Dusan Ivkovic, Alexander Gomelskiy Trophy Options

[apostolano]

Οριστική συμφωνία με Ίβκοβιτς



Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς είπε το πολυπόθητο "ναι" στην ΚΑΕ Ολυμπιακός, οι δυο πλευρές συμφώνησαν σε όλα και ο Ντούντα θα επιστρέψει οριστικά στον Πειραιά, ύστερα από 11 χρόνια, με διετές συμβόλαιο.

Oι Παναγιώτης & Γιώργος Αγγελόπουλος, πήραν το πολυπόθητο "ναι" από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και οι δυο πλευρές συμφώνησαν να συνεργαστούν για τα επόμενα δυο χρόνια. Ο 67χρονος τεχνικός (29/10/1943), επιστρέφει μετά από έντεκα σεζόν στην τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού και αυτό που μένει, είναι η επίσημη ανακοίνωση της ερυθρόλευκης ΚΑΕ. Oι στενοί συνεργάτες του "σοφού", δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστοί, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα είναι οι Βαγγέλης Αγγέλου και Μίλαν Τόμιτς. Οι ερυθρόλευκοι, πλέον, απέκτησαν προπονητή και στρέφουν την προσοχή τους στις μεταγραφικές κινήσεις της ομάδας.

Συλλέκτης τίτλων

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, είναι ένας από τους πιο πετυχημένους ευρωπαϊους προπονητές, καθώς έχει κατακτήσει πάρα πολλούς τίτλους και μετάλλια στην καριέρα του, τόσο σε συλλόγικό επίπεδο, όσο και σε εθνικό με την πατρίδα του. Σαν παίκτης, έπαιξε μπάσκετ στη Ραντνίσκι και το 1978 ανέλαβε την Παρτιζάν Βελιγραδίου με την οποία ένα χρόνο αργότερα κατέκτησε το πρώτο του τριπλ-κράουν (Πρωτάθλημα, Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας και Κύπελλο Κόρατς).

[apostolano]

«Κανένα πρόβλημα με Ίβκοβιτς»

Η συνεργασία του Ντούσαν Ίβκοβιτς με την σερβική ομοσπονδία μπάσκετ δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην επιστροφή του στον Ολυμπιακό, όπως δήλωσε στον Τύπο της χώρας ο Ντράγκαν Κάπιτσιτς.

«Είμαι βέβαιος ότι η οργάνωση και η λειτουργία της εθνικής ομάδας και της ομοσπονδίας δεν θα επηρεαστούν από την πρόσληψη του Ίβκοβιτς από τον ελληνικό σύλλογο», τόνισε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας μπάσκετ της Σερβίας και πρόσθεσε: «Από τη στιγμή που κάποιος είναι εργατικός-και ο Ίβκοβιτς σίγουρα είναι τέτοιος-δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αυτός όμως πιστεύω εγώ. Θα το συζητήσουμε βέβαια και στο ΔΣ της ομοσπονδίας, αλλά έχουμε συμφωνήσει να επιτρέπονται τέτοιου είδους συνεργασίες».

[apostolano]

Ίβκοβιτς: «Χαρούμενος που επέστρεψα»

Χαρούμενος που επιστρέφει έπειτα από 11 χρόνια στον πάγκο του Ολυμπιακού δήλωσε κατά την άφιξη του στο Ελ. Βενιζέλος ο Ντούσαν Ίβκοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός έφτασε λίγο μετά τις 13:00 και όπως τόνισε «ο Ολυμπιακός είναι πολύ μεγάλη ομάδα και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που επιστρέφω». Τον «Σοφό» υποδέχτηκε ο άμεσος συνεργάτης του Βαγγέλης Αγγέλου. Εντός της ημέρας, ο 67χρονος τεχνικός θα έχει συνάντηση με τους Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλο. Μόλις ολοκληρωθεί και τυπικά το θέμα του «Σοφό», σειρά θα πάρει εκείνο του Βασίλη Σπανούλη.

Ο Σέρβος τεχνικός ρωτήθηκε και για τις επικείμενες μεταγραφές των «ερυθρολεύκων» αλλά δεν θέλησε να πει κάτι. «Είναι νωρίς ακόμη να πούμε το οτιδήποτε για τις μεταγραφές».

[apostolano]

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

"Η ΚΑΕ Ολυμπιακός ανακοινώνει τη συμφωνία της με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός θα αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ομάδας μας για τα επόμενα δυο χρόνια.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς στη χρυσή του καριέρα έχει κερδίσει όλους τους τίτλους με τις 12 ομάδες που έχει κοουτσάρει...

Ομάδες...

• 2008-…. Εθνική Ομάδα Σερβίας
• 2005-2007 Ντιναμό Μόσχας
• 2002-2005 ΤΣΣΚΑ Μόσχας
• 1999-2001 ΑΕΚ
• 1996-1999 Ολυμπιακός
• 1994-1996 Πανιώνιος
• 1991-1994 ΠΑΟΚ
• 1987-1990 Βοϊβοντίνα
• 1987-1995 Εθνική Ομάδα Γιουγκοσλαβίας
• 1982-1987 Σίμπενικ
• 1980-1982 Άρης
• 1978-1980 Παρτιζάν

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ...

Εθνικό επίπεδο
1 Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1990
1 Αργυρό μετάλλιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988
1 Αργυρό μετάλλιο με την Εθνική Σερβίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996 (ως τεχνικός σύμβουλος)
1 Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωμπάσκετ του Σπλίτ το 1989
1 Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωμπάσκετ της Ρώμης το 1991
1 Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1995
1 Χρυσό μετάλλιο με την Εθνική Σερβίας στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας το 2009

Συλλογικό επίπεδο
1 Κύπελλο Πρωταθλητριών (Ευρωλίγκα) με τον Ολυμπιακό το 1997
1 Κύπελλο Σαπόρτα με την ΑΕΚ το 2000
1 Κύπελλο ULEB Cup με τη Ντιναμό Μόσχας το 2006
1 Κύπελλο Κόρατς με την Παρτιζάν το 1979
2 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1991-92 με τον ΠΑΟΚ και 1996-97 με τον Ολυμπιακό)
3 Πρωταθλήματα Ρωσίας με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (2002-03, 2003-04, 2004-05)
1 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας με την Παρτιζάν τη σεζόν 1978-79
3 Κύπελλα Ελλάδας (1997 με τον Ολυμπιακό, 2000 & 2001 με την ΑΕΚ)
1 Κύπελλο Ρωσίας με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 2005
1 Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας με την Παρτιζάν το 1979"

[apostolano]

Δεν θέλει «Σόφο» ο Ίβκοβιτς!



Στον Ολυμπιακό συνεχίζουν να ψάχνουν στην αγορά έναν σέντερ, αλλά δεν πρόκειται να ασχοληθούν με τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Παρόλο που ο 25χρονος σέντερ δεν έχει βρει ακόμα ομάδα, οι «ερυθρόλευκοι» δεν πρόκειται να ασχοληθούν με την περίπτωση του και αυτό γιατί ο Ντούσαν Ίβκοβιτς θέλει σε αυτή τη θέση ένα εντελώς διαφορετικό στυλ παίκτη. Κάποιον σαν τον Μπονιφάσε Ν’Ντονγκ της Μπαρτσελόνα ή τον Ντέιβιντ Άντερσεν των Χιούστον Ρόκετς.

Από τις μέχρι τώρα μεταγραφές των Κυπελλούχων Ελλάδος (Σπανούλης, Νίλσεν), αλλά και από αυτή που είναι στα σκαριά (Μπιέλιτσα), φαίνεται πως ο «Σοφός» έχει ένα πολύ συγκεκριμένο στυλ μπάσκετ στο μυαλό του για να παίξουν του χρόνου οι Πειραιώτες. Ο 67χρονος τεχνικός θέλει παίκτες γρήγορους με «ελαφριά» κορμιά. Και γι’ αυτό ο Σέρβος προπονητής δεν έχει στα σχέδια του τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη. Έτσι, φαίνεται πως κλείνει οριστικά η πόρτα του Ολυμπιακού για τον διεθνή σέντερ.

[apostolano]

Dusan made his miracle. Serbia just knocked out World Champions Spain with Keselj being a killer outside the 3p (5/6 & 17points) line & Teodosic making the final 3p shoot (12p in total & 7 assists).................

[Skaliotis]

BRAVO RE SERBIA, Teodosic with an awesome last second 3 pointer...I WANT SERBIA-TURKEY
ELLAS-SERVIA SYMMAXIA

[apostolano]

Κάνει προθέρμανση για την Ελληνική πραγματικότητα

Ξέσπασε ο Ντούσαν Ίβκοβιτς στην συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα ανάμεσα σε Σερβία και Λιθουανία για το μικρό τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Τουρκίας. Ο προπονητής των "πλάβι" και του Ολυμπιακού, τόνισε ότι ήταν το χειρότερο Μουντομπάσκετ όλων των εποχών, ζητώντας παραιτήσεις συγκεκριμένων ανθρώπων.

Ο 67χρονος κόουτς είπε πολλά πράγματα και συγκεκριμένα, δεν κρύφτηκε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θεώρησε ότι υπέστη η ομάδα του κάποια αδικία στο ματς με τη "Λιέτουβα", όπου ο Λίνας Κλέιζα και η παρέα του επικράτησαν με 99-88 και πήραν το χάλκινο μετάλλιο.

Αρχικά, ο Ίβκοβιτς τόνισε: "Κατ' αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι η Τουρκία έκανε εξαιρετική δουλειά στο οργανωτικό κομμάτι. Από εκεί και πέρα, ήταν το χειρότερο Μουντομπάσκετ. Πολλά περίεργα ματς έγιναν. Πολλά περίεργα πράγματα έχουν ειπωθεί. Κανείς από τους υπεύθυνους δεν έχει βγει να πει κάτι για τους διαιτητές του αγώνα με την Τουρκία.

Κανείς δεν έχει τιμωρηθεί. Λέω, λοιπόν, πως αν δεν τιμωρηθεί κανείς από τους διαιτητές, τότε ο κύριος Κοτλέμπα και ο κύριος Μπάουμαν, που είναι υπεύθυνοι, πρέπει να παραιτηθούν. Λέω, αν δεν τιμωρηθεί κανείς, πρέπει να παραιτηθούν. Αν και δε νομίζω να τιμωρήσουν κανέναν, διότι οι ίδιοι το έχω οργανώσει όλο αυτό".

Στη συνέχεια, ο πολύπειρος Σέρβος ομοσπονδιακός τεχνικός είπε: "Αλήθεια, πώς γίνεται να μην υπάρχει ευρωπαίος διαιτητής; Όταν παίζουν δύο ευρωπαϊκές ομάδες; Τί γίνεται ένας παίκτης πέφτει κάτω για να εκτελέσει άλλος τις βολές και κανείς δεν του λέει τίποτα; Καταλαβαίνω ότι οι σπόνσορες πρέπει να ικανοποιηθούν, ότι όσοι βάζουν τα λεφτά πρέπει να είναι ικανοποιημένοι, αλλά τί γίνεται με το μπάσκετ; Οι πιο πολλές Ομοσπονδίες έχουν οικονομικά προβλήματα, αλλά το θέμα είναι να μείνει ικανοποιημένη η διοίκηση.

Εμείς δεν κοιμηθήκαμε όλο το βράδυ. Τελείωσε το ματς τα μεσάνυχτα, για λόγους ασφαλείας φύγαμε από το γήπεδο στις 2 το βράδυ και στις 21:45 είχαμε το γήπεδο. Πώς να κάνουμε προπόνηση τέτοια ώρα; Είχαμε ένα ματς για μετάλλιο και δεν κάναμε προπόνηση. Έχω απόλυτη επίγνωση για όσα λέω και περιμένω μια απάντηση".



Υ.Γ: Πριν αρχισουν τα βαζελακια να χλευαζουν (αλλο αν ειναι αληθεια για το τι γινεται στην Ελλαδα) ας παραδεχτουνε πρωτα τη πραγματικοτητα του εξευτελισμενου φετινου Μουντομπασκετ και μετα ας μαζεψουν τα ασυμαζευτα για τη κατασταση της Ελλαδιτσας, μιας και μονο στα παιχνιδια που παιζει η πρασινη Εθνικη υπαρχουν παραπονα απο παραγοντες και δημοσιογραφους για την διαιτησια, στην Ελλαδιτσα ολα ΟΚ!!!!

[apostolano]

Γιατί νιώθει ανώτερος;



aixmi.gr

Αντίθετα από το ελληνικό ποδόσφαιρο που δίνει αφορμές, κυρίως για γκρίνιες, το μπάσκετ εξακολουθεί φέτος να μας δίνει ωραίες ιστορίες – η τελευταία από αυτές είναι το είδος της σχέσης του Ομπράντοβιτς με τον Ίβκοβιτς και το πόσο αυτή φαίνεται στο παρκέ όταν ο ΠΑΟ αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό. Λένε ότι μπορείς εύκολα να τα βάλεις με όλους τους άλλους, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να τα βάλεις με τον εαυτό σου – νομίζω αυτό είναι το πρόβλημα του Ομπράντοβιτς, όταν βρίσκει απέναντί του τον δάσκαλο Ντούντα.

Λίγοι θυμούνται ότι ο Ίβκοβιτς έχει κερδίσει τον Ομπράντοβιτς δυο φορές σε τελικό κυπέλλου Ελλάδος με την ΑΕΚ. Μιλάμε για ματς στα οποία οι διαφορές των δυο ομάδων ήταν τεράστιες: Ο ΠΑΟ ήταν πολύ καλύτερος, πολύ πιο γεμάτος και πολύ πιο δυνατός. Κι, όμως, στο μονό ματς, ο Ιβικοβιτς κέρδισε όχι γιατί είναι πάντα αυτός ο δάσκαλος και ο Ζέλικο πάντα ο μαθητής, αλλά γιατί, όπως περίπου συμβαίνει και φέτος, ο Ομπράντοβιτς υπέφερε από το βάρος της παρουσίας του. Για να το πω απλά, ο Ιβκοβιτς δεν επιτρέπει στον Ομπράντοβιτς να είναι αυτός που ξέρουμε.

Το έχουμε καταλάβει όλοι έπειτα από τα πολλά χρόνια που ο Ομπράντοβιτς βρίσκεται στην Ελλάδα ότι η υπεροχή του κόουτς του ΠΑΟ σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους, που κατά καιρούς αντιμετωπίζει (κι όχι μόνο στην Ελλάδα), έχει να κάνει με την προσωπικότητά του. Ο Ζέλικο είναι για όλους ο μεγάλος αντίπαλος, ο κόουτς που όλοι οι υπόλοιποι εξ αποστάσεως παρακολουθούν: Μια νίκη επί του Ομπράντοβιτς θεωρείται παράσημο στην καριέρα κάθε προπονητή. Ο Ομπράντοβιτς αυτό το γνωρίζει και, κατά το δοκούν, το εκμεταλλεύεται. Κυρίως, έχει μια εκπληκτική ικανότητα, ξεκινώντας από αυτή την αφετηρία, να φέρνει τις μάχες στα μέτρα του σαν σκακιστής που έχει τον πρώτο λόγο: Οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι κάθε φορά να σπάνε το κεφάλι τους για να δουν τι τους ετοιμάζει. Κάποιος επιπόλαια θα έλεγε πως αν το βρουν μπορούν και να πάρουν τα μέτρα τους, όμως το πράγμα δεν είναι τόσο απλό: Ο Ομπράντοβιτς τους ρίχνει στην παγίδα να τον παρακολουθούν. Πιο πολύ και από το πώς θα παίξει η ομάδα τους σκέφτονται τι τους ετοιμάζει ο κόουτς του ΠΑΟ και σε αυτό ακριβώς το σημείο βραχυκυκλώνουν.

Η πρόσφατη κατάκτηση της Ευρωλίγκας, υπό αυτό το πρίσμα, υπήρξε το απόλυτο ίσως αριστούργημα του κόουτς του ΠΑΟ. Με τη Μπαρτσελόνα μπλόκαρε το Ναβάρο με τον Καλάθη. Οι Καταλανοί προσπάθησαν να συμπεριφερθούν σαν αυτό να μην συνέβη ποτέ, κυρίως γιατί απέναντι σε αυτό το μπλοκάρισμα δεν είχαν λύση: Το μπλοκάρισμα έφερε τον αποκλεισμό της Μπαρτσελόνα.

Στο Final Four η Σιένα και η Μακάμπι περίμεναν ανάλογες διαβολιές, όμως ο Ομπράντοβιτς απλά σπεκουλάρισε στους φόβους τους. Ο ΠΑΟ κέρδισε τους Ιταλούς παίζοντας πιο σκληρά από αυτούς και τους Ισραηλινούς τρέχοντας περισσότερο. Τα ματς του ΠΑΟ ήταν για σεμινάριο και σεμινάριο μπορεί να κάνει μόνο ένας! Στο τέλος του τελικού ο Μπλάτ, ο κόουτς της Μακάμπι, μιλούσε για τον Ομπράντοβιτς με θαυμασμό. Καταλάβαινες ότι πιο πολύ και από το να κερδίσει η Μακάμπι έψαχνε εξήγηση για το «γιατί η ομάδα του έχασε».

Όλη αυτή η υπέροχη, απέναντι στον δάσκαλο Ίβκοβιτς, πάει στην άκρη. Γιατί; Γιατί η σχέση μαθητή και δασκάλου δεν αφήνει στο δάσκαλο περιθώρια για ανασφάλειες. Έχοντας μεγαλώσει και οι δυο στο σέρβικο σοσιαλιστικό περιβάλλον γνωρίζουν την έννοια της ιεραρχίας: Νομίζω ότι ο Ίβκοβιτς νιώθει ιεραρχικά ανώτερος του «συντρόφου» Ομπράντοβιτς κι από εκεί ξεκινάνε οι νίκες του. Προφανώς, ο σεβασμός στον καλύτερο μαθητή είναι τεράστιος και κάποιες ήττες του από αυτόν οδυνηρές – όμως, στην ιεραρχία του κόμματος, αυτός είναι ο μεγάλος καθοδηγητής. Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι τη σύμβαση αυτή ο τεράστιος Ομπράντοβιτς μοιάζει να τη δέχεται: Ο σεβασμός στο «δάσκαλο – καθοδηγητή» είναι τόσο μεγάλος που στα μεταξύ τους ματς βλέπουμε έναν άλλο άνθρωπο! Κυρίως, λείπει το mindgame της υπεροχής: Στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος όλος ο ΠΑΟ στην επίθεση ήταν οι προβλέψιμες συνεργασίες του Διαμαντίδη με τον Μπατίστ – ο ΠΑΟ, δηλαδή ο προπονητής του, έμοιαζε να έχει ξεμείνει από ιδέες. Από αυτό, δηλαδή, που είναι το βασικό του καύσιμο!

Ακολουθούν οι μάχες των playoffs. Ο ΠΑΟ μπορεί να πάρει, φυσικά, το πρωτάθλημα, παρόλο που μετρά τρεις ήττες από τον Ολυμπιακό μέσα στη σεζόν. Όμως, τώρα πρέπει να βοηθήσουν τον προπονητή τους οι παίκτες του – κυρίως, να του διώξουν το άγχος που του προκαλεί ο δάσκαλος απέναντι στον οποίο ο Ομπράντοβιτς μοιάζει να δίνει διαρκώς εξετάσεις. Πολλές φορές ο κόουτς έχει καθαρίσει για αυτούς, τώρα πρέπει αυτοί να τον βοηθήσουν. Γιατί ο γέρο Ντούντα στα τρία ματς μέχρι τώρα παραδίδει τα δικά του σεμινάρια και, όπως σας είπα, σεμινάριο μπορεί να δίνει κάθε φορά μόνο ένας…

[apostolano]

Που φτασαμε?? για να μιλαει ο Ντουσαν για διαιτησια...ΚΕΔ!!!



Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς σχολίασε τα εξής: "Ο διαιτητής Ψαριανός από ένα σημείο και μετά σφύριζε σαν να έχει γύψο στο χέρι και τα έδινε όλα υπέρ του Παναθηναϊκού", κάνοντας μια χαρακτηριστική κίνηση που κάνουν οι διαιτητές όταν δίνουν κατοχή μπάλας σε μια ομάδας και συνέχισε: "Ακόμη και ο κ. Ιτούδης αν ήταν στην θέση του διαιτητή, δεν θα σφύριζε έτσι. Σε καθοριστικές στιγμές του αγώνα αισθανθήκαμε αδικία. Έγιναν κάποιες φάσεις στις οποίες ευνοήθηκε ο αντίπαλος.

Ο Φώτσης για παράδειγμα έκανε μπρος-πίσω και δεν δόθηκε. Από ένα σημείο και μετά ήμασταν απείθαρχοι αγωνιστικά και κάναμε πολλά λάθη. Οι παίκτες μου δεν άντεξαν και έχασαν την αυτοσυγκέντρωση τους. Εγώ είμαι ο πρώτος που δίνω συγχαρητήρια στον αντίπαλό μας, αλλά αυτή η διαιτησία δεν ήταν για αυτό το επίπεδο. Πλέον πρέπει μόνο να κερδίζουμε. Δεν είναι ντροπή να χάνεις από έναν Πρωταθλητή Ευρώπης, αλλά θα πρέπει ο διαιτητές να σφυρίζουν ό,τι βλέπουν. Πως γίνεται να μην δίνεις μπρος πίσω σε τέτοιο επίπεδο. Δεν είστε αρμόδιοι για τα θέματα αυτά οι δημοσιογράφοι, αλλά τουλάχιστον εσείς το είδατε; Αν όχι, μήπως πρέπει να αλλάξω εγώ γυαλιά;. Είναι ντροπή αυτό που συμβαίνει και το υπογράφω.

Το είχα πει σε άλλους διαιτητές πως θα έπρεπε να ντρέπονται και μου είχαν δώσει τεχνική ποινή. Και το ξαναλέω τώρα, δεν έχω πρόβλημα αν θα με τιμωρήσουν. Ξέρω, ο Χριστοδούλου είναι από τους καλύτερους διαιτητές, αλλά δυστυχώς οι αποφάσεις του Ψαριανού ήταν σαν να είχε γύψο στο χέρι και σφύριζε υπέρ μίας πλευράς. Το επίπεδο της διαιτησίας, δυστυχώς, δεν ήταν για αγώνα Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός.

Αγωνιστικά έγιναν δύο διαφορετικά ημίχρονα. Στο πρώτο παίξαμε ένα καλό και ελεγχόμενο μπάσκετ, αλλά στο δεύτερο χάσαμε κάποιες μπάλες. Στο πρώτο ημίχρονο, όμως, πραγματικά απορώ, πως γίνεται να έχουμε σουτάρει εμείς 4 βολές και ο Παναθηναϊκός 20; Στο δεύτερο ημίχρονο δεν ελέγξαμε το παιχνίδι, οι παίκτες μου ασχολήθηκαν πολύ με την διαιτησία και αναγκάστηκα να πάρω όλα μου τα τάιμ-άουτ ώστε να τους ηρεμήσω. Πήρα το τελευταίο μου, πέντε λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, όντας στο -5 στο σκορ.

Πιστεύω πως οι παίκτες μου ήταν απείθαρχοι στον αγώνα, αλλά θέλω να ρωτήσω τον φίλο μου τον Ιτούδη, αν εκείνος ήταν διαιτητής και ο Χριστοδούλου δίνει από' δω και ο Ψαριανός δείχνει αντίθετα, ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σαν να είχε ο Ψαριανός γύψο στο χέρι του και όλες οι μπάλες πήγαιναν εκεί, σε μία και συγκεκριμένη ομάδα. Την φάση με το μπρος πίσω του Φώτση, πως γίνεται και δεν το είδε; Και ο Ιτούδης θα το έδινε. Γίνεται σε επίπεδο ελληνικών τελικών του πρωταθλήματος, να υπάρχει τέτοια διαιτησία; Δεν τα λέω αυτά γιατί θέλω να προετοιμάσω φασαρίες για το άλλοι παιχνίδι, ούτε επιδιώκω στην εύνοια της διαιτησίας", κατέληξε στις δηλώσεις του ο "Ντούντα".

[gullit]

Ιβκοβιτς: Θαύμα του Ολυμπιακού ο κόσμος του

-Θα μπορούσα να πω ότι η Ελλάδα είναι η δεύτερη πατρίδα σας;

'Η πατρίδα είναι μία λέξη βαριά και πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι πατρίδα. Μετά από τόσα χρόνια, τόση αγάπη... Θα προσθέσω κάτι που με συγκλονίζει. Ζήτησα να πάρουμε και την ελληνική ιθαγένεια. Μετά από τόσα χρόνια και τόση αγάπη από τους Έλληνες, είναι κάτι φυσιολογικό. Μόνο που καθυστερεί η διαδικασία πολύ καιρό τώρα. Έχω δύο παιδιά και έχουμε ζητήσει για όλη την οικογένεια την ελληνική ιθαγένεια'.

-Σας είπα την λέξη 'πατρίδα' πριν. Ένας Σέρβος πώς αισθάνεται μετά από τόσα συγκλονιστικά γεγονότα και τον πόλεμο που διέλυσε την πατρίδα σας;

'Το 1999 ξεκίνησε ένας φοβερός βομβαρδισμός. Πολεμούσαμε με κάποιον που δεν τον βλέπαμε. Ήμουν στην Ελλάδα. Τη συμπαράσταση την ένιωσα από τους Έλληνες δεν την είδα πουθενά αλλού. Οι Έλληνες βγήκαν στους δρόμους για να μας υποστηρίξουν. Οι Έλληνες έκλαψαν για εμάς. Έκλαψαν σαν να ήταν η πατρίδα τους. Θυμάμαι τον Μίκη Θεοδωράκη και τις συναυλίες του να ξεσηκώνει τον κόσμο για αυτόν τον άδικο πόλεμο. Θυμάμαι ότι πήγαινα στις κεντρικές ειδήσεις να μιλήσω. Για μία πατρίδα που την αφάνιζαν. Μερικοί με ρωτούσαν για τον Μιλόσεβιτς και τους έλεγα: 'Δεν με ενδιαφέρει αυτός, με ενδιαφέρει ότι μας χτυπάει κάτι αόρατο!

Κάτι αόρατο που θέλει να μας εξαφανίσει από τον χάρτη'. Και τώρα, το πιο συγκλονιστικό. Τα μέλη του ΝΑΤΟ και η ελληνική κυβέρνηση είχαν υπογράψει να συνεχιστούν οι βομβαρδισμοί, όμως το 97% των Ελλήνων ψήφιζε εναντίον του πολέμου! Αυτό δεν ξεχνιέται ποτέ. Ο λαός παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο. Πώς να μην αγαπάς έναν λαό που το 97% του δεν θέλει τον πόλεμο;

Πώς να μην νιώθεις τον λαό πατρίδα σου;'.

-Κύριε Ίβκοβιτς χωρίς να παρεξηγήσετε αυτό που θα σας πω, θεωρώ ότι δεν είστε ένας επαγγελματίας προπονητής...
'Δεν είμαι καθόλου!'.

-Το καταλαβαίνει κανείς εύκολα αυτό...

'Θα ήταν μεγάλο λάθος αν θεωρούσα τον εαυτό μου επαγγελματία. Εγώ πρώτα από όλα χαίρομαι που είμαι μέσα σε αυτή την οικογένεια. Και εννοώ όλη την οικογένεια του μπάσκετ. Το παιδί μου το έγραψα στον Πανιώνιο και κάποιος με ρώτησε: 'Γιατί το έγραψες στον Πανιώνιο και όχι στον Ολυμπιακό;'. Του απάντησα: 'Μπρε, δεν θέλω όλοι οι άλλοι πατεράδες, βλέποντας τον γιο μου στον Ολυμπιακό, να λένε πώς αυτός είναι ο γιος του Ίβκοβιτς'.

-Το μπάσκετ είναι η ζωή σας από ότι καταλαβαίνω...

'Ναι, αλλά και η οικογένεια μου'.

-Φυσικά! Όμως, είναι μια ευτυχισμένη ζωή το μπάσκετ;

'Πολύ! Και, όπως σας είπα, είμαι τυχερός που είμαι πάντα μαζί με αυτά τα παιδιά και τώρα πιστεύω πώς αν ξεκινούσα πάλι από την αρχή, θα έκανα τα ίδια. Προχθές είπα στον Σπανούλη, ο οποίος ήταν ευτυχισμένος που γεννήθηκε το δεύτερο παιδί του: 'Φίλε μου, αφού έχεις τις οικονομικές δυνατότητες, κάνε το λιγότερο τέσσερα παιδιά τώρα που είσαι μικρός'. Γιατί δυστυχώς υπάρχουν οικογένειες που, ενώ δεν έχουν πολλές δυνατότητες, κάνουν πολλά παιδιά'.

-Ο Ολυμπιακός σίγουρα είναι ένας πολύ μεγάλος σύλλογος. Τον έχετε δει σε διαφορετικές εποχές και σε διαφορετικές Ελλάδες. Πώς τον βλέπετε εσείς τον Ολυμπιακό σήμερα;

'Πρώτα από όλα, ο Ολυμπιακός δεν αλλάζει. Όλοι εμείς μπορούμε να αλλάξουμε. θα έρθει και άλλος Ίβκοβιτς, όπως ήρθε και άλλος Κόκκαλης. με τον Σωκράτη είμαι φίλος. Είναι πνευματικός μου φίλος. Τα λόγια που μου είχε πει αυτός ο άνθρωπος δεν θα τα ξεχάσω ποτέ. Σήμερα, με αυτά τα δύο εξαιρετικά παιδιά, τους Αγγελόπουλους, που βάζουν πολλά λεφτά στον αθλητισμό, καταφέραμε και φτιάξαμε μια ομάδα. Ξέρω ότι με αυτή την ομάδα θα απολαύσω τη δουλειά μου. Το ίδιο λέω και στα παιδιά της ομάδας: 'Απολαύστε το παιχνίδι!'.

-Το θαύμα του Ολυμπιακούς, δηλαδή, είναι η ομαδικότητα...

'Το θαύμα του Ολυμπιακού είναι ο κόσμος του! Εμείς, όπως οι μεγάλοι ηθοποιοί, πρέπει να φέρουμε τον κόσμο να μας δει. Για διάφορους λόγους που δεν φταίνε οι ίδιοι οι παίκτες, ο κόσμος δεν ήρθε εξ αρχής να μας δει. Κι εμείς πιστεύω πώς κάναμε τις καλύτερες δυνατές παραστάσεις και τώρα πια φέραμε τον κόσμο στο γήπεδο. Τώρα οι μισοί κλαίνε στις κερκίδες και οι άλλοι μισοί σκουπίζουν τα δάκρυα τους. Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή του αθλητισμού. Όχι, δηλαδή, να πιούμε σαμπάνιες και τα τσιγάρα και τα πούρα μετά τον αγώνα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη μ@λ@κι@ που υπάρχει! Όλα αλλάζουν. Παίκτες, προπονητές, πρόεδροι. Ο κόσμος, όμως, δεν αλλάζει. Κάποτε μου είπε κάποιος: 'Εμείς μπαίνουμε σαν γαύροι στα καράβια για να πάμε στη Θεσσαλονίκη'. Από εκεί βγήκε ο 'γαύρος' που μας λένε'.

-Ας έρθουμε στον μεγάλο σταθμό που λέγεται Κωνσταντινούπολη. Φαντάζομαι ότι ξέρετε τον κρυμμένο πόθο των Ελλήνων. Οτιδήποτε συμβαίνει εκεί, δημιουργεί στους Έλληνες μια νοσταλγία. Οτιδήποτε κατορθώνουμε στην Κωνσταντινούπολη, μας σηκώνει μέχρι τον ουρανό. Αν καμιά φορά χάσουμε εκεί, μας κατεβάζει μέχρι τα Τάρταρα. Η Πόλη είναι ένα σύμβολο για τους Έλληνες. Βέβαια, θα πάτε να παίξετε μπάσκετ. Νιώθετε, όμως, πόσο ξεχωριστή στιγμή είναι αυτή για εμάς;

'Ναι το νιώθω. Και για εμένα ήταν πολύ συγκλονιστικό... Η Κωνσταντινούπολη είναι μέσ στον πολιτισμό των Ελλήνων. Μέσα στη θρησκεία τους. Όπως για τον πολιτισμό των Ρώσων η Αγία Πετρούπολη και οι Ορθόδοξες εκκλησίες. Υπάρχουν λαοί με πανάρχαιους πολιτισμούς. Το λέω αυτό: 'Ελάτε εδώ, φίλοι μου Αμερικανοί, να δείτε πόσα μεγάλα πράγματα έχουν γίνει πολύ πριν από τα 200 χρόνια που γίνατε εσείς κράτος'.

Ξέρω, λοιπόν, πόσο συμβολικό είναι να πάμε στην Κωνσταντινούπολη. Το κατάλαβα και από την οικογένεια Αγγελόπουλου, άκουσα για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και είπα αμέσως να πάμε στο Πατριαρχείο. και υποσχέθηκα σε αυτόν τον σπάνιο κύριο με το φοβερό μυαλό, τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, ότι θα πάμε στο Πατριαρχείο, αλλά μετά την πρώτη ημέρα. Μετά τον ημιτελικό. Και πιστεύω ότι θα πάμε με μια ψυχή καλή. Εγώ πιστεύω ότι θα πάμε στο Πατριαρχείο όρθιοι!'.

[apostolano]

Είπε "όχι" στην Φενέρμπαχτσε




Συγκεκριμένα, ο νέος μάνατζερ της Φενέρμπαχτσε, Κεμάλ Ντιντσέρ, ταξίδεψε στο Βελιγράδι ώστε να συναντήσει τον Ντούσαν Ίβκοβιτς για να συζητήσει μαζί του το ενδεχόμενο συνεργασίας τους.

Ο Ντούντα, μάλιστα, με δηλώσεις του σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι προς τιμή του Ραντιβόι Κόρατς, παραδέχτηκε πως ήρθε ομάδα απ' την Τουρκία ώστε να του κάνει πρόταση, αλλά τόνισε πως την αρνήθηκε, καθώς προτεραιότητα του είναι να μιλήσει πρώτα με τον Ολυμπιακό.

Ο Σέρβος τεχνικός με το που επιστρέψει στην Αθήνα θα έχει συνάντηση με τους ανθρώπους της πειραϊκής ΚΑΕί. Με τον τρόπο του, πάντως, ο έμπειρος τεχνικός έστειλε το δικό του μήνυμα στους υποψήφιους μνηστήρες, πως στο μυαλό του κυρίαρχη θέση έχουν οι ερυθρόλευκοι ώστε να συνεχίσει την καριέρα του.

[apostolano]

Coach Ivkovic leaves on a high note



Dusan Ivkovic will not return to the bench of Olympiacos or any other club, the coaching legend announced Friday. Ivkovic, 68, will remain the head coach of the Serbian national team. After leading Olympiacos Piraeus to the 2012 Turkish Airlines Euroleague title in thrilling fashion at last month's Final Four in Istanbul and following that up with the Greek championship, club management offered Ivkovic a two-year extension. However Ivkovic, who became the oldest coach to ever guide a team to the Euroleague crown, decided that it was too stressful to remain on the sidelines with the Reds. In a release from the team, Olympiacos added that should Coach Ivkovic decide to return to coach a club, it would be with Olympiacos.

The Euroleague crown was Ivkovic's second and both came with Olympiacos. He first led the Reds to Euroleague glory in Rome in 1997. He walks away from club coaching as the only head coach to have won all four major European titles. He careers has seen Ivkovic work for a dozen club in Serbia, Greece and Russia over 29 seasons dating back to 1978. He has appeared in the Euroleague Final Four seven times with three teams in addition to winning the 1993 Saporta Cup with PAOK Thessaloniki, the 2000 Saporta Cup with AEK Athens, the 1979 Korac Cup with Partizan Belgrade and the 2006 ULEB Cup with Dynamo Moscow. Ivkovic also has won the Greek and Russian League crowns three times each, the Yugoslav championship once and a total of six cups between the three countries. Moreover, Ivkovic won the 1990 World Championships and three EuroBasket gold medals with the Yugoslaviam national team. Considered a dean among basketball coaches, Ivkovic was honored in 2008 as one of 50 legends of the first 50 years of European club basketball.

Dusan Ivkovic's statement:

In today's scheduled meeting with president Panagiotis Angelopoulos and vice president George Skindilia, we discussed and analyzed the conditions that have shaped Greek basketball in these times of economic crisis and my stress over the last three years with my involvement with the Serbian national team. This has led to my decision not to stay with the team.

In leaving I would like to wholeheartedly thank the presidents, trustees, partners, my players and all the fans of Olympiacos.
Friday, June 15, 2012

Euroleague.net

[gullit]

Why wouldn't he quit the Serbian National team after the Olympics and just stick with us? Doesn't make sense that he would leave now.

[gavros7]

totally respect and understand his decision!!

S'EUXARISTOUME GIA OLLA MEGALE DASKALE!!!!

[Attilio]

Simply, thank you AGAIN for everything!



click:

[apostolano]

Απολογισμος θητειας Ντουντα στο ΘΡΥΛΟ

3 χρονια ως 1ος προπονητης (1996-1997, 2010-2012) και εχει κατακτησει

2 ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ (1997, 2012)

2 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΟΣ (1997, 2012)

2 ΚΥΠΕΛΛΑ ΕΛΛΑΔΟΣ (1997, 2011)



Υ.Γ και μετα τον κοροιδευουν οι βαζελογαζελες ως γεροξεκουτι!!!

[adamosthegreek]

Has nothing left to prove at the club level. Happy retirement to a true legend.

[Attilio]

2011-12 Alexander Gomelskiy Trophy: Dusan Ivkovic, Olympiacos Piraeus

To observe Dusan Ivkovic coaching Olympiacos Piraeus last season was like watching the master conductor of an orchestra. From tentative beginnings with a newly formed roster, Ivkovic used all of his experience as a teacher, communicator and motivator to guide the Reds to an amazing crescendo at the Turkish Airlines Euroleague Final Four in Istanbul. Now, in appreciation of his masterpiece, Ivkovic has been chosen the 2011-12 Euroleague Basketball Alexander Gomelskiy Coach of the Year. His professional peers, the head coaches of Turkish Airlines Euroleague teams for the 2011-12 season, voted for the award after the Final Four, where Ivkovic became the oldest coach ever, at 68 years old, to lift the continental trophy as champion. It was the second continental title for both Ivkovic and Olympiacos, after their first together in 1997. After adding the Greek League title to cap an amazing season, Ivkovic stepped down as Olympiacos coach, meaning that his team’s unforgettable come-from-behind victory over CSKA Moscow to win the title could be his final Euroleague game. Two-time Gomelskiy trophy winner Zeljko Obradovic was second in the voting, while Evgeny Pashutin of Unics Kazan and David Blatt of Maccabi Electra tied for third place.

One of the deans of international coaching, Ivkovic has now worked the sidelines as a head coach in five different decades since following his older brother Slobodan "Piva" Ivkovic into the profession. After a decade-long playing career at Radnicki in his hometown of Belgrade, Ivkovic made waves as soon as he became a head coach in 1978. In his first season, he led Partizan Belgrade to both the Yugoslavian League and Korac Cup titles in 1979. Ivkovic remained mainly in Yugoslavia, apart from a stint at Aris of Greece in the early 1980s, until he returned to Thessaloniki to take over PAOK in the 1990s. Together, they won the 1992 Greek League and reached his and the club's first Final Four in 1993. Four years later, in his first season with Olympiacos, Ivkovic ended the club's frustration at having lost two Euroleague title games, in 1994 and 1995, by pushing the Reds into the winner's circle in 1997 with a memorable victory over Barcelona in Rome, Italy. Olympiacos won the Greek League and Greek Cup that season, too, to complete the first Triple Crown in Greek basketball. In 1999, Ivkovic took Olympiacos back in the Final Four, but lost in the semifinals to eventual champion Zalgiris Kaunas. Later, in between winning the 2000 Saporta Cup with AEK Athens and the 2006 Eurocup with Dynamo Moscow, Ivkovic took CSKA Moscow to three consecutive Euroleague Final Fours from 2003 to 2005. Three more Russian League crowns with CSKA, plus the 1990 World Championships title and three EuroBasket gold medals with Yugoslavia, also highlight his consistently outstanding career on the bench. In 2008, Ivkovic was honored by Euroleague Basketball as one of 50 legends of the first 50 years of European club basketball. He subsequently helped Serbia to the silver medal at EuroBasket 2009, but perhaps his best coaching performance was yet to come...this season.

Despite having made the Euroleague semifinals in 2009 and the title game a year later, Olympiacos entered the 2011-12 season with doubts based on an almost brand new roster, with nine players who did not finish the previous season with the team. And when they opened the 10-game Turkish Airlines Euroleague Regular Season with a 1-3 record, the Reds seemed destined for early elimination. Instead, Ivkovic managed made the most out of four remaining home games and the on-court leadership of veteran star Vassilis Spanoulis. The Reds bounced back with back-to-back home wins against SLUC Nancy and Gescrap BB on the way to taking five victories in its last six games. With Spanoulis out for the regular season finale, Olympiacos took a 74-79 road win at Nancy to place second in Group A with a 6-4 record, proving that this team was no longer a one-man show. Ivkovic got more manpower for the Top 16 by signing two more Euroleague rookies, point guard Acie Law and big man Joey Dorsey, who both had major impact despite the reads opening that round with back-to-back defeats. Nonetheless, Ivkovic guided Olympiacos to three wins in the next four games, including a playoff clincher at home to win a tiebreak with Galatasaray Medical Park. By now, the cast of Olympiacos supporting stars has grown to include including Dorsey, Law, Kostas Papanikolaou, Kostas Sloukas, Kyle Hines and Georgios Printezis – and all were ready to take the team to the next level. Olympiacos opened the best-of-five playoffs series against Montepaschi Siena with a resounding road win and finished the work at home to win the series 3-1. Once in Istanbul for the Final Four, Ivkovic and Olympiacos played their Cinderella role close to perfection by leaving the pressure for the others while focusing themselves on solid basketball. Attitude, character and some big baskets by Spanoulis in crunch time helped Olympiacos knock off heavy favorite FC Barcelona 68-64 in the semifinal. The story that came next is already well known. Down 19 points with 12 minutes to go in the final against CSKA, Olympiacos played perfect defense, never stopped believing and stunned CSKA Moscow 61-62 on the season's final shot, a one-handed floater by Printezis, to become the 2012 Turkish Airlines Euroleague champs. Against all odds, Ivkovic had delivered Euroleague glory to Olympiacos once again.

Perhaps no one described better what Ivkovic meant to his team last season than Spanoulis. "Coach Ivkovic did a great job, first, in sharing the roles on the team. And then every one of the players accepted his role and was happy," Spanoulis said in a Euroleague.net interview. "This is most important: that everyone understood his role and worked in a way to do it correctly. No more or less. That was key, and that our coach was very clear and honest with everybody."

The Alexander Gomelskiy Coach of the Year Trophy pays tribute to the legend who was the winning coach of the first three Euroleague titles, from 1958 to 1960, with ASK Riga. Gomelskiy, the father of basketball in the Soviet Union and Russia, also led CSKA to the continental crown in 1971, his fourth and final title. He passed away in 2005 at age 77. Since then, the award has been handed out to the best head coach of each Euroleague season, as voted by his peers. Pini Gershon of Maccabi Tel Aviv was the inaugural winner, Ettore Messina of CSKA Moscow won in 2006 and 2008, while Zeljko Obradovic of Panathinaikos also won twice, in 2007 and 2011. Dusko Vujosevic won with Partizan in 2009 and in 2010 the winner was Xavi Pascual of Regal FC Barcelona. Ivkovic is due to receive the Alexander Gomelskiy Coach of the Year trophy in person at the 2012-13 Turkish Airlines Euroleague Draw on Friday, July 6 in Barcelona, Spain.

Wednesday, June 27, 2012

euroleague.net