργια πράγματα. Η Ξάνθη δεν είναι μια φωτοβολίδα, ένας διάττων, είναι ένα μέγεθος σημαντικό και δεδομένο. Σε αντίθεση με άλλες ομάδες, που κατά καιρούς έλαμψαν, διότι είχαν ένα καλό φεγγάρι. Και μετά χάθηκαν ή εξασθένησαν ή έμειναν σε ρόλο απλού κομπάρσου, χωρίς βλέψεις και στόχους.

Πάντα στεκόμαστε επιφυλακτικά απέναντι στο «νέο πρόσωπο», που εμφανίζεται με φιλοδοξίες. Απαιτούμε -και δικαίως- να επιβεβαιώσει τα διαπιστευτήρια του, να πείσει για την αυθεντικότητα του. Η Ξάνθη έχει ξεπεράσει κατά πολύ τη φάση του «νεοφερμένου», ο οποίος χρωστάει να αποδείξει την αξία του. Η μεγάλη ακριτική ομάδα τα έχει αποδείξει όλα! Η έδρα της είναι φρούριο, μπετόν αρμέ! Και αυτό το έχει καταφέρει ανεξάρτητα από αλλαγές προσώπων. Η διοίκηση της είναι στιβαρή, φιλόδοξη, με ιδέες. Υπερασπίζεται δυναμικά τα δίκια της, δεν «δίνει τόπο της οργής» εκεί όπου το να δώσεις τόπο της οργής είναι άδικο για εσένα και για τους ανθρώπους, που εξαρτώνται από σένα. Και έχει δείξει και μια ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα δημιουργικότητα. Ξεκινώντας από τις θαυμάσιες εγκαταστάσεις, που έφτιαξε με κόπο και θυσίες. Και προχωρώντας στη φροντίδα, σύνεση και οξυδέρκεια, με την οποία αντιμετωπίζει το απόλυτα ζωτικό για ποδοσφαιρική επιχείρηση θέμα των μεταγραφών. Όπου έχει πράγματι παραδώσει μαθήματα σε οργανώσεις με μεγαλύτερη ιστορία και οικονομική επιφάνεια.

Θεωρούμε την Ξάνθη ως υπόδειγμα υγείας στον ποδοσφαιρικό χώρο και ως τρανή όσο και χειροπιαστή απόδειξη ότι ΜΠΟΡΟΥΜΕ στην Ελλάδα να οικοδομήσουμε καλύτερο ποδόσφαιρο. Για να ακριβολογούμε, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να προχωρήσουμε φιλόδοξα και με αυτοπεποίθηση! Δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι κάτι τέτοιο είναι άπιαστο ή δύσκολο. Το αντίθετο αληθεύει!

Η. ΜΠΑΖΙΝΑΣ

[Akrites Xanthi]

Οι οπαδοί στην Ξάνθη σκέφονται διαφορετικά


Η οπαδική λογική, τουλάχιστον έτσι όπως την έχουμε αποδεχθεί δεκαετίες τώρα στον ελληνικό αθλητισμό, είναι προβληματική και δεν χρήζει ιδιαίτερης αναλύσεως γιατί κουράζει. Τα φαινόμενα είναι καθημερινά και τα όποια παραδείγματα περιττεύουν. Στον κανόνα ωστόσο υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις. Όχι αποκλειστικά για να τον επιβεβαιώνουν αλλά για να προσφέρουν κάτι άλλο, αντίθετο με τα όσα γινόμαστε μάρτυρες.


Στην Ξάνθη, όλα λειτουργούν σε διαφορετικό επίπεδο. Μία επίσκεψη στην καλοδουλεμένη ιστοσελίδα των xanhti fans αρκεί για να αντιληφθεί ο καθένας την ειδοποιό διαφορά. Ούτως ή άλλως βέβαια, όπως επιμένουν δικαίως οι εμπνευστές αυτής της ιδέας, δεν αποτελεί οργανωμένο σύνδεσμο, με τη γνωστή έννοια του όρου. Έχουν απλώς προχωρήσει στη δημιουργία της δικής τους ομάδας, της δικής τους κοινότητας, ικανοποιώντας τα προσωπικά πιστεύω τους.

Η ταυτότητα της κοινότητας

Διεύθυνση: www.xanthifans.gr
Εγγεγραμμένα μέλη: 572
Ενεργά μέλη: 304
Επισκέψεις: 100 ανά την ημέρα "Είμαστε μια παρέα που μαζευόμαστε γιατί μας αρέσει το ποδόσφαιρο, μας αρέσει η Ξάνθη και πηγαίνουμε να τη βλέπουμε. Σαν ιστοσελίδα των xanthi fans, με ειδήσεις, φωτογραφίες και gallery υπάρχουμε την τελευταία διετία. Σαν φόρουμ, πάντως, προϋπήρχε για περίπου πέντε χρόνια, από το 2002, ενώ δυο χρόνια πιο πριν υπήρχε σελίδα του που αναφερόταν γενικά στην Ξάνθη. Πρόκειται για έναν χώρο, όπου ο καθένας μπορεί να γράψει ελεύθερα. Δεν υπάρχουν κάποιοι κωδικοί πρόσβασης. Από εκεί και πέρα αν κάποιος θέλει να γίνει μέλος, συμπληρώνει απλώς τα στοιχεία του".


"Το καλό με την ομάδα μας ότι από τη Β' Εθνική ακόμα είναι ότι έχει φίλους που θέλουν να δουν μπάλα και ξέρουν από μπάλα. Το πλεονέκτημα μας είναι ότι έχουμε κόσμο που θέλει να δει ποδόσφαιρο. Αυτό έχουμε να υπερηφανευόμαστε. Ότι ο Ξανθιώτες ξέρει από ποδόσφαιρο". Αιτία για την προσπάθεια αυτή αποτέλεσε η αντιμετώπιση της ομάδας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα παράπονα πολλά. Όχι μόνο για την τοπική ομάδα, αλλά για το πλήθος των ομάδων της περιφέρειας. "Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι πραγματικά τραγικό. Κλαίμε και ξανακλαίμε ότι ναι ο κόσμος δεν πατάει στα γήπεδα, ναι το ένα ναι το άλλο, αλλά όταν είναι να μιλήσουμε ή να εκθειάσουμε κάτι ασχολούμαστε με τους τρεις ή τους τέσσερις. Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν έχουμε το σθένος να πούμε πως σήμερα θα κάνουμε μια αθλητική εκπομπή κι έναν από τους τρεις θα αφήσουμε έξω. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει μια μεγάλη αγορά, αλλά από την άλλη... ας γίνουν μόνοι τους δυνατοί. Έτσι ο κόσμος δεν έχει την επιλογή να δει κάτι διαφορετικό είτε στην εφημερίδα είτε στην τηλεόραση είτε στον ηλεκτρονικό τύπο. Πρωτοσέλιδα αυτοί, αρχική σελίδα αυτοί, πάμε παρακάτω αυτοί. Δεν γίνεται έτσι η δουλειά".

Οπαδοί του υπολογιστή ναι. Όχι όμως του... καναπέ. Το εισιτήριο διαρκείας (κάθε χρόνο) στο χέρι και κάθε εβδομάδα στο γήπεδο. Παλιότερα στο Εθνικό Στάδιο, τώρα στα Πηγάδια. Ενίοτε και στα εκτός έδρας παιχνίδια. Ακόμη και στο Ρίβερσαϊντ, για τον προ 1,5 χρόνου αγώνα του Κυπέλλου UEFA με τη Μίντλεσμπρο, έφτασε η χάρη τους. Μονίμως στο πλευρό της ομάδας, αλλά πάντα εν μέσω ορίων που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους. Χαρακτηρίζονται άλλωστε από μια διαφορετική νοοτροπία. Το βραβείο που προ 15νθημέρου έλαβε η ομάδα την ατμόσφαιρα στα Πηγάδια δεν ήταν τυχαίο.






"Δεν αντιμετωπίσουμε τους φιλάθλους όπως κοινώς τους αντιμετωπίζουν όλοι οι άλλοι. Δεν υπάρχουν ούτε χειρονομίες, ούτε βρισιές. Ακόμη κι από τις μεγάλες ομάδες που έρχονται οπαδοί, κυκλοφορούν έξω ελεύθερα. Από τη δική μας πλευρά δεν θα γίνει το παραμικρό. Μεμονωμένα περιστατικά πάντα θα υπάρχουν. Όμως αυτό το... εν χορώ κι οι χίλιοι μαζί πάμε να σου δείξω τον ανδρισμό, αυτό εμείς δεν το έχουμε. Τα συνθήματα που λέμε εντός κι εκτός δεν είναι προκλητικά. Δεν αντιδρούμε κι αυτό παίζει το ρόλο του. Το καταλαβαίνει ο αντίπαλος. Θα βρίσει μια-δυο-τρεις, μετά δεν έχει νόημα ούτε για τον ίδιο. Στα εκτός, θα πάμε στον ΠΑΟΚ και δεν θα υπάρχει μεταξύ μας συρματόπλεγμα. Περιμέναμε μάλιστα υπομονετικά με τα κασκόλ για εισιτήριο, ανάμεσα στους ΠΑΟΚτσήδες- το κλίμα που ονειρευόμαστε. Στον Ηρακλή, δεν είχαμε ενημερωθεί για το σε ποια θύρα θα πάμε κι όμως μαζευτήκαμε γύρω στα 100 άτομα στο σιντριβάνι του Καυταντζογλείου με τα κασκόλ και τις μπλούζες".

Σχέση με διοίκηση

Κι όλα αυτά με προσωπικά έξοδα κι αντίστοιχο κόπο. "Δεν ζητήσαμε ποτέ στήριξη από την ΠΑΕ. Ό,τι έχουμε αγοράσει, προήλθε από προσωπικά έξοδα. Ούτε οι "Ακρίτες" (ο άλλος σύλλογος φίλων της ομάδας), ούτε εμείς δεχόμαστε υποστήριξη από την ΠΑΕ. Ούτε θέλουμε, ούτε ζητήσαμε, ούτε επιδιώξαμε ποτέ κάτι. Αυτή είναι αγάπη μας προς την ομάδα. Δεν θέλουμε να υπάρξει παροχή κι αντιπαροχή, ούτε δωρεάν εισιτήρια. Ακόμη και στο Μίντλεσμπρο πληρώσαμε τη συμμετοχή του τσάρτερ. Απλώς ρωτήσαμε πόσα χρειάζεται για να μας μεταφέρουν κι αυτό ήταν όλο".


Έχοντας μάλιστα απαγκιστρωθεί από τη διοικητική στήριξη, έχουν διατηρήσει το δικαίωμα της άσκησης κριτικής. Κι είναι αρκετά τα σημεία, στα οποία διαφωνούν με την πολιτική που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια η ΠΑΕ φροντίζοντας μάλιστα να εκφράζονται δημοσίως. Οι περιβόητες ανακοινώσεις είναι ένα από τα σημεία... τριβής: "Οι ανακοινώσεις πλέον της ΠΑΕ έχουν να κάνουν με την εταιρεία, όχι με την ομάδα και τον κόσμο της Ξάνθης".

Κι οι παραχωρήσεις ποδοσφαιριστών είναι σίγουρα ένα δεύτερο: "Μας έχει μείνει μία πίκρα", αν κι έχουν αποδεχθεί πως "η ομάδα για να επιβιώσει πρέπει να φτάσει στο σημείο αυτό. Βγάζουμε κι αναδεικνύουμε παίκτες, οι οποίοι προσφέρουν πρώτα στην ομάδα και εκεί που φτάνουν στο απόγειο, κάτι σαν τις μετοχές, τους παραχωρούμε. Αρκεί να έχουν φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Αν δεν κάνω λάθος, ο Γιανότσκο εκείνη την εποχή είχε φέρει 1 δισεκατομμύριο. Για τέτοιες τιμές δεν το συζητάμε. Αλλά τώρα άλλο το πούλημα κι άλλο το ξεπούλημα. Εκεί είναι η διαφορά. Άλλο να τον κρατήσω να προσφέρει και έπειτα να τον πουλήσω".

Από την άλλη, βέβαια δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν πως η εμπλοκή του Χρήστου Πανόπουλου στα κοινά της ομάδας μόνο ωφέλιμη αποδείχθηκε. Τουλάχιστον σε επίπεδο σταθερότητας. "Μην φανταστείτε βέβαια πως έχουμε καμία κόντρα με τη διοίκηση. Πως δεν μας αρέσει το μοντέλο. Ίσα-ίσα τους περισσότερους Ξανθιώτες να ρωτήσεις θα σου πουν τα καλύτερα λόγια γι' αυτό που ξεκίνησε από τη στιγμή που η ομάδα ανέβηκε στην Α' Εθνική. Ξέραμε πως αυτό το μοντέλο έτσι όπως δούλευε τότε, δεν μπορούσε να κρατηθεί. Η Ξάνθη θα φυτοζωούσε. Ούτως ή άλλως υπήρχαν οικονομικά προβλήματα. Το γεγονός λοιπόν πως μία επαρχιακή ομάδα είναι η πρώτη που απέκτησε χορηγό, τιμή μας και καμάρι μας. Αυτό δεν μας αρέσει με το πέρασμα του χρόνου είναι ότι όλο και περισσότερο προβάλλεται από την ΠΑΕ αυτό το εταιρικό μοντέλο".







Η ωδή στον Έμερσον

"Ο Έμερσον προσέφερε -τους τέσσερις μήνες που έμεινε- τόσα πολλά στην ομάδα που πολύ δύσκολα ένας φίλαθλος μπορεί να τα καταλάβει. Αυτό δηλαδή που έκανε κυρίως στις προπονήσεις με τα μικρά παιδιά, με τους άλλους αμυντικούς χαφ της ομάδας ήταν ένας ρόλος δασκάλου κι αυτό το πράγματα δεν αγοράζεται και δεν πουλιέται τόσο εύκολα. Αυτό που μας πείραξε ήταν πως αν το βλέπαμε καθαρά επιχειρηματικά ίσως να έκανε καλά η διοίκηση που τον έδωσε. Θεώρησε δηλαδή ότι έδωσε ένα x ποσό και πήρε ένα x+κάτι ποσό για να τον παραχωρήσει στην ΑΕΚ. Αν το δεις όμως από τεχνικής άποψης, το να έχεις έναν δεύτερο προπονητή στο γήπεδο είναι μεγάλη υπόθεση. Σπάνια βρίσκεται σε ομάδες σαν την Ξάνθη. Εκεί χάσαμε σαν ομάδα. Δεν χάσαμε από τη φυγή του Έμερσον οικονομικά, χάσαμε όμως έναν... δάσκαλο, που μπορούσε να μάθει πέντε πράγματα στα παιδιά που θα είχαν αυτόν το ρόλο στην ομάδα. Ήταν εγκεφαλικός παίκτης, ήξερε να μαρκάρει, ήθελε να διδάξει κι η προσφορά του αναγνωριζόταν από όλες τις ομάδες που πέρασε. Το είδαμε στο Μίντλεσμπρο. Στην αναγγελία του ονόματός του σηκώθηκε το γήπεδο και τον χειροκρότησε. Ήταν άμεσος με τον κόσμο. Στην προπόνηση πάντα έλεγε ναι σε μία φωτογραφία σε ένα αυτόγραφο. Δεν το συναντάς εύκολα αυτό. Πάνω απ' όλα είναι άνθρωπος κι αυτό σε κερδίζει. Κι εκτιμάται από τον κόσμο. Τον κόσμο δεν μπορείς να τον γελάσεις". Κι όλα αυτά με προσωπικά έξοδα κι αντίστοιχο κόπο. "Δεν ζητήσαμε ποτέ στήριξη από την ΠΑΕ. Ό,τι έχουμε αγοράσει, προήλθε από προσωπικά έξοδα. Ούτε οι "Ακρίτες" (ο άλλος σύλλογος φίλων της ομάδας), ούτε εμείς δεχόμαστε υποστήριξη από την ΠΑΕ. Ούτε θέλουμε, ούτε ζητήσαμε, ούτε επιδιώξαμε ποτέ κάτι. Αυτή είναι αγάπη μας προς την ομάδα. Δεν θέλουμε να υπάρξει παροχή κι αντιπαροχή, ούτε δωρεάν εισιτήρια. Ακόμη και στο Μίντλεσμπρο πληρώσαμε τη συμμετοχή του τσάρτερ. Απλώς ρωτήσαμε πόσα χρειάζεται για να μας μεταφέρουν κι αυτό ήταν όλο".


Έχοντας μάλιστα απαγκιστρωθεί από τη διοικητική στήριξη, έχουν διατηρήσει το δικαίωμα της άσκησης κριτικής. Κι είναι αρκετά τα σημεία, στα οποία διαφωνούν με την πολιτική που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια η ΠΑΕ φροντίζοντας μάλιστα να εκφράζονται δημοσίως. Οι περιβόητες ανακοινώσεις είναι ένα από τα σημεία... τριβής: "Οι ανακοινώσεις πλέον της ΠΑΕ έχουν να κάνουν με την εταιρεία, όχι με την ομάδα και τον κόσμο της Ξάνθης".

Κι οι παραχωρήσεις ποδοσφαιριστών είναι σίγουρα ένα δεύτερο: "Μας έχει μείνει μία πίκρα", αν κι έχουν αποδεχθεί πως "η ομάδα για να επιβιώσει πρέπει να φτάσει στο σημείο αυτό. Βγάζουμε κι αναδεικνύουμε παίκτες, οι οποίοι προσφέρουν πρώτα στην ομάδα και εκεί που φτάνουν στο απόγειο, κάτι σαν τις μετοχές, τους παραχωρούμε. Αρκεί να έχουν φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Αν δεν κάνω λάθος, ο Γιανότσκο εκείνη την εποχή είχε φέρει 1 δισεκατομμύριο. Για τέτοιες τιμές δεν το συζητάμε. Αλλά τώρα άλλο το πούλημα κι άλλο το ξεπούλημα. Εκεί είναι η διαφορά. Άλλο να τον κρατήσω να προσφέρει και έπειτα να τον πουλήσω".

Από την άλλη, βέβαια δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν πως η εμπλοκή του Χρήστου Πανόπουλου στα κοινά της ομάδας μόνο ωφέλιμη αποδείχθηκε. Τουλάχιστον σε επίπεδο σταθερότητας. "Μην φανταστείτε βέβαια πως έχουμε καμία κόντρα με τη διοίκηση. Πως δεν μας αρέσει το μοντέλο. Ίσα-ίσα τους περισσότερους Ξανθιώτες να ρωτήσεις θα σου πουν τα καλύτερα λόγια γι' αυτό που ξεκίνησε από τη στιγμή που η ομάδα ανέβηκε στην Α' Εθνική. Ξέραμε πως αυτό το μοντέλο έτσι όπως δούλευε τότε, δεν μπορούσε να κρατηθεί. Η Ξάνθη θα φυτοζωούσε. Ούτως ή άλλως υπήρχαν οικονομικά προβλήματα. Το γεγονός λοιπόν πως μία επαρχιακή ομάδα είναι η πρώτη που απέκτησε χορηγό, τιμή μας και καμάρι μας. Αυτό δεν μας αρέσει με το πέρασμα του χρόνου είναι ότι όλο και περισσότερο προβάλλεται από την ΠΑΕ αυτό το εταιρικό μοντέλο".
Υπόθεση-Λεμονής

Από τις πλέον πρόσφατες επιλογές της διοίκησης ήταν η πρόσληψη στη θέση του τεχνικού του Τάκη Λεμονή. Μια σχέση που δεν είχε το καλύτερο τέλος, ύστερα από την απόφαση του νυν κόουτς του Ολυμπιακού να παραιτηθεί. Μόνο που οι xanthi fans ουδέποτε συμφώνησαν με τα όσα "εύσχημα" χρησιμοποίησε η ΠΑΕ. Όχι βέβαια πως ενέκριναν τη στάση του Λεμονή.

"Η συμπεριφορά του Λεμονή αποσκοπούσε κάπου αλλού. Τιμή και δόξα στο Λεμονή που έκανε ό,τι έκανε. Μπράβο του, μας αναπτέρωσε το ηθικό, αφού αυτό κυρίως έλειπε. Από εκεί και πέρα αφού αποφάσισε να φύγει με γεια του με χαρά του. Όπως άλλωστε είπε ο Λαμπριάκος, δε μας έφυγε ο Μουρινιο. Αλλά αν ήθελε να ήταν λίγο πιο σωστός θα έλεγε και την αλήθεια. Η αλήθεια περισσότερο εκτιμάται από το να πεις ένα κοινότοπο ψέμα, το οποίο θα το καταλάβει ο καθένας. Κανείς δεν περίμενε ότι ο Λεμονής έμεινε άνεργος κι ο Ολυμπιακός τον πήρε".


Είπαν για τον...

Γιάννη Ματζουράκη: "Σου δημιουργούσε την εντύπωση ότι όντως στο τμήμα της προπόνησης είναι εξαιρετικός. Ένας τεχνικός που ξέρει το αντικείμενό του, θα διακόψει την προπόνηση οπότε χρειαστεί, με όποιο τρόπο χρειαστεί κι όποια έκφραση θέλει να χρησιμοποιήσει, για να τα πει σε οποιονδήποτε παίκτη έκανε λάθος".

Γιάννη Σαμαρά: "Προσπαθεί να φέρει μια τεχνογνωσία η οποία δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Είναι ένας άνθρωπος που έχει δει κάτι διαφορετικό στο εξωτερικό κι έχει δουλέψει πάνω σε αυτό". Ποια όμως θα ήταν η αντίδραση στην περίπτωση που ο Λεμονής επέστρεφε στα Πηγάδια για να εργαστεί; "Δεν νομίζουμε ότι η διοίκηση θα τον πάρει. Αυτό το έχει ξεκαθαρίσει. Εκεί που φτύνει, δεν γλείφει. Από την πορεία αυτής της ομάδας έχουμε διδαχθεί πως άτομα που έφυγαν από την ομάδα πολύ δύσκολα ξαναγύρισαν. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις των Μπα, Λουτσιάνο και Άντζα τώρα, πολύ δύσκολα επιστρέφει κάποιος. Θέλουμε να πιστεύουμε πάντως πως ο κόσμος της Ξάνθης, όποιος κι αν έρθει, θα τον υποδεχθεί με το δέοντα σεβασμό. Αν δηλαδή η διοίκηση πιστέψει πως ο Λεμονής μπορεί να προσφέρει, καλώς να έρθει. Αλλά πλέον θα δεχθεί την κριτική που του αξίζει βάσει του πρότερου "έντιμου" βίου του".

Υπόθεση-τίτλος

Την προηγούμενη Τετάρτη η Ξάνθη εξασφάλισε για δεύτερη φορά τα τελευταία τρία χρόνια τη συμμετοχή της στα ημιτελικά του Κυπέλλου. Ίσως ήρθε η ώρα για το βήμα παραπάνω. "Στο πρωτάθλημα είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα. Αλλά στο Κύπελλο ναι, όπου δύο τελικούς τους δικαιούμασταν. Ένας ήταν με την κεφαλιά του Λαμπριάκου στην ΑΕΚ που τη σφύριξε ο Παπίλιας φάουλ, επειδή η κοτσίδα... μαστίγωσε τον αντίπαλο αμυντικό κι ο άλλος ήταν με τον Άρη, που για εμάς έπρεπε να περάσουμε".


"Το κοινό της Ξάνθης είναι απαιτητικό. Όχι μόνο ποδοσφαιρικά. Γενικά με τη ζωή του. Θέλει αυτό θέλει εκείνο. Αντιμετωπίζει με καχυποψία οτιδήποτε καινούριο έρθει. Δεν είναι πως θα φέρουμε τον Έμερσον και από το αεροδρόμιο μέχρι την κεντρική πλατεία θα τον κουβαλάμε στις πλάτες, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι. Να 'ρθει, να τον δούμε πως δεν θέλει τα τελευταία του ένσημα, ότι δεν είναι ο παππούς κι από εκεί και πέρα ναι: Έμο, Έμο".Τι όμως έφταιξε προ διετίας και χάθηκε η πρόκριση; "Όλοι φταίξαμε. Είχαμε ήδη κλείσει ξενοδοχεία. Όλοι είχαν ξεσηκωθεί. Θα ξεπερνούσαμε τους δυο με τρεις χιλιάδες. Είχαν αρχίσει οι προεγγραφές. Υπήρχε μια αναστάτωση στην πόλη. Ψάχναμε τουριστικά γραφεία. Δεν υπήρχαν λεωφορεία. Εμείς δεν βρίσκαμε στην Πάτρα, κλείσαμε στη Ναύπακτο. Είχε γίνει συμφωνία με το Δήμαρχο να φωταγωγηθεί η πόλη μετά από τον αγώνα, είχαν ξεκινήσει πολλές προετοιμασίες, αλλά στο τέλος μας έμεινε το δάκρυ. Το μυαλό μας ήταν στην Πάτρα. Κανένας δεν ασχολείτο με το παιχνίδι. Το ίδιο πιστεύω κι οι παίκτες. Κι όταν δεχθήκαμε το πρώτο γκολ, είπαμε λες να φάμε και δεύτερο. Κι όταν φάγαμε το δεύτερο, λέμε αποκλείεται. Είκοσι λεπτά μετά το τέλος περίμενα πως θα βάλουμε γκολ. Ήταν μια τεράστια χαμένη ευκαιρία".

Μπορεί βέβαια να ονειρεύονται ένα τρόπαιο, αλλά είναι συνειδητοποιημένοι όσον αφορά την εικόνα της ομάδας στο γήπεδο. Δεν κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους κι αναλύουν ως ποδοσφαιρόφιλοι την κατάσταση. "Τώρα που καταλαβαίνουμε πως η ομάδα δεν πάει πολύ καλά, υπάρχει αυτή η μόνιμη γκρίνια. Το καταλαβαίνουν κι οι ποδοσφαιριστές. Η στεναχώρια είναι πως στυλοβάτης είναι ένας αμυντικό κι ένας τερματοφύλακας, η αμυντική γραμμή δηλαδή, κι όχι αυτό που είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα: κάποιος επιθετικός, ένας μέσος που θα κάνει παιχνίδι όμορφο και θα διασκεδάσουμε. Τώρα χειροκροτάμε τις ενέργειες του Άντζα και του Μάλαρτζ. Φαίνεται ότι ο Πάρις τα δίνει όλα. Χάρη σ' αυτόν κρατάμε καλά πίσω. Η Ξάνθη δεν έχει παίκτες να εκμεταλλευτούν το Λαμπριάκο. Ξέρουμε ότι μέχρι πέρσι ο Λαμπριάκος μπορούσε να απασχολήσει δύο τρεις-παίκτες, αλλά κάποιοι άλλοι θα επωφεληθούν των διαδρόμων. Φέτος ο Λαμπριάκος παίρνει τις καμινάδες κατεβάζει τη μπάλα και τη γυρνάει πίσω. Αυτό το στυλ παιχνιδιού προϋποθέτει ότι τα χαφ θα έχουν στο αίμα τους το σκοράρισμα. Αν δεν το έχουν αυτό το πράγματα, θα πρέπει να σκεφτείς κάποιο άλλο σύστημα".
http://www.contra.gr/Soccer/Hellas/Superle...thi/141502.html

[AOXARA]

Συνεντευξη Λουτσιανο, δεν ηξερα ου να το βαλω αυτο και δεν ηθελα να ανοιξω καινουργιο thread.
EΘNOΣΠOP: Γιατί κάνεις αυτή τη διευκρίνιση;
ΛOYTΣIANO: Γιατί, όταν έφυγα από την Ξάνθη πέρσι, γράφτηκαν πολλές κακίες. Διάβασα ότι με έδιωξαν, επειδή με ξελόγιασε μια τραγουδίστρια στην Aθήνα κι ερχόμουν να τη συναντήσω κρυφά. Ποτέ δεν έγινε αυτό. O κ. Πανόπουλος μου πρότεινε να πάω δανεικός στον Πανιώνιο, επειδή είχε υποχρέωση στον κ. Mπέο μου είπε, αλλά δεν το δέχτηκα. Στα συμβόλαια που υπέγραψα με τον ΠAOK, την Ξάνθη, την AE Λεμεσού αναφέρονταν αυτά τα ταξίδια στην Aθήνα, αλλά και στον Oλυμπιακό, τον Πανιώνιο και τώρα στον Aτρόμητο ξέρουν πως η Eρη είναι τραγουδίστρια. Eίναι κακό που ήθελα να περνάω το ρεπό μου με τη γυναίκα μου;

Ειχε υποχρεωση στον Μπεο ο πανοπουλος τι υποχρεωση ηταν αυτη? Ξερει κανεις τιποτα?

http://sports.e-go.gr/article.asp?catid=83...mp;pubid=441243

This post has been edited by AOXARA: Feb 12 2007, 06:39 AM

[Akrites Xanthi]

«Η Ξάνθη είναι σχολείο»

Η σύγχρονη ποδοσφαιρική φιλοσοφία επιτάσσει να αλλάζεις περιβάλλον με σκοπό τη δόξα και το χρήμα. Αυτός όμως δεν είναι κανόνας για τον Νίκο Κεχαγιά, που ζει με οδηγό μια γνωστή ρήση -παραφρασμένη βεβαίως- του θρύλου προπονητή της Λίβερπουλ, Μπιλ Σάνκλι: «Η Ξάνθη είναι φτιαγμένη για μένα κι εγώ γι αυτήν». Μολονότι γεννημένος στον Βόλο, ο 39χρονος τεχνικός, ύστερα από 15 χρόνια ποδοσφαιρικής καριέρας και περίπου 4 στα προπονητικά πόστα των ακριτών, μάλλον πρέπει να θεωρείται Ξανθιώτης. Ξεκίνησε τη σεζόν ως βοηθός του Γιορν Αντερσεν και του Εμίλιο Φερέρα, αλλά στα δύσκολα ο Χρήστος Πανόπουλος του εμπιστεύτηκε το «τιμόνι» της ομάδας και όχι μία, αλλά δύο φορές.

Αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα της νέας σχολής Ελλήνων προπονητών, μολονότι δηλώνει στο «ΕΘΝΟΣΠΟΡ της Κυριακής» πως η Ξάνθη είναι γι αυτόν σχολείο. Μιλάει για τον σπάνιο χαρακτήρα του Τόμας Ραντζίνσκι και δηλώνει κολακευμένος από την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Χ. Πανόπουλος.

Εχετε συνειδητοποιήσει το μέγεθος της επιτυχίας από την πρόκριση επί της ΑΕΚ;

«Ηταν μια μεγάλη πρόκληση. Ωστόσο, για μας δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια πρόκριση στους "8". Ο θεσμός του Κυπέλλου μάς ενδιαφέρει, αλλά θα ασχοληθούμε μαζί του, όταν έρθει η ώρα. Κακά τα ψέματα, το Κύπελλο είναι ένας τρόπος για να κερδίσει η Ξάνθη τη συμμετοχή της στην Ευρώπη, αφού στο πρωτάθλημα έχουμε απομακρυνθεί».

Ομορφα χρόνια

Το όνομά σας έχει συνδεθεί με την Ξάνθη. Είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις για έναν ποδοσφαιριστή να αναλαμβάνει το πόστο του προπονητή. Δεν σκεφτήκατε ποτέ να φύγετε;

«Δεν ξεκίνησα με την προοπτική να μείνω τόσα χρόνια στην Ξάνθη. Παλιότερα το καθεστώς των συμβολαίων ήταν διαφορετικό και πέρασαν εννιά χρόνια (!), για να ολοκληρωθεί το πρώτο μου συμβόλαιο. Ημουν ευχαριστημένος με την ομάδα και αυτή από μένα και, χωρίς ουσιαστικά να το καταλάβω, πέρασα 15 όμορφα χρόνια. Και όταν πια το σκέφτομαι, συνειδητοποιώ πως πρόκειται για κάτι σπάνιο. Πάντως, η προπονητική ήρθε πολύ απότομα στη ζωή μου. Οταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο, δέχτηκα μία κλήση από τον κ. Μαντζουράκη, για να γίνω βοηθός του στην Ξάνθη. Πέρυσι μου ανατέθηκε το πόστο του προπονητή, κάτι που θεωρώ ρίσκο τόσο για μένα όσο και για τον σύλλογο».

Είναι εύκολο για έναν νεαρό προπονητή, όπως εσείς, να επιβληθεί σε παίχτες που θα μπορούσαν να είναι συμπαίχτες του;

«Τον σεβασμό μπορείς να τον αποκτήσεις με τη συμπεριφορά σου. Δεν πρέπει
μόνο να φωνάζεις ή να βάζεις πρόστιμο. Νομίζω ότι αυτό έχω καταφέρει στην Ξάνθη. Ποτέ δεν φοβήθηκα και μπόρεσα, μέσω συναντήσεων και γευμάτων, να δώσω -σε σύντομο χρονικό διάστημα- συνοχή στην ομάδα, η οποία είχε μεγάλο πρόβλημα με τη συνύπαρξη Ελλήνων και ξένων ποδοσφαιριστών».

Για πολλούς προπονητές η συνεργασία με έναν παίχτη-βεντέτα αποτελεί... εφιάλτη. Για εσάς η ύπαρξη του Τόμας Ραντζίνσκι στην ομάδα είναι ευλογία;

«Αν σας πω ότι δεν έχω ακούσει τον ποδοσφαιριστή Ραντζίσκι, θα με πιστέψετε; Ο Τόμας είναι πολύ προσιτός και πολύ απλός. Πρώτος φτάνει για την προπόνηση και τελευταίος φεύγει! Κι αυτά δεν τα λέω για λαϊκή κατανάλωση. Βοηθάει όχι μόνο τους συμπαίχτες του, αλλά κι εμένα με τη συμπεριφορά του και ακόμα περισσότερο με τα γκολ που πετυχαίνει».

Νιώσατε αδικημένος όταν, στην αρχή της χρονιάς, επιλέχθηκαν δύο ξένοι προπονητές και ενώ νωρίτερα εσείς είχατε σώσει την ομάδα;

«Σε καμία περίπτωση δεν ένιωσα αδικημένος. Είχα βάλει άλλες προτεραιότητες στην καριέρα μου, όπως να αποκτήσω το δίπλωμα προπονητή της Α Εθνικής. Θα ήθελα ακόμα έναν χρόνο να παρακολουθήσω σεμινάρια και προπονήσεις μεγάλων ομάδων του εξωτερικού, έτσι ώστε να αποκτήσω εμπειρίες. Νομίζω ότι μία λύση από το εξωτερικό για τον πάγκο της Ξάνθης μπορεί να ήταν καλύτερη, αλλά το πρόγραμμά μου άλλαξε πάλι...».

Είναι εύκολο για έναν Ελληνα προπονητή να δουλέψει στην Ελλάδα ή ισχύει αυτό που λέμε «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της»;

«Τώρα που βλέπω τα πράγματα από άλλη σκοπιά, πιστεύω ότι οι Ελληνες προπονητές είναι αδικημένοι. Υπάρχουν αξιόλογοι τεχνικοί που θα μπορούσαν να κάνουν καριέρα. Στην καριέρα μου συνεργάστηκα και με Ελληνες και με ξένους προπονητές και οι διαφορές που εντόπιζα είναι μηδαμινές. Οι σύλλογοι συνήθως προσδοκούν σε κάτι διαφορετικό, γι αυτό επιλέγουν τους ξένους προπονητές. Αλλά μόλις κάτι πάει στραβά, απευθύνονται στους Ελληνες, γιατί γνωρίζουν την ελληνική πραγματικότητα».

Βλέπετε τον εαυτό σας να μένει πολλά χρόνια στην Ξάνθη;

«Δεν μπορώ να το ξέρω. Ούτε ακόμα και ο μεγαλομέτοχος δεν το γνωρίζει αυτό. Σε όλες τις ομάδες τα πάντα αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Πάντως, εύχομαι να μείνω αρκετά χρόνια, όπως το έπραξα και ως ποδοσφαιριστής».

Η προοπτική του εξωτερικού σάς ενδιαφέρει; Την έχετε σκεφτεί ποτέ;

«Είναι πολύ νωρίς για να μπω σε μια τέτοια διαδικασία. Ολα ήρθαν πολύ γρήγορα και μέσα από την ομάδα μαθαίνω και εγώ πράγματα. Κάθε παιχνίδι είναι και ένα "μάθημα" και προσπαθώ πρώτα να κάνω την αυτοκριτική μου κι ύστερα όλα τα υπόλοιπα. Πάντως, οφείλω να παραδεχτώ ότι όλη αυτή η διαδικασία αποτελεί για μένα ένα μικρό σχολείο».

Φιλοδοξίες

Η μελλοντική μετακίνηση σε μια μεγαλύτερη ομάδα υπάρχει στο μυαλό σας;

«Είναι πολύ νωρίς και δεν το έχω σκεφτεί. Εξάλλου, στην προπονητική είμαι ακόμα "μικρός". Αλλά φιλοδοξίες υπάρχουν πάντα...».

Ηταν 25 Νοεμβρίου, όταν πήρατε την απόφαση να αφήσετε την ομάδα. Τι σας μετέπεισε;

«Είχα μια συζήτηση με τον κ. Πανόπουλο, όπου του είπα πως αναλαμβάνω τις ευθύνες μου και, αν κρίνει πως πρέπει να φύγω, είμαι διαθέσιμος. Ο μόνος σκοπός μου ήταν να βοηθήσω την ομάδα, αφού τη θεωρώ κομμάτι από τη ζωή μου. Το σκέφτηκε κι αποφάσισε να με εμπιστευτεί και μέχρι στιγμής οι καταστάσεις με δικαιώνουν».

Ηταν και ένας τρόπος δικαίωσής σας για την αρχική επιλογή των ξένων προπονητών;

«Ενιωσα ευχαρίστηση για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε ο κ. Πανόπουλος. Πήρε για δεύτερη φορά το ρίσκο, είχε την υπομονή κι είδε ότι μπορούσα να βοηθήσω την ομάδα. Σε ένα σημείο το θεωρώ πολύ κολακευτικό».

Ο Γκσπούρνινγκ «χτυπάει» την πόρτα της εθνικής Αυστρίας, εν όψει Euro 2008. Νιώθετε ότι έχετε και εσείς μερίδιο σε αυτή την επιτυχία;

«Τον Μίχαελ τον γνώριζα από την προετοιμασία. Του έλειπαν παιχνίδια και το μόνο ρίσκο, σε αυτή την επιλογή, ήταν αν θα μπορούσε να ανταποκριθεί. Πίστεψα από την αρχή πως έπρεπε να είναι μέλος της ομάδας. Η αλήθεια είναι ότι δεν εμπιστευόμουν πολύ τον Τούρινα. Οσο για το αν αισθάνομαι δικαιωμένος από την επιλογή, έχω να πω ότι του έδωσα μία ευκαιρία, αλλά αυτός απέδειξε ότι είχε τις δυνατότητες. Χαίρομαι που με δικαίωσε...».

Τι μπορεί να πετύχει η φετινή Ξάνθη, ύστερα από την -ομολογουμένως- αποτυχημένη περσινή σεζόν;

«Η Ξάνθη πάντα προσπαθεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και πρέπει να τον έχει. Εννοώ βέβαια μία θέση στην πρώτη πεντάδα ή εξάδα. Σίγουρα η περσινή χρονιά δεν ήταν καλή και ο σχεδιασμός του καλοκαιριού δεν απέδωσε αυτό που θέλαμε. Δεν σας κρύβω ότι έχουμε ξεκινήσει τον σχεδιασμό και για την επόμενη σεζόν, για να είμαστε έτοιμοι με όσο το δυνατόν λιγότερες κινήσεις. Ο στόχος της φετινής ομάδας είναι να ξεφύγει το συντομότερο δυνατό από τις τελευταίες θέσεις κι από εκεί και πέρα υπάρχει το Κύπελλο».

Η Ξάνθη έχει αντιμετωπίσει τους τρεις μεγάλους. Ποια ομάδα ήταν κατά την άποψή σας η καλύτερη;

«Το καλύτερο ποδόσφαιρο στα μεταξύ μας παιχνίδια νομίζω ότι το έπαιξε η ΑΕΚ στη νίκη της με 1-0 κι όχι βέβαια στο Κύπελλο. Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό παίξαμε αμυντικά και τον περιορίσαμε, ενώ μόνο τα στατιστικά στοιχεία στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό τα λένε όλα. Είχαμε περισσότερες τελικές προσπάθειες, πράγμα σπάνιο σε ένα τέτοιο παιχνίδι».

Στην κούρσα για το πρωτάθλημα ποια ομάδα έχει το προβάδισμα για τον τίτλο;

«Τα πράγματα είναι πολύ αμφίρροπα κι η κορυφή αλλάζει συνεχώς χέρια. Οι αγώνες μεταξύ των πρωτοπόρων θα παίξουν πολύ μεγάλο ρόλο και παράλληλα θα ευνοηθεί όποια ομάδα χάσει τους λιγότερους πόντους στα θεωρητικά εύκολα εκτός έδρας παιχνίδια. Θεωρώ το ρόστερ του Ολυμπιακού πιο πλήρες και πιστεύω ότι θα αντέξει περισσότερο στον συναγωνισμό».

http://sports.e-go.gr/article.asp?catid ... bid=755964

[Yiankos]

«Κλωτσάει» ο Γκσπούρνινγκ

Το συμβόλαιό του με την Skoda Ξάνθη εκπνέει τον Δεκέμβρη. Είναι ήδη 30 ετών και πρόθεσή του είναι να εξασφαλίσει ένα οικονομικό μαξιλαράκι ασφαλείας τις δύσκολες ετούτες μέρες που περνάμε.

Ο Μίχαελ Γκσπούρνιγκ με τον εκπρόσωπό του συζήτησαν ήδη με την ακριτική ομάδα το ενδεχόμενο επέκτασης της συνεργασίας τους μόνο που τα λεφτά που του προτάθηκαν (σ.σ: δεν ξεπερνούν τα 150.000 καθαρά το χρόνο) ξίνισαν την μούρη του Αυστριακού τερματοφύλακα. Μάλλον, τα Πηγάδια πια δε χωρούν τον γίγαντα των 190 εκατοστών…

http://transfernews.gr/news/greece/gspurning-xanthi.html

[Amorgos]

Τέλος ο Κωστένογλου

Παρελθόν από την τεχνική ηγεσία της Ξάνθης αποτελεί από την Κυριακή ο Νίκος Κωστένογλου.



Τελικά ο Έλληνας τεχνικός πλήρωσε το μάρμαρο των συνεχών αποτυχημένων αποτελεσμάτων, παρά τα δημοσιεύματα που τον ήθελαν να παραμένει στην Ξάνθη και το 2013.

Ο 42χρονος τεχνικός δεν μπόρεσε να βοηθήσει τους Ακρίτες να ξεκολλήσουν από τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, με αποκορύφωμα το ματς του Σαββάτου, όπου η Ξάνθη έχασε δικό της ματς

Source