Διάφορα κείμενα για τον Παναθηναϊκό, various articles about Panathinaikos Options

[accor6]

«Σκυλιά του Παβλόφ» οι «Πράσινοι» οπαδοί
Η απάθεια των Παναθηναϊκών οπαδών μπροστά στη διάλυση του συλλόγου και η αφύπνιση μέσα από το παρελθόν …

Του ειδικού συνεργάτη του Greenzone.gr,
Ανδρέα Οικονόμου

Σε πειραματόζωα έχουν μετατρέψει τους οπαδούς του Τριφυλλιού! Εφημερίδες πολιτικές και αθλητικές, ραδιοσταθμοί, τηλεόραση, «χτυπάνε» με ηλεκτροσόκ όσους αγαπάνε τον Παναθηναϊκό και φτιάχνουν τα τέλεια ρομπότ· κατευθυνόμενα, υπάκουα και απαθή. Το ερώτημα είναι: υπάρχει λύση; Ναι, υπάρχει και τη δίνει η Ναόμι Κλάιν.

Άνοιξη 2008, άνοιξη 2012. Δύο εποχές με κοινό συστατικό για τους λάτρεις της αθηναϊκής ομάδας τη διάλυση, με μαέστρο τον μεγαλομέτοχο Γιάννη Βαρδινογιάννη.

Τι ακριβώς συνέβαινε πριν τέσσερα χρόνια; Ο Παναθηναϊκός διεκδικούσε το πρωτάθλημα, όπως και φέτος. Ο προπονητής Πεσέιρο «πουλούσε τρέλα» με τον αγαπημένο πιτσιρικά Σωτήρη Νίνη. Τέσσερα γκολ από τον ΟΣΦΠ, άλλα τέσσερα από τον ΟΦΗ, «ύποπτη» ήττα στην Ξάνθη με σέντερ φορ τον… Σαριέγκι. Η ιστορική Θύρα 13 υπό διωγμό και στη θέση της πενήντα-εξήντα… «γνήσιοι». Η Ticket Club «ρούφαγε» το αίμα του Ερασιτέχνη. Όμως υπήρξε αντίδραση! 40.000 Παναθηναϊκοί, όλων των ηλικιών, αγανακτισμένοι άλλαξαν το ρου της σύγχρονης ιστορίας της ομάδας, διαδηλώνοντας ειρηνικά.

Τι γίνεται σήμερα; Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε τρισχειρότερη θέση. Κινδυνεύει με πραγματική διάλυση. Η δαμόκλειος σπάθη της UEFA βρίσκεται πάνω από το Τριφύλλι και είναι έτοιμη να το τεμαχίσει. Ο μεγαλομέτοχος Γιάννης Βαρδινογιάννης παρουσιάζει ψεύτικους Άραβες προκειμένου να μην απολογηθεί ποτέ για ό,τι συμβάσεις έχει υπογράψει για το γήπεδο στο Βοτανικό. Τα μέλη του Δ.Σ. που πρόσκεινται σε αυτόν παραιτούνται πραξικοπηματικά, φέρνοντας το απόλυτο χάος.

Οι παίχτες είναι απλήρωτοι. Οι καλύτεροι διώχνονται κλοτσηδόν και στους υπόλοιπους επιβάλλεται μείωση συμβολαίου. Ο προπονητής εξαναγκάζεται στην ουσία να αποχωρήσει. Τα στημένα πρωταθλήματα πικραίνουν τον κόσμο, όμως ο μεγαλομέτοχος αδιαφορεί. Και το χειρότερο… ο κόσμος παρακολουθεί αδρανής από τον καναπέ του τη διάλυση του σωματείου με την πιο πλούσια Ιστορία. Γιατί;

ΌΜΩΣ ΥΠΉΡΞΕ ΑΝΤΊΔΡΑΣΗ! 40.000 ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΈΝΟΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΊ, ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΏΝ, ΔΙΑΔΗΛΏΝΟΝΤΑΣ ΕΙΡΗΝΙΚΆ ΆΛΛΑΞΑΝ ΤΟ ΡΟΥ ΤΗΣ ΣΎΓΧΡΟΝΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ ΤΗΣ ΟΜΆΔΑΣ.

Τι είναι αυτό που μετάλλαξε τους οπαδούς από αγανακτισμένους αλλά και συνειδητοποιημένους προστάτες της ομάδας–καμάρι της Αθήνας σε άβουλα όντα που παθητικά παρακολουθούν μέσα από την οθόνη του υπολογιστή, ή ακόμα χειρότερα από τις κατευθυνόμενες φυλλάδες, τη σταδιακή σμίκρυνση του συλλόγου σε –για πρώτη φορά στην ιστορία του– μικρομεσαία ομάδα;

Πρώτον, δεν έχει τον παραμικρό σύμμαχο στον Τύπο ο Παναθηναϊκός. Όλα τα μέσα ακολουθούν συμφέροντα μεγαλοεκδοτών και «βαρόνων». Η εφημερίδα «Η Πράσινη» που είχε βοηθήσει σημαντικά στην πορεία του 2008, πλέον κάνει στροφή 180˚. Η εφημερίδα θεωρεί εχθρούς του συλλόγου όσους πολέμησαν τον Γιάννη Βαρδινογιάννη και με καθημερινή προπαγάνδα επιχειρεί να επηρεάσει συνειδήσεις. Ας μην ξεχνάμε πως μέχρι πολύ πρόσφατα ήταν η νούμερο ένα φυλλάδα σε ρεπορτάζ «μαϊμού» Αράβων, με «μαϊμού» αποκλειστικά που μόνο ζημιά έκαναν στον Όμιλο.

Δεύτερον, οι «κόλακες» της αυλής του Τζίγγερ έμαθαν από τα λάθη τους. Όταν το 2008 η γραμμή για τους οργανωμένους οπαδούς ήταν πως «πρόκειται για 100-200 αλήτες-πρεζάκια», σήμερα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Η μαζική αντίδραση 40.000 κόσμου, η λαοθάλασσα που έπληξε το γόητρο και την υστεροφημία της ισχυρής οικογένειας, τούς έμαθε να υπολογίζουν σωστά τον «εχθρό» τους. Έπρεπε κάθε μορφή αντίδρασης να εξοντωθεί. Πόσο βολικά ήταν λοιπόν τα πρόσφατα επεισόδια στο ΟΑΚΑ; Πόσο ωραία πέταξαν την ευθύνη στους κακούς οπαδούς; Έπρεπε όμως να κοιμίσουν όλους τους φιλάθλους. Και εδώ έρχεται ο Παβλώφ…

Το 2010 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Το δόγμα του Σοκ» της Καναδέζας δημοσιογράφου Ναόμι Κλάιν. Προσπαθεί να ερμηνεύσει την έλλειψη αντίδρασης μπροστά στην παγκόσμια οικονομική κατάρρευση με εκτενείς αναφορές και στην Ελλάδα. Εξηγεί, φέρνοντας ως παράδειγμα τα πειράματα πλύσης εγκεφάλου του Ρώσου ψυχολόγου Ιβάν Παβλόφ, πως όταν ο πολίτης μίας χώρας δέχεται καθημερινά χτυπήματα – ηλεκτροσόκ, καταλήγει να βρίσκεται σε κατάσταση αδράνειας. Πλάθεται, πλέον, εύκολα και χειραγωγείται ιδανικά από τα ΜΜΕ σαν μαριονέτα. Μα δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο στον μικρόκοσμο του Παναθηναϊκού;

Τα χτυπήματα είναι ασταμάτητα. Δεν αφήνουν το μυαλό του φιλάθλου να νιώσει για τα καλά το πρώτο πλήγμα και έρχεται το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο. Με αυτόν τον τρόπο η αρχική οργή μετατρέπεται σε αδράνεια, σε αίσθημα αδυναμίας.

Διώχνουν τον αρχηγό της Σελεσάο με ντροπιαστικό τρόπο, στη συνέχεια διώχνουν τον Σισέ, μιλάνε για «Τιτανικούς» και καταστροφές παρουσιάζοντας υπέρογκα χρέη που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Ακολουθούν οι αποκλεισμοί από την Ευρώπη. Τα ρίχνουν στον προπονητή αμέσως. Φέρνουν ψεύτικους Άραβες.

Κάθε μέρα και νέο αποκλειστικό. Ψέματα, ψέματα, ψέματα, για έξι ολόκληρους μήνες. Φέρνουν τον Ροναλντίνιο και τον Τέβες… «μόλις ψηφιστεί το νέο νομοσχέδιο». Δεν ανανεώνουν όμως το συμβόλαιο του Σωτήρη Νίνη. Φεύγει η μεταγραφική περίοδος. Η ομάδα καταρρέει γιατί την άφησαν απροστάτευτη τόσο μεταγραφικά, όσο και στο παρασκήνιο. Και κάπως έτσι φτάνουμε στην τωρινή κατάσταση που με πραξικόπημα διαλύουν κάθε ελπίδα.

MΌΝΟ ΕΦΌΣΟΝ ΚΆΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΊΖΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΊ ΤΙ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΌΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΉΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΈΛΛΟΝ

Ωραία όλα αυτά, όμως τι προτείνει, βάσει της μελέτης της, η Ναόμι Κλάιν; Δίνει ερμηνείες, δίνει όμως και λύσεις. Ο μοναδικός τρόπος αφύπνισης είναι η επιστροφή στο παρελθόν. Η Καναδέζα συγγραφέας θεωρεί πως μόνο εφόσον κάποιος γνωρίζει την Ιστορία του μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει στο παρόν και να πολεμήσει για το μέλλον.

Δεν θα επικεντρωθούμε στα πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Απλώς να τονίσουμε πως για να ξεσηκωθεί κανείς ενάντια στην υπάρχουσα ταπεινωτική κατάσταση χρειάζεται πρώτα να ξέρει ποιοι μεγάλοι πολιτικοί έχουν προσφέρει μέχρι και τη ζωή τους στη χώρα. Ποιοι πέθαναν χωρίς περιουσιακά στοιχεία στο όνομά τους. Υπάρχει έστω και ένας σήμερα; Ποιος ήταν ο ρόλος του Τύπου στο παρελθόν και ποιος σήμερα; Πώς ο Τύπος οργάνωσε τις τέσσερις μεγάλες επαναστάσεις και κινήματα της σύγχρονης ιστορίας (1843, 1962, 1909, 1922), ποιος ο ρόλος του στην Κατοχή, αλλά και πώς σήμερα υπεραμύνεται της εξευτελιστικής κατάστασης;

Επιστροφή στο Τριφύλλι… Ο Παναθηναϊκός ιδρύθηκε το 1908 και όχι το… 1979. Ο εμπνευστής της Ιδέας Γιώργος Καλαφάτης αν ζούσε σήμερα θα έδινε και αίμα του για να μπορέσει ο Σύλλογος που λάτρεψε να ανασάνει ξανά.

Πρέπει κάθε Παναθηναϊκός να γνωρίζει, όταν βλέπει τη σημερινή κατάσταση του Ερασιτέχνη, πως δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα. Πρέπει να μάθει πως αν σήμερα ζούσε ο Απόστολος Νικολαΐδης, η αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που όμως αγάπησε όσο λίγοι τον Όμιλο, δεν θα επέτρεπε ποτέ στο βωμό έξι Ευρωπαϊκών να θυσιάζονται πάνω από 20 τμήματα.

 Είναι καλό να μάθουν οι φίλοι του Συλλόγου πως το 1929 ο Παναθηναϊκός συντηρούσε τμήμα χόκεϊ, γυναικείου βόλλεϋ, ακόμα και γυναικείας πυγμαχίας. Πως οι γυναίκες του Παναθηναϊκού ένιωθαν τέτοια περηφάνια που ανήκαν στον σύλλογο της Αθήνας, ώστε κυκλοφορούσαν στους δρόμους με τριφύλλι στο στήθος παρόλο που στους αγώνες έπαιζαν με άσπρη ποδιά.

Πρέπει ο οπαδός να μάθει πως κάποτε διοικούσαν την ομάδα άνθρωποι έτοιμοι να πεθάνουν για αυτή ανά πάσα στιγμή. Πως το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, για το οποίο γεμίζουν με ρίγη περηφάνιας όταν το αντικρίζουν, ανακαινίθηκε αμέτρητες φορές από τα μέσα του '20 μέχρι και τον πόλεμο του '40. Όλες τις ανακαινίσεις τις πλήρωσαν από την τσέπη τους οι παράγοντες ακόμα και ποδοσφαιριστές. Για να τα καταφέρουν έκαναν και δεύτερες και τρίτες δουλειές· ποτέ δεν δέχτηκαν, ενώ είχαν τη δυνατότητα, τη συνδρομή του κράτους.

Οι συγκρίσεις γίνονται από μόνες τους. Βλέπεις τους Παναθηναϊκούς που κατέκτησαν το Euro να πανηγυρίζουν για τον εαυτό τους, άντε έναν δύο περήφανους για το εθνόσημο. Παλιά δεν ήταν έτσι. Ο Χρήστος Σάρρας τερμάτισε χρυσός μαραθωνοδρόμος στους πρώτους Βαλκανικούς Αγώνες το 1931. Μία διεθνή επιτυχία τεραστίων διαστάσεων. Στον τερματισμό, έκοψε το νήμα, βουρκωμένος, με το σημαιάκι του Παναθηναϊκού να ανεμίζει στο χέρι.

Με περίσσια ευκολία τα μέσα ενημέρωσης χαρακτηρίζουν σήμερα ως αναξιόπιστο τον Ανδρέα Βγενόπουλο. Αμφισβητούν τη λατρεία του για το Τριφύλλι και υπάρχει κόσμος που τους πιστεύει και τους ακολουθεί γιατί ποτέ δεν έψαξε στο παρελθόν. Γιατί αν το έκανε, τότε θα γνώριζε πως ο Ανδρέας Βγενόπουλος προέρχεται από Παναθηναϊκή οικογένεια που ασχολήθηκε με τα του συλλόγου σχεδόν 40 χρόνια πριν την εμφάνιση της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Θα γνώριζαν πως το αθηναϊκό ποδόσφαιρο για 20 χρόνια έπινε νερό στο όνομα του παππού του και πως όλοι οι αντίπαλοι «έβγαζαν σπυριά» όταν ο πατέρας του δημοσίευε ανακοινώσεις με τη σκληρή και αληθινή γλώσσα ενός πραγματικού οπαδού.

Θα γνώριζαν πως ο Ανδρέας Βγενόπουλος φορούσε το Τριφύλλι από 5 ετών στο στήθος, πως σε ηλικία 13 ετών βραβεύτηκε για ποίημα που έγραψε για τον Παναθηναϊκό. Πως για 15 χρόνια ήταν οπλομάχος του Παναθηναϊκού, προσέφερε σε ομαδικούς τίτλους της ομάδας, ήταν Βαλκανιονίκης, συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Πως όταν αποσύρθηκε, τελείωσε τη Νομική και έγινε υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της ομάδας, όντας άτομο της πλήρης εμπιστοσύνης του Γιώργου Βαρδινογιάννη.

Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες περιστατικά που μπορούμε να αριθμήσουμε. Εκατοντάδες πρωτοπορίες του Παναθηναϊκού που τον ανέδειξαν στο πέρασμα 104 ετών την ομάδα με τη μεγαλύτερη προσφορά στον ελληνικό αθλητισμό. Πρωτοπορίες που πρέπει να επαναληφθούν. Και μπορούν να επαναληφθούν αν και όταν ο κόσμος μάθει το παρελθόν. Τότε θα συνειδητοποιήσει πως το μέλλον φωνάζει τη βοήθεια του.

Και το μέλλον του Παναθηναϊκού επιβάλλεται να είναι λαμπρό, γιατί ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα της Αθήνας, της φωτεινής πρωτεύουσας που με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς «σβήνει». Ας δείξει, λοιπόν, πρώτα ο φίλαθλος και ο οπαδός, και μέσα από αυτούς ο Παναθηναϊκός, τον δρόμο για να ξαναφωτίσει η Αθήνα…

[Giourkas]

Great article accor6! I think it's time for Bgenopoulos to call for another peaceful march/demonstration... The threat or use of violence is detrimental to the cause as Tzigger's camp wins the propaganda war and sends in the Batsoi to escalate shit... 200,000 opathoi peacefully marching in the streets is a much more powerful statement to make...

[accor6]

Tι άλλο να πει;

Δεν βαριέμαι να γράψω, επειδή το έχω αραιώσει. Ίσα – ίσα που μεταφέρω με άνεση και ταχύτητα τις σκέψεις μου έπειτα από τόσα χρόνια στον γραπτό Τύπο και καθόλου κόπο δεν μου κάνει. Το θέμα είναι τι λες όταν νοιώθεις ότι ένα ζήτημα το έχεις εξαντλήσει. Και προσωπικά νομίζω πως τα έχουμε πει όλα. Δεν ξέρω αν τα έχουμε δει και όλα...

Λίγο πολύ στο πρόσφατο άρθρο με τίτλο «το βασίλειο της παραπληροφόρησης» σας είχα πει τι παίζεται στον Παναθηναϊκό και πως μεταφέρονται οι «πληροφορίες». Είχα γράψει επίσης πως όποιος δεν έχει ξυπνήσει μετά απ’ όσα έχουν συμβεί, δεν θα ξυπνήσει ποτέ και θα τρώει μια ζωή παραμύθι.

Η ανακοίνωση λοιπόν του Βγενόπουλου για μένα είναι ξεκάθαρη. Και όποιος δεν καταλαβαίνει τι θέλει να πει ο ποιητής ας ψαχτεί λιγάκι καλύτερα. Γενικώς και ειδικώς, Τις τελευταίες μέρες έχει πέσει και πάλι το ψέμα της αρκούδας, το άσπρο έγινε μαύρο κοκ. Αυτά τα πράγματα προσπαθεί να βάλει στη θέση του ο Βγενό και να δείξει τον υπεύθυνο για όσα βιώνει ο μεγαλύτερος σύλλογος στην χώρα. Αυτόν τον οποίο συστηματικά κάποια είτε τον απαλλάσσουν, είτε τον βάζουν στο ίδιο τσουβάλι με τους άλλους.

Δεν έχει… γενικώς μετόχους η ΠΑΕ. Εχει ΜΕΓΑΛΟΜΕΤΟΧΟ (που προσπαθεί με μανία να καταστρέψει την ομάδα) και μετόχους. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.
Με τον Βγενόπουλο σας έχω ξαναπεί παρά τα όσα λένε οι γνωστοί ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ πως δεν έχω πολλά – πολλά. Αυτή τη στιγμή ωστόσο θεωρώ ότι παίρνοντας το μέρος του, στην ουσία βοηθάς τον Παναθηναϊκό και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία στην παρούσα φάση.

Σας έχω πει και κάτι ακόμη. Πως η ΘΥΡΑ 13, ναι αυτοί που διάφοροι Παναθηναϊκά ανιστόρητοι στοχοποιούν, είναι αυτή τη στιγμή ότι πιο υγιές διαθέτει ο σύλλογος. Ειδικά τα 3-4 κεφάλια της, που σκέφτονται πιο Παναθηναϊκά από τους περισσότερους μετόχους και αυτό το υπογράφω και με τα δυο μου χέρια. Όπως και την καθαρότητά τους. Τις αμέσως προσεχείς μέρες έχουν αποφασιστεί κάποιες κινήσεις για να βγει ο σύλλογος από το τέλμα. Σηκώστε κανένα τηλεφωνάκι, περάστε καμιά βόλτα από τον Κεντρικό, γενικώς μάθετε τι θα παίξει και ενώστε και εσείς τη φωνή σας. Νομίζω ότι σύντομα θα γνωστοποιηθούν κάποιες πρώτες αποφάσεις. Αυτά…
YΓ: Για τον Τσάκα ένα πράγμα, τελευταίο, θα πω. Μεγάλε δεν φταις εσύ. Καταλαβαίνεις τι εννοώ έτσι;

Trify-Laras
Το πράσινο blog του Νικόλα Βασιλαρά

[accor6]

«Για όλα φταίνε οι οπαδοί» - Αφιέρωμα «Οικογένεια Βαρδινογιάννη», μέρος 1ο

Διαβάστε το πρώτο μέρος του μεγάλου αφιερώματος του Greenzone στον βίο και την πολιτεία της οικογένειας Βαρδινογιάννη και την ενασχόλησή τους με τον Παναθηναϊκό.


Από το παιχνίδι στο οποίο ο Γιώργος Βαρδινογιάννης επιτέθηκε προς τους οπαδούς του Παναθηναϊκού και φέρεται να τράβηξε όπλο, επειδή φώναζαν συνθήματα κατά της λιτής πολιτικής που ακολουθούσε
Η συνηθισμένη τακτική «τσουβαλιάσματος» έκανε και πάλι την εμφάνισή της. Για όλα φταίνε οι κακοί υποκινούμενοι οργανωμένοι οπαδοί.

Οι οργανωμένοι του Παναθηναϊκού κατηγορούνται πως προκάλεσαν επεισόδια και διέκοψαν τον αγώνα με τον ΟΣΦΠ. Το παιχνίδι όμως έπρεπε να διακοπεί πολύ πριν καν ξεκινήσει και έτσι έγινε, παρόλο που δεν «μπούκαρε» στο τερέν ούτε ένας. Στο περσινό ματς με την ΑΕΚ, οι οργανωμένοι της εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο στο 60’ και έμειναν 6 λεπτά εκεί. Στη συνέχεια αποχώρησαν πίσω από την εστία του Καρνέζη, το ματς συνεχίστηκε και ουδείς σκέφτηκε να το διακόψει. Τη σεζόν 2009-10 στο μπάσκετ, στον 5ο τελικό πρώτα εκκενώθηκε το ΣΕΦ και στο τέλος διέκοψαν τον αγώνα με ρίψη φωτοβολίδων. Δεν ζητάει ασυλία ο Παναθηναϊκός... Ισονομία απαιτεί!

Φίλα προσκείμενα στην οικογένεια Βαρδινογιάννη Mέσα Eνημέρωσης αφήνουν υπόνοιες πως οι οργανωμένοι υποκινούνται από τον Ανδρέα Βγενόπουλο για να τους έχει με το μέρος τους. Είναι αδιανόητο για φυλλάδες ακόμα και «πράσινης» απόχρωσης να δεχτούν πως οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είναι νοήμονες άνθρωποι, με δική τους κρίση και πως κάθε μορφή αντίδρασης είναι αυτόβουλη και όχι υποκινούμενη. Θεωρούν «πρόβατα» τον κόσμο του Τριφυλλιού και πέφτουν πολύ έξω από την πραγματικότητα. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που πουλάνε γύρω στα 1000 φύλλα την ημέρα (το πώς συντηρούνται με τέτοιες πωλήσεις είναι άλλη συζήτηση?).

Δεν είναι η πρώτη φορά που όσοι αντιδρούν στις τακτικές της οικογένειας Βαρδινογιάννη θεωρούνται υποκινούμενοι. Φέτος είναι ο Ανδρέας Βγενόπουλος, το 2009 ήταν ο Νικόλας Πατέρας, το 1999 ήταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Πάντα κάποιος τους υποκινούσε τους οπαδούς! Λες και δεν έχουν κρίση να δουν από μόνοι τους πως η οικογένεια Βαρδινογιάννη συρρικνώνει επικίνδυνα τον Παναθηναϊκό!

Όταν η «Αθλητική Ηχώ» το 1988 μετά το 2-2 με την Μπρίζ έγραφε για τα λάθη της διοίκησης και τα παράπονα των οργανωμένων, όταν το 2001 έγραφε με τεράστια γράμματα «ΠΟΥΛΗΣΤΕ», ποιοι ήταν αυτοί που καθοδηγούσαν τους οργανωμένους;

Πρέπει να δοθεί μία εξήγηση και σε κάτι ακόμα. Πώς γίνεται οι «πράσινοι» οπαδοί να είναι οι μόνοι μη αρεστοί στη διοίκηση μίας ομάδας; Είναι γνωστές οι κόντρες του Γιώργου Βαρδινογιάννη και οι ομηρικοί καυγάδες στα κάγκελα της Λεωφόρου στις αρχές του ’80. Είναι γνωστό πως ο «καπετάνιος» έκλεισε τους συνδέσμους. Τότε ποιος υποκινούσε τους οργανωμένους; Ο Παύλος ανέλαβε το 1987?
Ουδέποτε άλλη ομάδα είχε κόντρα διοίκησης ? οργανωμένων που κράτησε 25 έτη! Ποτέ!

Γιατί «γκρινιάζουν» οι οργανωμένοι από το 1983; Γιατί το 1988 έχουν παράπονα; Γιατί το 1994 φωνάζουν εν χορώ να φύγει η οικογένεια Βαρδινογιάννη; Γιατί το 2001 γράφουν «Πουλήστε» οι εφημερίδες; Γιατί το 2008 βγαίνουν 40.000 κόσμου και κλείνουν τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας; Επειδή είναι υποκινούμενοι; Όχι.

Οι οργανωμένοι αλλά γενικά όλοι όσοι αγαπούν τον Παναθηναϊκό έμαθαν και μεγάλωσαν με ένα ιδανικό: το Τριφύλλι στην κορυφή. Όχι «έτσι, με διάταγμα» αλλά γιατί αυτή ήταν η φυσική του θέση. Γιατί αυτή την θέση την κατακτούσε ο Παναθηναϊκός μόνο όταν την άξιζε. Μέχρι το 1979 οι «πράσινοι» είχαν τα διπλάσια πρωταθλήματα Α’ Εθνικής από τους υπόλοιπους.
Το τι άλλαξε από όταν ανέλαβαν οι Βαρδινογιάννηδες? στο β’ μέρος του αφιερώματος!


Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/03/afierom ... z1q9gdD3OY

[accor6]

http://www.greenzone.gr/2012/03/blog-post_5217.html



Κανείς δεν περισσεύει στον αγώνα επιβίωσης

Όποιος πονάει για τον Παναθηναϊκό οφείλει να ενημερωθεί και να τον στηρίξει έμπρακτα ! Η ποδοσφαιρική ομάδα δεν διαλύεται φέτος, ξεκίνησε να αποσυντίθεται από την ημέρα που ανέλαβε τις τύχες της ο Ιωάννης Β. Βαρδινογιάννης.

Είναι υποκριτικό να λέμε ότι λυπούμαστε και πως οι εξελίξεις μας άφησαν αποσβολωμένους. Βλέπαμε ένα πτώμα να περιφέρεται τα τελευταία δώδεκα χρόνια και κανείς δεν αντιδρούσε, εκτός από τους πραγματικά πιστούς οπαδούς του, αυτές τις χιλιάδες "τρελών" που εδώ και χρόνια ζητούν από την «επικίνδυνη» οικογένεια να πουλήσει και να απομακρυνθεί από τα κοινά του Τριφυλλιού.

Μοναδική παρηγοριά και φωτεινή εξαίρεση το συγκλονιστικό συλλαλητήριο του Απριλίου 2008, όπου 40.000 αγνών Παναθηναϊκών ξεχύθηκαν στους δρόμους ειρηνικά, αιτούμενοι την αποχώρηση του Τζίγγερ και την πώληση των μετοχών του.

Ένα ολόκληρο σύστημα επιδίδεται εδώ και χρόνια σε αδιάλειπτη παραπληροφόρηση για τα τεκταινόμενα εντός κι εκτός της ομάδος, σε συστηματική αποχαύνωση μέσω των φίλα προσκείμενων μέσων ενημέρωσης διαμορφώνοντας συνειδήσεις με την επίρριψη ευθυνών για όλα τα δεινά του συλλόγου είτε στους εκάστοτε παίχτες, είτε στον προπονητή, είτε στους οργανωμένους, και εκθειάζοντας την «υπεροπλία» του Ο.Σ.Φ.Π., χωρίς βεβαίως να εστιάζουν στις παράγκες, στα στημένα, στα σκάνδαλα.

Παράλληλα, δημοσιογράφοι που καλύπτουν θεωρητικά το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού και πρόσκεινται στην οικογένεια Βαρδινογιάννη πρωτοστατούν εδώ και χρόνια στην εξύμνηση του σωματείου του Πειραιά (ενδεικτικά αναφέρουμε τους Μένιο Σακελλαρόπουλο, Άρη Λαούδη, Γιάννη Σερέτη, Κώστα Μανωλιουδάκη, Στέλιο Σαρέσκο, Χρήστο Κοντό και κυρίως τον πρωτεργάτη Κώστα Γκόντζο) μειώνοντας το φρόνημα των απανταχού φιλάθλων, καταλύοντας κάθε έννοια λογικής και αξιοπρέπειας.

Φαίνεται ότι λειτούργησαν στοχευμένα, καθώς πέτυχαν να διασπάσουν τη συνοχή του κόσμου, να διχάσουν, να χωρίσουν σε στρατόπεδα τους φιλάθλους και να ξεχαστεί, τελικά, ποιός είναι ο πραγματικός πολέμιος του συλλόγου, ποιός αντίκειται στα συμφέροντά του, ποιός έχει οδηγήσει σε αγωνιστικό και διοικητικό τέλμα την ομάδα.

Κάποιοι φίλαθλοι αδιαφόρησαν, άλλοι παραιτήθηκαν, άλλοι «υποτάχθηκαν», άλλοι ενέτειναν τον αγώνα τους. Έστω και αυτήν την ύστατη ώρα, ας συνειδητοποιήσουν όλοι πως δεν υπάρχουν στρατόπεδα μετόχων, ούτε στρατόπεδα μεταξύ των φιλάθλων. Από τη μία υπάρχει ο Παναθηναϊκός κι ο κόσμος του που τον λατρεύει κι από την άλλη υπάρχει ο Τζίγγερ που με τις κινήσεις του δείχνει ότι θέλει να τον αφανίσει.

Ο μοναδικός αναξιόπιστος και αποδεδειγμένα καταστροφέας της ομάδας φαίνεται ξεκάθαρα ότι είναι η οικογένεια Βαρδινογιάννη που επιθυμεί να διαλύσει το σύλλογο με την ανικανότητα, την αδιαφορία της και τις συμβάσεις του έργου – έκτρωμα που έχει υπογράψει (μετά τον ΑΚΤΩΡ και ο Βωβός με χθεσινές του δηλώσεις παραδέχεται πως μπορεί να υπάρξουν αξιώσεις από τον Παναθηναϊκό για αθέτηση συμφωνίας).

Ένας είναι ο αμέτοχος, αυτός που δεν αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις της ΓΗΠΕΛ, αυτός που στη μοναδική σοβαρή πρόταση για ανάληψη των μετοχών του από τον Ανδρέα Βγενόπουλο κίνησε όλον τον επικοινωνιακό του μηχανισμό εμφανίζοντας απίθανους Άραβες και γράφοντας το σενάριο του σίριαλ του τελευταίου εξαμήνου, την... Τσακιάδα, ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη και να απομακρύνει από τα φώτα της δημοσιότητας τη μοναδική απτή, βιώσιμη και ρεαλιστική πρόταση για τις μετοχές του.

Ο ίδιος οδήγησε σε συντεταγμένη πραξικοπηματική παραίτηση τα τρία προσκείμενα σε αυτόν μέλη του Δ.Σ. (κι ακολούθως τον - επίσης εκλεκτό του - Γόντικα), γεγονός που μπορεί να προκαλέσει τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις γιατί δεν υπάρχει νόμιμος εκπρόσωπος της ΠΑΕ για να υπογράψει τους διακανονισμούς και το φάκελο αδειοδότησης, και όχι γιατί δεν υπάρχουν/ ή πάγωσαν/ ή αποσύρθηκαν, όπως συντεταγμένα διαδίδουν τα παπαγαλάκια της οικογένειας, τα χρήματα για να πληρωθούν οι υποχρεώσεις των κ.κ. Βγενόπουλου, Πολέμη, Βασιλάκη κλπ.

Οι εκπρόσωποι Βαρδινογιάννη στο Δ.Σ. σκοπίμως δεν μερίμνησαν, προτού παραιτηθούν, να εξουσιοδοτήσουν κάποιον υπάλληλο της ΠΑΕ να υπογράψει τους διακανονισμούς. Εύλογα λοιπόν γίνεται αντιληπτό ότι επρόκειτο για οργανωμένο σχέδιο, που μαθηματικά οδηγεί στον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ποιος εν τέλει είχε συμφέρον από τα επεισόδια στο ντέρμπι με τον Ο.Σ.Φ.Π. (χρησιμοποιήθηκε και ως πρόσχημα για τις παραιτήσεις); Ποιος κέρδισε χρόνο για να φέρει την ομάδα σε αδιέξοδο; Και μη λησμονούμε πως, πέραν της ΓΗΠΕΛ, ο μεγαλομέτοχος μέσω διαφόρων άλλων θυγατρικών εταιρειών του (Εγκαταστάσεις Παιανίας, ΚΟΝΚΑΤ, Βίττων, Greentram, κ.α.) έχει απομυζήσει την ΠΑΕ, φθάνοντας στο θλιβερό σημείο να είναι απλήρωτοι εδώ και έξι μήνες οι ποδοσφαιριστές, εξαιτίας αυτής της τακτικής του
.
Την περίοδο του συλλαλητηρίου υπήρχε μία εφημερίδα που συμπορευόταν με το λαϊκό αίσθημα και ήταν υποβοηθητική όσον αφορά στον ξεσηκωμό του κόσμου. Η ίδια εφημερίδα, τα τελευταία τρία χρόνια διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διάλυση της πολυμετοχικότητας, στη συκοφάντηση μετόχων που αγαπήθηκαν από τους φιλάθλους, αλλά και στη δημιουργία στρεβλών ειδήσεων. Πρωτοστάτησε στην Τσακιάδα, παραποίησε φωτογραφίες, πολέμησε τους οπαδούς, λοιδόρησε τη μοναδική ελπίδα του συλλόγου για έξοδο από το τέλμα, περιέπαιξε τον κόσμο που θέλησε να πιστέψει στο αραβικό παραμύθι.

Δυστυχώς, μετά το κλείσιμο της ιστορικής «Αθλητικής Ηχούς» δεν υπάρχει παναθηναϊκή εφημερίδα που να εκφράζει την πλατειά μάζα των φιλάθλων της ομάδας. Εντούτοις, ο ηλεκτρονικός τύπος, τα site, τα bloggs και οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να αποτελέσουν το νέο «τόπο» ενημέρωσης και αφύπνισης των οπαδών του Τριφυλλιού.

Ολοένα και περισσότερος κόσμος δεν ανέχεται να υποτιμάται άλλο η νοημοσύνη του από τις αστείες δικαιολογίες που παρουσιάζουν οι κύκλοι του Τζίγγερ, από τους κομήτες που εμφανίζονται κάθε φορά που κάνει κάποια δήλωση ο κος Βγενόπουλος και από τους δημοσιογράφους που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία και παραποιούν συστηματικά την αλήθεια.

Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού έκαναν πολλή υπομονή ανεχόμενοι τα τερτίπια του μεγαλομετόχου. Η τραγικότητα της καταστάσεως στην οποία έχει περιέλθει όμως ο σύλλογος απαιτεί συσπείρωση και άμεσες δράσεις. Κανείς δεν περισσεύει σε αυτόν τον αγώνα επιβίωσης. Η ιδιάζουσα αυτή κατοχή της ομάδας και του μέλλοντός της πρέπει να παύσει. Η παραχάραξη της ιστορίας του συλλόγου πρέπει να τερματιστεί. Ο Παναθηναϊκός ιδρύθηκε από τον Γιώργο Καλαφάτη για να είναι πρωταθλητής σε όλα τα σπορ παντοτινός και ο μόνος τρόπος για να επιστρέψει στις ρίζες του και στις αρχές του είναι να διοικηθεί από ανθρώπους που συναισθάνονται το μεγαλείο του.

Η κινητοποίηση του Φορέα, η ενημέρωση των απλών φιλάθλων και η συστράτευση με τις υγιείς δυνάμεις φαντάζει ως μοναδική ακτίδα φωτός σε μια άνιση εξαρχής μάχη…

[accor6]

Επιτέλους ξυπνήστε: ο Παναθηναϊκός διαλύεται

matigarida

28 March, 2012 8:49 pm

Ο Κώστας είναι ένας άνθρωπος μορφωμένος. Έχει τη δουλειά του, δεν είναι πιτσιρικάς, έχει μεστό μυαλό και ξέρει καλά τι συμβαίνει στην πιάτσα. Σήμερα που με υποδέχθηκε στο γραφείο του, η πρώτη του κουβέντα ήταν «έχεις τίποτα καλό για τον Παναθηναϊκό;». Είναι από τους «άρρωστους» με την ομάδα. Δεν νομίζω ότι θα πήγαινε ποτέ να κάνει επεισόδια. Είναι, όμως, πάνω από τον υπολογιστή του περιμένοντας να ενημερωθεί για οτιδήποτε νεότερο για το Τριφύλλι και ενίοτε να σχολιάσει για τα τεκταινόμενα. Όταν του εξήγησα δύο πράγματα για το τι συμβαίνει στην ομάδα τούτες τις μέρες, τον είδα να αλλάζει όψη. «Διαλυόμαστε ε; Πάμε Δ’ Εθνική. Εγώ πίστευα ότι κάτι θα γίνει, δεν θα τον άφηναν τον Παναθηναϊκό έτσι». Συνειδητοποίησα εκείνη τη στιγμή, ότι πραγματικά ο πολύς κόσμος δεν έχει καταλάβει πραγματικά τι συμβαίνει στους Πράσινους. Είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι εδώ, σε αυτή τη γωνίτσα του κυβερνοχώρου, οι περισσότεροι το έχετε καταλάβει. Θα κάνω μια όσο το δυνατόν πιο αναλυτική προσπάθεια να εξηγήσω αναλυτικά τι συμβαίνει, τι περιμένουμε και τι προοπτική υπάρχει. Όχι για εσάς τόσο όσο με τη βοήθειά σας να το κοινοποιήσετε σε φίλους και γνωστούς για να είναι προετοιμασμένοι και να αποφασίσουν εάν θέλουν να αντιδράσουν ή όχι.
Ο Παναθηναϊκός είναι ακέφαλος. Δεν διαθέτει διοίκηση. Αυτό συνέβη μετά την παραίτηση των τριών μελών του διοικητικού συμβουλίου (Χατζηνικολάου – καλού φίλου πρώην προέδρου της βαρδινογιαννικής εποχής, Τζήμα – καλού φίλου του Οδηγητή, Λουμίδη – οικογενειακώς πάνω από μια δεκαετία στη διοίκηση Βαρδινογιάννη και βέβαια συνεργασία με τη GreenTeam για τη μπουτίκ στη Νέα Υόρκη) που επέφερε την παραίτηση όλων των μελών του Δ.Σ. Προκηρύχθηκε Γ.Σ. στις 18 Απριλίου για αντικατάσταση των μελών αλλά αυτό δεν έχει νόημα αφού εάν υπήρχε πρόθεση αντικατάστασής τους, οι μέτοχοι θα φρόντιζαν να το κάνουν νωρίτερα.
Συνέπεια αυτού είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κάνει τίποτα που να έχει σχέση με χρήματα γιατί απλούστατα δεν έχει μείνει κανείς στο Δ.Σ. για να έχει δικαίωμα υπογραφής. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν χρήματα, ακόμα και να εισρεύσουν στην ΠΑΕ. Επίσης δεν μπορεί να προκύψει καμία συμφωνία με οφειλές προς τρίτους.
Το ταμείο είναι άδειο γιατί τα τελευταία χρήματα από προείσπραξη τηλεοπτικού συμβολαίου και μιας χορηγίας δόθηκαν για πληρωμές παικτών πριν το ντέρμπι «αιωνίων». Τα χρήματα των Βγενόπουλου – Πολέμη που είχαν συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου έχουν μπλοκαριστεί από τους ίδιους ελλείψει Δ.Σ.

Η τιμωρία από την UEFA με αποκλεισμό συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της νέας σεζόν είναι σχεδόν δεδομένη. Ο Παναθηναϊκός οφείλει μέχρι 31 Μαρτίου να έχει αποπληρώσει οφειλές 2,4 εκατ. ευρώ που αφορούν χρέη έως 30/9/2011 και να αποπληρώσει ή ρυθμίσει τρόπο εξόφλησης των χρεών μέχρι 31/12/2011 ύψους 6,5 εκατ. ευρώ. Το πρώτο ποσό έχει πληρωθεί. Το δεύτερο αποκλείεται να πληρωθεί. Για το λόγο αυτό επελέγη η διαδικασία διακανονισμού, να μαζέψει δηλαδή η ΠΑΕ υπογραφές όλων των παικτών όπου θα συμφωνείται η εξόφληση των οφειλομένων προς αυτούς στις αρχές Ιουλίου και στις αρχές Αυγούστου. Οι παίκτες έδωσαν προθεσμία έως αύριο στους μετόχους για να τους δώσουν εξηγήσεις. Κάτι που δεν θα γίνει και επομένως οι ποδοσφαιριστές δεν θα υπογράψουν.

Πρακτικά η τιμωρία από την UEFA σημαίνει μείον διαρκείας, μείον τα εισιτήρια από τους όποιους ευρωπαϊκούς αγώνες, μείον εμπορικά έσοδα, μείον έσοδα από πιθανές προκρίσεις. Μπορεί να αρχίζει από 3 εκατ. ευρώ χασούρα και να φτάνει μέχρι πάρα πολλά εκατομμύρια εάν κατόρθωνε ο Παναθηναϊκός να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ή του Europa League.
Δεν είναι μόνο αυτό. Η τιμωρία από την UEFA έχει τεράστιες επιπτώσεις στο πρωτάθλημα. Βάσει της νέας απόφασης της Σούπερ Λίγκας εφόσον τιμωρηθεί ο Παναθηναϊκός, δεν θα έχει δικαίωμα για να κάνει μεταγραφές και ανανεώσεις συμβολαίων. Χάνει χωρίς δεύτερη κουβέντα τους Κλέιτον, Νίνη, Σιμάο, Καραγκούνη, Κουίνσι, Σπυρόπουλο, Σαριέγκι, Καντέ, Ρούντολφ. Και βέβαια παίκτες πρώτης σειράς σαν τον Λέτο και τον Μπουμσόνγκ θα θελήσουν να φύγουν.
Ελλείψει χρημάτων θα αρχίσουν να «σκάνε» προσφυγές παικτών για να διασφαλίσουν τα δεδουλευμένα τους ή να εξασφαλίσουν την ελευθερία τους. Αυτό σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να ξεμείνει από παίκτες και να παίζει με τα παιδιά της ομάδας Νέων στο επόμενο πρωτάθλημα!
Επίσης θα καταφθάσουν και άλλα μαντάτα από το εξωτερικό με τις Μαρσέιγ, Σετούμπαλ να απαιτούν τα χρήματά τους.
Χωρίς διοίκηση και χωρίς χρήματα, ο Παναθηναϊκός οδεύει στη διάλυση της εταιρίας λόγω χρεών και αδιαφορίας. Άρα στη Δ’ Εθνική.

Φωνάξτε το όσο μπορείτε. Ο Παναθηναϊκός διαλύεται εάν αφεθεί στο έλεος του. Δεν ξέρω τι θέλει να κάνει ο καθένας σας. Να βγει στο δρόμο, να βγάλει πανό, πλακάτ, αφίσες, να ανοίξει ένα λογαριασμό συγκέντρωσης χρημάτων υπέρ του Τριφυλλιού, να καθίσει στο γραφείο του και να κοιτάει την τηλεόραση ή τον υπολογιστή του, να προσεύχεται για ένα θαύμα. Όσοι θέλουν να αντιδράσουν ας το κάνουν ΤΩΡΑ. Δεν υπάρχει χρόνος.

[accor6]

«Για όλα φταίνε οι οπαδοί» - Αφιέρωμα «Οικογένεια Βαρδινογιάννη», μέρος 1ο

Διαβάστε το πρώτο μέρος του μεγάλου αφιερώματος του Greenzone στον βίο και την πολιτεία της οικογένειας Βαρδινογιάννη και την ενασχόλησή τους με τον Παναθηναϊκό.


Από το παιχνίδι στο οποίο ο Γιώργος Βαρδινογιάννης επιτέθηκε προς τους οπαδούς του Παναθηναϊκού και φέρεται να τράβηξε όπλο, επειδή φώναζαν συνθήματα κατά της λιτής πολιτικής που ακολουθούσε
Η συνηθισμένη τακτική «τσουβαλιάσματος» έκανε και πάλι την εμφάνισή της. Για όλα φταίνε οι κακοί υποκινούμενοι οργανωμένοι οπαδοί.

Οι οργανωμένοι του Παναθηναϊκού κατηγορούνται πως προκάλεσαν επεισόδια και διέκοψαν τον αγώνα με τον ΟΣΦΠ. Το παιχνίδι όμως έπρεπε να διακοπεί πολύ πριν καν ξεκινήσει και έτσι έγινε, παρόλο που δεν «μπούκαρε» στο τερέν ούτε ένας. Στο περσινό ματς με την ΑΕΚ, οι οργανωμένοι της εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο στο 60’ και έμειναν 6 λεπτά εκεί. Στη συνέχεια αποχώρησαν πίσω από την εστία του Καρνέζη, το ματς συνεχίστηκε και ουδείς σκέφτηκε να το διακόψει. Τη σεζόν 2009-10 στο μπάσκετ, στον 5ο τελικό πρώτα εκκενώθηκε το ΣΕΦ και στο τέλος διέκοψαν τον αγώνα με ρίψη φωτοβολίδων. Δεν ζητάει ασυλία ο Παναθηναϊκός... Ισονομία απαιτεί!

Φίλα προσκείμενα στην οικογένεια Βαρδινογιάννη Mέσα Eνημέρωσης αφήνουν υπόνοιες πως οι οργανωμένοι υποκινούνται από τον Ανδρέα Βγενόπουλο για να τους έχει με το μέρος τους. Είναι αδιανόητο για φυλλάδες ακόμα και «πράσινης» απόχρωσης να δεχτούν πως οι οπαδοί του Παναθηναϊκού είναι νοήμονες άνθρωποι, με δική τους κρίση και πως κάθε μορφή αντίδρασης είναι αυτόβουλη και όχι υποκινούμενη. Θεωρούν «πρόβατα» τον κόσμο του Τριφυλλιού και πέφτουν πολύ έξω από την πραγματικότητα. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που πουλάνε γύρω στα 1000 φύλλα την ημέρα (το πώς συντηρούνται με τέτοιες πωλήσεις είναι άλλη συζήτηση?).

Δεν είναι η πρώτη φορά που όσοι αντιδρούν στις τακτικές της οικογένειας Βαρδινογιάννη θεωρούνται υποκινούμενοι. Φέτος είναι ο Ανδρέας Βγενόπουλος, το 2009 ήταν ο Νικόλας Πατέρας, το 1999 ήταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Πάντα κάποιος τους υποκινούσε τους οπαδούς! Λες και δεν έχουν κρίση να δουν από μόνοι τους πως η οικογένεια Βαρδινογιάννη συρρικνώνει επικίνδυνα τον Παναθηναϊκό!

Όταν η «Αθλητική Ηχώ» το 1988 μετά το 2-2 με την Μπρίζ έγραφε για τα λάθη της διοίκησης και τα παράπονα των οργανωμένων, όταν το 2001 έγραφε με τεράστια γράμματα «ΠΟΥΛΗΣΤΕ», ποιοι ήταν αυτοί που καθοδηγούσαν τους οργανωμένους;

Πρέπει να δοθεί μία εξήγηση και σε κάτι ακόμα. Πώς γίνεται οι «πράσινοι» οπαδοί να είναι οι μόνοι μη αρεστοί στη διοίκηση μίας ομάδας; Είναι γνωστές οι κόντρες του Γιώργου Βαρδινογιάννη και οι ομηρικοί καυγάδες στα κάγκελα της Λεωφόρου στις αρχές του ’80. Είναι γνωστό πως ο «καπετάνιος» έκλεισε τους συνδέσμους. Τότε ποιος υποκινούσε τους οργανωμένους; Ο Παύλος ανέλαβε το 1987?
Ουδέποτε άλλη ομάδα είχε κόντρα διοίκησης ? οργανωμένων που κράτησε 25 έτη! Ποτέ!

Γιατί «γκρινιάζουν» οι οργανωμένοι από το 1983; Γιατί το 1988 έχουν παράπονα; Γιατί το 1994 φωνάζουν εν χορώ να φύγει η οικογένεια Βαρδινογιάννη; Γιατί το 2001 γράφουν «Πουλήστε» οι εφημερίδες; Γιατί το 2008 βγαίνουν 40.000 κόσμου και κλείνουν τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας; Επειδή είναι υποκινούμενοι; Όχι.

Οι οργανωμένοι αλλά γενικά όλοι όσοι αγαπούν τον Παναθηναϊκό έμαθαν και μεγάλωσαν με ένα ιδανικό: το Τριφύλλι στην κορυφή. Όχι «έτσι, με διάταγμα» αλλά γιατί αυτή ήταν η φυσική του θέση. Γιατί αυτή την θέση την κατακτούσε ο Παναθηναϊκός μόνο όταν την άξιζε. Μέχρι το 1979 οι «πράσινοι» είχαν τα διπλάσια πρωταθλήματα Α’ Εθνικής από τους υπόλοιπους.
Το τι άλλαξε από όταν ανέλαβαν οι Βαρδινογιάννηδες? στο β’ μέρος του αφιερώματος!


Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/03/afierom ... z1q9gdD3OY

«Δεν χρωστάμε - Παιανία - Σαραβάκος», Αφιέρωμα οικογένειας Βαρδινογιάννη Μέρος 2ο
Οι δικαιολογίες που για 30 χρόνια ευαγγελίζονταν οι «πιστοί» της οικογένειας Βαρδινογιάννη πλέον δεν πείθουν κανέναν...


Η οικογένεια Βαρδινογιάννη παρέλαβε τον Παναθηναϊκό πρώτο στην Α’ Εθνική και τον «κατάντησε» δεύτερο και καταϊδρωμένο. Παρέλαβε μία ομάδα που τη σέβονταν όλοι και την «κατάντησε» έρμαιο του παρασκηνίου, ανήμπορο να αντιδράσει σε κάθε μορφής αδικία.

Αφήνουμε όμως τα παραπάνω για επόμενο μέρος του αφιερώματός μας. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τις δικαιολογίες, το «χάπι που χρύσωνε» την πραγματικότητα. Με τα επιχειρήματα που έγιναν «Ευαγγέλιο», με τη συνδρομή σύσσωμων των ΜΜΕ που ελέγχονται με απόλυτη μαεστρία.

1) «Δεν χρωστάμε, δεν έχουμε πέσει στη Β’ Εθνική»

Μα ο Παναθηναϊκός ιδρύθηκε από τους αείμνηστους Γιώργο Καλαφάτη και Απόστολο Νικολαΐδη για να μην χρωστάει και για να είναι στην κορυφή, όχι για να πέσει στη Β΄ Εθνική. Μέχρι να εμφανιστεί η οικογένεια Βαρδινογιάννη ο Παναθηναϊκός δεν χρώσταγε και ήταν πρώτος σε τίτλους της Α’ Εθνικής.

2) «Φέραμε Κυράστα, Γαλάκο, Ζάετς, Ρότσα, Σαραβάκο, Δημόπουλουλο, Μπορέλι, Βαζέχα, Βάντζικ, Ασάνοβιτς, Κωνσταντίνου, Σόουζα»

Με λίγα λόγια 13 παιχταράδες σε 30 χρόνια!
Ο Παναθηναϊκός είναι το καμάρι της Αθήνας και είχε πάντοτε παίχτες λαμπρούς. Προπολεμικά είχε τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της πρωτεύουσας. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής και με μαρτυρίες, το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει ξαναδεί παίχτη με τις ικανότητες του Άγγελου Μεσσάρη. Και μετά το 40’ ο Παναθηναϊκός σταθερά ήταν η ομάδα κάθε χρόνο που είχε τους πιο άξιους ποδοσφαιριστές.

Τον «στρατηγό» Μίμη Δομάζο δεν τον έφερε στο Τριφύλλι η οικογένεια Βαρδινογιάννη, ούτε τον Ζαχαρία Πιτυχούτη. Αντιθέτως, και τους δύο τους έφερε ο Ανδρέας Βγενόπουλος (ο παππούς).
Αλλά και τα χρόνια της πολυμετοχικότητας αποδείχτηκε πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη τους Βαρδινογιάννιδες για να δει παιχταράδες στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Είδε Σισέ και Ζιλμπέρτο, παίχτες παγκοσμίας φήμης. Αυτός άλλωστε έιναι και ο λόγος που και οι δύο (μέχρι να κλείσουν με την απόδοσή τους στόματα) λοιδορήθηκαν από το μεγαλύτερο κομμάτι του Τύπου. Αυτός φαίνεται να είναι και ο λόγος που απομακρύνθηκαν, όπως θα απομακρυνθεί και ο Λέτο (αφού πρώτα «εξουδετερωθεί» με… χαλασμένους χειρισμούς στον τραυματισμό του).

Διαβάζουμε συχνά για Ρότσα, Βαζέχα και Σαραβάκο, αλλά σπάνια διαβάζουμε για κάποιον από τους Τσιφούτη, Καλπάκη, Λούπου, Κόλεφ, Πόλακ, Καρβάλιο, Λίνκαρ, Σαίνιο, Μάουρο Σίλβα, Σίργκουτσον, Ηπειρώτη, Κουτσουρέ, Ντεμπά, Ραγκουέλ, Βύντρα, Τζιόλη, Σπυρόπουλο, Σέριτς, Μάρκο Βίλλα, Τζαφάρ Ιρισμέτοφ, Σέζαρ, Κονσεϊσάο, Γκαλίνοβιτς, Μάριτς, Σάριτς, Άντριτς, Ενακαρχίρε, Κιάσσο, Ποδάρα, Μητρόπουλο, Θωμαΐδη, Καφέ, Τσαπατώρη, Εστερχάζι, Επαλέ, Κώτσιο, Μπικόφσκι, Σκάτσελ, Μίτου, Βόουτερ, Ρομέρο, Πλεσίς, Φερνάντεζ, Λουίς Γκαρσκία.
Παίχτες που παίζουν ή έπαιζαν σε βασικές εντεκάδες και διεκδικούσαν πρωταθλήματα.

3) «Φτιάξαμε προπονητικό κέντρο που δεν υπάρχει όμοιό του στην Ελλάδα. Ποιος έβγαλε από τις ακαδημίες του Γκούμα, Καραγκούνη, Μπασινά, Αλεξόπουλο, Χαλκιά, Κοτσώλη, Κυριάκο;»

Αναφέρονται, φυσικά, στην Παιανία που τη νοικιάζει η οικογένεια στον Παναθηναϊκό και είναι η πρώτη μάλιστα που εξοφλείται! Με τη φιλική τιμή του 1 εκατ. ευρώ το χρόνο! Μία «Παιανία» που με την ακαδημία μαζί έχει βγάλει 10 ταλέντα σε 30 χρόνια!

Αυτή όμως δεν είναι η δουλειά της ακαδημίας; Να παράγει ταλέντα. Κάθε χρόνο όμως! Σταδιακά να ανεβαίνουν παίχτες στην α’ ομάδα και όχι τη θέση του Μαυρία να «τρώει» ο κάθε Ντεμπά και τη θέση του Κυριάκου ο κάθε Ενακαρχίρε.

Εδώ όμως σε 30 χρόνια η ακαδημία έβγαλε μία φουρνιά ταλέντων το διάστημα 1995-1997 και τον Νίνη το 2006. Πριν; Από το 1979 μέχρι το 1995; Δεν βγήκε κανένας! Το ίδιο και από το 1997 μέχρι το 2006! Αλλά και αυτοί οι παίχτες τι προσέφεραν σε τίτλους;

Οδήγησαν την Εθνική στον «άθλο» του 2004, τον Παναθηναϊκό σε επιτυχίες στην Ευρώπη και τελικά ποια ήταν η κατάληξή τους; Τους χρέωσε η διοίκηση Βαρδινογιάννη τις αγωνιστικές αποτυχίες, έριξε στις πλάτες τους την «παράγκα» και τους «ξεφορτώθηκε» μετά τη Ριζούπολη. Όλοι οι Έλληνες ξεπουλήθηκαν, καθώς οι εφημερίδες έριξαν πάνω τους το φταίξιμο και (με πρώτη και καλύτερη την “Derby”) απαίτησαν... «νέα εποχή». Τσάμπα ήρθαν στο Τριφύλλι αυτοί οι παίχτες και τσάμπα έφυγαν! Δεν έφεραν ούτε ένα ευρώ πλην του Σεϊταρίδη. Φανταστικές επιχειρηματικές κινήσεις από την ομάδα που, σύμφωνα με μερίδα του Τύπου, κινούταν στα πρότυπα του… Άγιαξ.

Συνεχίζεται...


Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/03/bardino ... z1qdJ33kHz

[accor6]

Όταν πρασίνισε ο Πειραιάς



Ο Ar1stot3lis μας βάζει στην πράσινη Ντελόριαν και μας ταξιδεύει στον Πειραιά του 1949...

Τα καινούργια ελαστικά της Ντελόριαν ήταν έτοιμα για ένα ακόμα ταξίδι στο χρόνο, σαν σήμερα, πριν 63 ολόκληρα χρόνια.

Και αυτή τη φορά δεν επέλεξα τα σκληρά και ανθεκτικά Bridgestone, τα οποία ποτέ δε με άφησαν παραπονεμένο και που πάντα ήταν η πρώτη μου επιλογή. Προτίμησα τα Goodyear. Μπορεί στον Παναθηναϊκό να μη δούμε goodyear ούτε και φέτος, ας το βλέπουμε τουλάχιστον στα «παπουτσάκια» της Λωρίτσας μας...

Γέμισα το ντεπόζιτο με πλουτώνιο, εννοείται ούτε από Avin ούτε από Shell. Και έφυγα για το 1949...

Δύσκολη εποχή για τη χώρα, που μαστιζόταν ακόμα από τον εμφύλιο. Από έναν εμφύλιο έφυγα, σε άλλον εμφύλιο πήγα...

Έθεσα προορισμό το λιμάνι του Πειραιά και έπεσα πάνω στη στιγμή που μεγάλες καμιονέτες σχημάτιζαν ουρά έξω από ένα αμερικανικό πλοίο και παρελάμβαναν κατά εκατοντάδες μεγάλα ξύλινα κιβώτια τα οποία πάνω έγραφαν «Σχέδιον Μάρσαλ».

Στην Ελλάδα του 2012 το «Μάρσαλ», με μία μικρή παραλλαγή έγινε «Μέρκελ». Ίσως να είναι το ίδιο με γερμανική αξάν. Στον Παναθηναϊκό πάντως παρόμοια οικονομική βοήθεια δε βλέπουμε ούτε με σφαίρες πλέον.

«Εφημερίδες! Έκτακτο παράρτημα!»

Ένα «χαμίνι» με ξυρισμένο κεφάλι και καφέ, λεκιασμένα ρούχα πουλούσε εφημερίδες και άδραξα την ευκαιρία να του αρπάξω από τα χέρια την Αθλητική Ηχώ της 11ης Απριλίου 1949. Μία μέρα πριν, στις 10 Απριλίου, ο Παναθηναϊκός είχε γυρίσει θριαμβευτής από τη Θεσσαλονίκη, κερδίζοντας τον ΠΑΟΚ με 1-0 για τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.

Άνοιξα την εφημερίδα για να διαβάσω το ρεπορτάζ του αγώνα. Ο έξοχος ντριμπλέρ, Γιάννης Παπαντωνίου, είχε κάνει και πάλι το θαύμα του, χαρίζοντας ακόμα μία νίκη στο Τριφύλλι με δικό του τέρμα. Την προσοχή μου όμως τράβηξε ένα δημοσίευμα που δεν αφορούσε το αγωνιστικό κομμάτι. Μεταξύ άλλων έγραφε:

«ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΔΡΙΑ
ΜΕ ΤΟΥΣ 400 ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥΣ»

«Ενώ η σημαία με τριφύλλι κυματίζει στο μεσαίον άλμπουρο. Κέφι, καλαμπούρι και τραγούδι. Παναθηναικέ μεγάλε και τρανέ...

Τέσσερεις ακριβώς. Ο «Αδρίας» ξεκινά σιγά-σιγά... Στην πλώρη κάτασπρα μαντήλια χαιρετούν στην φιλόξενη Πειραική παραλία... Κι αυτή απαντά με μία εγκάρδια ευχή.
- Και με τη νίκη…
Και καθώς η ατμόσφαιρα συνταράσσεται από τα χειροκροτήματα μερικές ασπροπράσινες σημαίες εμφανίζονται. Οι ποδοσφαιρισταί δακρύζουν... Οι φίλαθλοι χειροκροτούν. Κι όλοι μαζί τραγουδούν.

«Παναθηναικέ... Παναθηναικέ... Παναθηναικέ, μεγάλε και τρανέ...»

Για δέκα ολόκληρα λεπτά κοιτούσα αμήχανος την προκυμαία του λιμανιού. Ένας κάλαθος αχρήστων ήταν ακριβώς δίπλα μου. Δεν το σκέφτηκα καν. Έσκισα την εφημερίδα σε 100 κομμάτια, και την πέταξα όσο πιο βαθιά γινόταν. Ακούς εκεί να δακρύζουν οι ποδοσφαιριστές... Και οι φίλαθλοι να χειροκροτούν...

Και όλοι μαζί να τραγουδούν... Στον Παναθηναϊκό των «παρκαρισμένων μετοχών» δε νομίζω να τα ξαναζήσω αυτά. Σε έναν άλλον Παναθηναϊκό ίσως... Για αυτό φρόντισα να ξεχάσω πως τα διάβασα.

Λίγο πριν μπω στην Ντελόριαν είδα έναν καλοντυμένο, ευθυτενή κύριο γύρω στα 50, με άσπρα μαλλιά, να περπατά χαμογελαστός, φορώντας ένα ασημένιο τριφυλλάκι στο πέτο και κρατώντας κι αυτός την Ηχώ παραμάσχαλα. Μόλις είχα ανοίξει την πόρτα της Ντελόριαν για να φύγω, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσε κανένας να την δει, όπως δεν μπορούσε κανείς να δει κι εμένα. Ας περίμενε λίγο η χρονομηχανή...

Συντροφιά του είχε έναν νεότερο κύριο, προφανώς γιος του, γιατί έμοιαζαν. Τους πλησίασα για να ακούσω τη στιχομυθία τους, περίεργος όπως ήμουν πάντοτε.
Όσο πλησίαζα όλο και πιο γνώριμη μου φαινόταν η φυσιογνωμία του κυρίου. Φτάνοντας πλέον σε απόσταση αναπνοής τον αναγνώρισα εύκολα. Τον είχα δει για πρώτη φορά σε φωτογραφία στο διαδίκτυο. Αργότερα θα τον έβλεπα συχνότερα μέσα από παλιά, κιτρινισμένα φύλλα της «μεγαλυτέρας αθλητικής εφημερίδος των Βαλκανίων». Μία επεισοδιακή συνεδρίαση της ΕΠΟ, που είχε λάβει χώρα την προηγούμενη, ίσως στάθηκε αφορμή να βγει για έναν περίπατο με τον γιο του. Ο Ανδρέας Βγενόπουλος ως σύμβουλος της ΕΠΟ είχε δώσει σκληρές μάχες υπερασπιζόμενος τις ιδέες του.

Πάνω που θα έφευγα απογοητευμένος για το παρόν, πήρα κάπως τα πάνω μου. Μπορεί το 1949 και το 2012 να μη μοιάζουν σχεδόν πουθενά, παρόλα αυτά έχουν τουλάχιστον ένα κοινό σημείο. Έναν Ανδρέα Βγενόπουλο που μάχεται για τις ιδέες του και τον Παναθηναϊκό...

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/04/otan-pr ... z1rehn6rXa

[accor6]

Τελικά υπάρχουν παιδιά (Βύντρα) και αποπαίδια (Κατσουράνης);


Αναζητώντας τους υψηλόμισθους στον Παναθηναϊκό, είναι πολύ εύκολο να εντοπίσει κανείς τα εξής ονόματα: Λέτο, Μπουμσόνγκ, Κατσουράνης και... Βύντρα! Δεν αναφερόμαστε στον Καραγκούνη, που ούτως ή άλλως συζητάει την ανανέωση του συμβολαίου του με χαμηλότερες αποδοχές, αφού το τρέχων ολοκληρώνεται στο τέλος του Ιουνίου.

Ωστόσο διαβάζοντας τα ρεπορτάζ και μαθαίνοντας τις... διαρροές από την ΠΑΕ, το μοναδικό επίπεθτο που δεν αγγίζεται είναι αυτό του Βύντρα!

Για τον Λέτο παρ' ότι είναι τραυματίας γίνεται λόγος για περικοπές, αφού έχει συμβόλαιο για δύο ακόμη χρόνια που αγγίζει τα 1,1 εκατ. ευρώ ετησίως.

Για τον Μπουμσόνγκ λέγεται ότι υπάρχει συμφωνία για περικοπές και επέκταση του συμβολαίου του μέχρι το 2014, αφού και αυτός είχε συμβόλαιο που άγγιζε το 1 εκατ. ευρώ!

Για τον Κατσουράνη λέγεται ότι ο Παναθηναϊκός του πρότεινε μείωση του συμβολαίου κατά 40%, αφού οι αποδοχές του την επόμενη σεζόν αγγίζουν τις 800.000 ευρώ, συν ένα μπόνους της τάξης των 500.000 ευρώ.

Πουθενά δεν υπάρχει αναφορά για την περίπτωση του Βύντρα, ο οποίος πέρσι υπέγραψε νέο προνομιακό συμβόλαιο με ετήσιες αποδοχές που αγγίζουν τις 800.000 ευρώ. Δεν συζητάμε για την εφορία, που στην περίπτωσή του (όπως και του Μπουμσόνγκ) είναι 40%, εν αντιθέσει με τους Λέτο και Κατσουράνη που είναι στο 20%!

Μάλιστα παρά τις αντιρρήσεις του Αδαμάντιου Πολέμη, σε μια από τις συνεδριάσεις του Δ.Σ., η διοίκηση Γόντικα έσπευσε να υπογράψει το νέο συμβόλαιο του δεξιοπόδαρου αμυντικού, λες και ο Παναθηναϊκός θα τον έχανε από την Ρεαλ και την Μπαρτσελόνα...

Το περίεργο, λοιπόν, είναι την ώρα που για τους υπόλοιπους χτυπάει η καμπάνα του ΔΝΤ, ο Βύντρα είναι ο μοναδικός που δεν έχει δεχτεί καμία ενόχληση!

aioniapistos.gr

[Giourkas]

^That's crazy...

[cocksta]

Τη χρονιά του νταμπλ, τη φανέλα με το Νο1 φορούσε ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο οποίος έπαιξε σε 18 αγώνες πρωταθλήματος και 28 αγώνες συνολικά εκείνη την περίοδο. Αριστερό μπακ ήταν ο Μάρκους Μινχ (23 ματς) και δεξί μπακ ο Γιούρκας Σεϊταρίδης (21 ματς). Στα στόπερ ξεκίνησε ο Σωτήρης Κυργιάκος (6 ματς προτού τραυματιστεί) και ο Ρενέ Χένρικσεν (19 ματς) και αγωνίστηκαν επίσης οι Γιάννης Γκούμας (25 ματς) και Νασίφ Μόρις (23 ματς).

Στα χαφ έπαιζαν οι Αγγελος Μπασινάς (26 ματς), Γιαν Μικάελσεν (24 ματς), Παντελής Κωνσταντινίδης (22 ματς), Εκι Γκονζάλες (11 ματς), Λουτσιάν Σανμαρτεάν (18 ματς). Στην επίθεση ο Παπαδόπουλος με 26 ματς, ο Κωνσταντίνου με 26 ματς και ο «Μανωλάκης» Ολιζαντέμπε με μόλις 9 ματς και 3 γκολ – αλλά ΤΙ γκολ. Κάποιοι βέβαια, όπως ο Γκόντζος καλή ώρα θυμούνται και μνημονεύουν και τον Σίλβιο Μάριτς που έπαιξε μόλις 13 ματς εκείνη τη χρονιά...

Αλήθεια, πόσοι απ’ όλους τους προαναφερόμενους ήταν στον Παναθηναϊκό δύο χρόνια μετά το νταμπλ; Πόσοι έφυγαν με τον χειρότερο τρόπο; Και από όλους αυτούς τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της κατάκτησης του πρωταθλήματος και του κυπέλλου εκείνης της χρονιάς, ποιοι αντικαταστάθηκαν επάξια;

Αντικαταστάθηκε ο Νικοπολίδης (έφυγε το 2004); Ο Μινχ (έφυγε το 2005); Ο Σεϊταρίδης (έφυγε το 2004); Ο Κυργιάκος (έφυγε στο τέλος του 2004); Ο Χένρικσεν (έφυγε το 2005); Ο Μικάελσεν (έφυγε το 2004); Ο Μπασινάς (έφυγε το 2005); Ο Κωνσταντινίδης (έφυγε το 2005); Ο Σανμαρτεάν (έφυγε το 2006); Ο Κωνσταντίνου (έφυγε το 2005) ή μήπως ο Ολιζαντέμπε (έφυγε τέλος του 2005);

Μιλάμε για μια 11άδα βα-σι-κό-τα-των ποδοσφαιριστών που έφυγαν ένα χρόνο μετά το νταμπλ! Φοβερό, ε; Ποιος δεν συγχώρεσε ποιόν, λοιπόν για την κατάκτηση εκείνου του νταμπλ;

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/07/zajec-mits...l#ixzz20DuLtvkm

[accor6]

Όταν ένας μάγος γεννήθηκε



Πριν από τριάντα δύο χρόνια γεννήθηκε ο Έκι Γκονζάλες. Ο παίχτης που λατρεύτηκε από τους οπαδούς, που αδικήθηκε από το ιατρικό τιμ και που του έδειξε με άσχημο τρόπο την έξοδο η διοίκηση...
Ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν φορέσει το Τριφύλλι στο στήθος τον 21ο αιώνα, γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 10 Ιουλίου 1980.

Πριν από 32 ακριβώς χρόνια άνοιξε τα μάτια ο Ιεζεκιήλ Γκονζάλες, ο αγαπημένος Έκι των φίλων του Παναθηναϊκού.

Μπαλαδόρος. Μεσοεπιθετικός πανέξυπνος, γρήγορος και φαντεζί. Ήρθε το χειμώνα του 2004 και μάγεψε. Έδειξε γρήγορα τις απίστευτες ικανότητές του με την μπάλα, αναδείχθηκε σε ηγέτη, σκόραρε, μοίρασε έτοιμα τέρματα και συνέβαλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του double.

Ο Έκι είχε έρωτα με το τόπι. Ο τρόπος που το «κολλούσε» στα πόδια του ήταν αξιοθαύμαστος. Οι ντρίπλες, οι μακρινές του πάσες και τα γκολ με λόμπα ήταν μερικά από τα στοιχεία του παίχτη που προσέλκυαν στο γήπεδο οπαδούς όλων των ηλικιών. Ένα από τα τέρματα που δεν θα ξεχαστεί ποτέ είναι αυτό που έβαλε στην Άρσεναλ (2-2) στη Λεωφόρο, από το κέντρο σχεδόν του γηπέδου και από πλάγια θέση!

Πολλοί του καταλογίζουν πως ήταν οξύθυμος και πως συχνά πιανόταν στα χέρια με συμπαίχτες του. Άλλοι ισχυρίζονται πως απλώς δεν άντεχε την αδιαφορία και την έλλειψη πάθους που διέκρινε στα αποδυτήρια από συναδέλφους του.

Άλλο ήταν όμως το μεγάλο λάθος του παίχτη. Δέθηκε με τους οπαδούς. Και όπως όλοι οι παίχτες που αναπτύσσουν σχέσεις ειλικρινούς αγάπης με τον κόσμο του Παναθηναϊκού, έτσι και ο Έκι δεν είχε καλό τέλος στο Τριφύλλι. Δεν πρόσεξε! Ο Λουκάς Βύντρα, για παράδειγμα, που ήρθε «πακέτο» με τον Γκονζάλες στον Παναθηναϊκό, τον ίδιο χειμώνα, κάτι ήξερε... Ποτέ δεν δέθηκε με τους φιλάθλους και αγωνίζεται μέχρι και σήμερα, 8 χρόνια μετά, όντας από τους πιο ακριβοπληρωμένους, με συμβόλαιο δυσανάλογο της προσφοράς του.

Επιστροφή στον Έκι...

Ένας σοβαρός τραυματισμός είχε αλυσιδωτές συνέπειες. Δεν είναι λίγοι οι παίχτες που έπειτα από εγχειρίσεις και… απίστευτους χειρισμούς του ιατρικού επιτελείου του Παναθηναϊκού δεν επιστρέφουν ποτέ σε τοπ επίπεδο (Ολισαντέμπε, Άντερσον, Παπαδόπουλος). Η βιασύνη να επιστρέψει ο Αργεντινός στα γήπεδα είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο να μην κάνει ιατρικό ρεκόρ, αλλά τελικά να χάσει μιάμιση σεζόν!

Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός έλυσε το συμβόλαιό της με τον Έκι το καλοκαίρι του 2008, παρόλο που ο παίχτης είχε συνέλθει πλήρως από τις περιπέτειες του τραυματισμού του. Η απόφαση αυτή θα θυμίζει μία... περίεργη χρονιά και γενικότερα μία «μάυρη» εποχή, η οποία έκλεισε οριστικά δύο εβδομάδες μετά. Όταν ο Νικόλας Πατέρας ανέλαβε πρόεδρος του Παναθηναϊκού. Η σκέψη μίας ομάδας με επιθετικό τον Σισέ, πίσω του τους Γκονζάλες και Λέτο και αμυντικά χαφ τους Κατσουράνη, Ζιλμπέρτο θα αποτελεί ένα μακρινό όνειρο.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/07/otan-enas-...l#ixzz20HGNd8WV

[accor6]

Αυγ 2012, 11:39 | Συντάκτης: Green Zone | Αριστοτέλης, Ειδήσεις, Θέμα, Ιστορία, Μπάσκετ
Όταν ο Παναθηναϊκός συνέτριψε την Εθνική... (part 2)



Στο GreenZone έχετε ήδη διαβάσει για μία από τις νίκες του Παναθηναϊκού επί της Εθνικής Ελλάδος στο ποδόσφαιρο. Το Τριφύλλι όμως, το 1981, ταλαιπώρησε και το ομοσπονδιακό συγκρότημα του Μπάσκετ!
Κοκολάκης, Στεργάκος, Βίδας, Κορωναίος, Κόντος (από δεξιά προς αριστερά)
Στις 6 Απριλίου 1981, η Εθνική Ελλάδας του Γιάννη Ιωαννίδη, με παίχτες - αστέρες στη σύνθεσή της όπως οι Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Λιβέρης Ανδρίτσος, Μάνθος Κατσούλης, Χάρης Παπαγεωργίου θα κάνει μία βόλτα μέχρι τα έγκατα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, για να αντιμετωπίσει σε έναν πρωτότυπο φιλικό αγώνα τον Παναθηναϊκό, στον θρυλικό «Τάφο του Ινδού».

Ο Παναθηναϊκός των early 80's και με τον Κώστα Πολίτη στον πάγκο του δεν χαριζόταν ούτε στα φιλικά. Ο Νίκος Γκάλης θα περάσει ένα δύσκολο βράδυ πετυχαίνοντας μόλις 14 πόντους, κι ένας φοβερός Στεργάκος (25 πόντοι), συνεπικουρούμενος από τους υπόλοιπους πράσινους «σωματοφύλακες» Κόντο (22 πόντοι), Βίδα (21 πόντοι) και Κορωναίο (20 πόντοι) θα οδηγήσουν το Τριφύλλι σε μία εύκολη νίκη με το, βαρύ για την Εθνική σκορ, 107-89.

Δώδεκα ημέρες μετά, στις 19 Απριλίου, ο Παναθηναϊκός θα αλώσει το Αλεξάνδρειο κερδίζοντας ξανά την ομάδα του Νίκου Γκάλη με 85-80 (39 πόντοι ο Γκάλης, τους μισούς σχεδόν όλου του Άρη!) και θα στεφθεί Πρωταθλητής Ελλάδας για 17η φορά στην ιστορία του. Μέχρι την έλευση του Παναγιώτη Γιαννάκη στον Άρη το 1984, ο Γκάλης συνήθως τα έβρισκε σκούρα απέναντι στους «πράσινους»...

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/08/otan-o-pan...l#ixzz23kdCYWWW

[accor6]

Είναι τρελοί αυτοί οι Παναθηναϊκοί!



To GreenZone καταγράφει μερικές από τις μεγάλες πορείες των οπαδών του Παναθηναϊκού και θυμάται μία πρωτιά που δύσκολα θα επαναληφθεί: 15.000 «πράσινοι φίλαθλοι» σε αγώνα γυναικείου ποδοσφαίρου!
Ακολουθώντας την αέναη πορεία του συλλόγου τους, διαχρονικά οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού πρωτοπορούν σε κάθε τομέα του αθλητισμού και της κοινωνίας.

«Η Θύρα 13 είναι αυτό που δεν μπορείς να φανταστείς αν δεν το ζεις», φωνάζουν περήφανοι «πράσινοι» φίλαθλοι. Υπερβολή; Μάλλον όχι...

Με Ιστορία που ξεκινάει επίσημα από το 1966, (ανεπίσημα λίγα χρόνια νωρίτερα), οι οπαδοί του Τριφυλλιού γράφουν τη δική τους ιστορία «στα πέταλα ολόκληρης της γης».

Και όλα τα ρεκόρ είναι δικά τους. Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς... Οι μεγαλύτερες εξορμήσεις Ελλήνων οπαδών στο εξωτερικό έχουν καταπράσινο χρώμα. Γουέμπλεϊ το 1971 και Μαρακανά του Βελιγραδίου δύο φορές, το 1971 και το 1986.

Να θυμηθεί τα 75.000 εισιτήρια που εξαντλήθηκαν σε μόλις μία ημέρα, στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1984 μεταξύ του Παναθηναϊκού και της Λάρισας;

Το ρεκόρ προσέλευσης σε μία αγωνιστική σεζόν με μέσο όρο 44.942 εισιτηρίων την περίοδο 1985-86;

Tους 75.000 μέσα και τους 15.000 έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο, στον τελικό του 1989 απέναντι στον Πανιώνιο;

Τα αλλεπάλληλα sold out στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του ΟΑΚΑ, με αποκορύφωμα το ανεπανάληπτο φετινό παιχνίδι για τα προημιτελικά της Ευρωλίγκας απέναντι στη Μακάμπι, που εικάζεται πως στις κερκίδες βρίσκονταν πάνω από 26.000 φίλαθλοι του Τριφυλλιού;

Τους 35.000 του συλλαλητηρίου της 13ης Απριλίου 2008; Tους 400 του αγώνα πινγκ-πονγκ ανάμεσα στους δύο «αιώνιους»;

Τους 100 «τρελούς» που ακολούθησαν την ομάδα βόλλεϋ γυναικών στο Γιέζι το 2009; Τους 13.000 στον τελικό του Κυπέλλου Συνομοσπονδίας απέναντι στη Λοκομοτίβ Μπελογκόριε πάλι το 2009;

Και φυσικά η κορωνίδα της πράσινης αφοσίωσης και αγάπης για την ομάδα. Το τεράστιο ρεκόρ πώλησης εισιτηρίων διαρκείας με 30.091 κομμάτια, την περίοδο 2010-11.

Μέσα στα τόσα και τόσα ρεκόρ, υπάρχει κι ένα ρεκόρ μάλλον άγνωστο και σχεδόν αδύνατο να καταρριφθεί κάποτε. Κι αν αυτό συμβεί πάλι από «πράσινους» οπαδούς θα επιτευχθεί.

To GreenZone θυμάται:

Βρισκόμαστε στο Φεβρουάριο του 1981. Η άρτι συσταθείσα γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού, η οποία μέχρι τη στιγμή που διαλύθηκε μετρούσε μόνο νίκες και θεωρείται ως η ανεπίσημη πρώτη Πρωταθλήτρια Ελλάδας, αντιμετώπιζε σε φιλικό αγώνα την Ολυμπιάδα Κηφισιάς, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Τη νίκη του Τριφυλλιού θα παρακολουθήσουν 15.000 θεατές! Απίστευτο κι όμως Παναθηναϊκό...

ΥΓ. Πριν δύο εβδομάδες περίπου και αλλάζοντας σταθμούς στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, έπεσα πάνω στον Ξυλούρη και στο «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Και άρχισα να σιγοντάρω τον μεγάλο Ξυλούρη όλο και δυναμώνοντας τη δική μου φωνή και σκεπάζοντας πλέον εξ ολοκλήρου τη δική του...

«Πότε θα κάμει, πότε θα κάμει ξαστεριά...
... Ποτέ δεν τον αφήνω, ποτέ δεν τον αφήνω, να παίζει δί - να παίζει δίχως οπαδούς...
Κι όπου παίζει πάντα πάω, κι όπου παίζει πάντα πάω, να τον εβλέ - να τον εβλέπω να νικά, τον Παναθηναϊκό μου, τον Παναθηναϊκό μου, ΤΟΝ ΠΑΟ ΜΟΥ, ΤΟΝ ΠΑΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ...»

Πότε θα κάνει ξαστεριά; Σύντομα Παναθηναϊκέ μου.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/08/einai-trel...l#ixzz23vL1PIvt

[accor6]

1 Αυγ 2012, 15:00 | Συντάκτης: Green Zone | Against All, VivaLaPropaganda, Ειδήσεις, Θέμα
Ποιοι και γιατί μιλούν για τον Παναθηναϊκό που «μίκρυνε»;

Τα «ορφανά» που άφησε η οικογένεια Βαρδινογιάννη, συμπτωματικά σαν σε χορωδία επαναλαμβάνουν (ψευδώς) ότι ο Παναθηναϊκός «μίκρυνε», μολονότι συνεχίζει στην Ευρώπη!
Οι ευρωπαϊκές επιτυχίες του Παναθηναϊκού είναι πολλαπλάσιες κάθε άλλης ελληνικής ομάδας. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι ήταν και συνεχόμενες, ώστε να δικαιολογούν τις κραυγές των πολέμιων της ομάδας έπειτα από έναν αποκλεισμό



«Να μη μικρύνει και σε νοοτροπία», φωνάζει για τον Παναθηναϊκό ο Κώστας Γκόντζος, πλασσάροντας ως δεδομένο ότι ήδη έχει τσαλακωθεί το ευρωπαϊκό προφίλ του Τριφυλλιού!

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι υπόλοιποι σταρ της εφημερίδας Derby που ζουν ανάμεσά μας, όπως ο ανώνυμος αρθρογράφος της στήλης Off The Record και ο Λαμπρούκος «Μπαλαντέρ» Γκαραγκάνης… Μαζί τους και ολόκληρο το «αντικειμενικό» μιντιακό σύστημα που παρουσιάζει την πραγματικότητα όπως την ονειρεύεται, αλλοιώνοντας και προσαρμόζοντας στα μέτρα τους ακόμη και την ίδια την ιστορία.

Δεν θα τους περάσει!

«Για να το καταλήγουμε το πράγμα. Ο Παναθηναϊκός αντικειμενικά αυτή την στιγμή και έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα, έχει μικρύνει σαν μέγεθος σε ευρωπαϊκό τουλάχιστον επίπεδο», γράφει ο εκδότης της εφημερίδας Derby, και ο ανυποψίαστος αναγνώστης που είτε δεν γνωρίζει την ιστορία είτε την έχει ξεχάσει, θα νομίζει πως ο Παναθηναϊκός μονίμως και ασταμάτητα προχωρούσε στα ευρωπαϊκά γήπεδα και «ξαφνικά» έπαψε να πρωταγωνιστεί.

Βέβαια το «ξαφνικά» πάει... πακέτο με την αποχώρηση της οικογένειας Βαρδινογιάννη που όπως φαίνεται άφησε πολλά «ορφανά» πίσω της. Αυτό είναι το υπονοούμενο. Εφυγε η οικογένεια, έφυγαν κι οι επιτυχίες. Αμ, δε...

Ο Ολυμπιακός για μία 16ετία παίζει σχεδόν αδιάλειπτα στην Ευρώπη επειδή ο Γιάννης Βαρδινογιάννης άφησε ανενόχλητη την Παράγκα να δρα και να στερεί από τον Παναθηναϊκό τίτλους. Παρόλη τη συνεχή παρουσία των Πειραιωτών στα ευρωπαϊκά γήπεδα, ποτέ δεν μπόρεσαν να αγγίξουν τις τεράστιες επιτυχίες του Τριφυλλιού, οι οποίες ήταν συχνές όχι όμως συνεχόμενες, ώστε να ισχυρίζεται κανείς πως έπειτα από έναν αποκλεισμό απ' τη Μάλαγα… μίκρυνε το Τριφύλλι.

Από το 1979 που ανέλαβε η οικογένεια Βαρδινογιάννη τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας σημειώθηκαν το 1984-85 επί Γιάτζεκ Γκμοχ, το 1987-88 και το 1991-92 στις δύο θητείες του Βασίλη Δανιήλ, το 1995-96 με τον Χουάν Ραμόν Ρότσα στον πάγκο και τη χρυσή τριετία 2000-2003 με τους Άγγελο Αναστασιάδη, Γιάννη Κυράστα, Σέρχιο Μαρκαριάν. Τεράστιοι ευρωθρίαμβοι που ανεβάζουν τον Παναθηναϊκό στην κορυφή των ελληνικών ομάδων στα μεγάλα σαλόνια. Δεν παύουν όμως να είναι σποραδικοί. Γιατί αυτό είναι το φυσιολογικό για μία ελληνική ομάδα που έχει να συναγωνιστεί μεγαθήρια.

Η διάλυση της ομάδας των ευρω-θριάμβων από τον Γιάννη Βαρδινογιάννη, το 2003, επέφερε και την εξαφάνιση του Τριφυλλιού από τις λίστες των ευρωπαϊκών επιτυχιών ως το 2008-09 και την ομάδα του Χενκ Τεν Κάτε που έφτασε ως τους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ ανάλογη ήταν και η πορεία την επόμενη χρονιά με τον Νίκο Νιόπλια τον πάγκο. Βέβαια αυτές οι επιτυχίες της πολυμετοχικότητας «ενόχλησαν» το σύστημα που προφανώς ήθελε τον Παναθηναϊκό «μικρό».

Η αναδρομή που ακολουθεί δεν έχει ως σκοπό να φωτίσει αποτυχίες του Τριφυλλιού στην Ευρώπη, αλλά να αναδείξει τον τρόπο που οι (δήθεν) «αντικειμενικοί» δημοσιογράφοι, αλλά κυρίως οι εσωτερικοί εχθροί, τύπου Γκόντζου, παραχαράσσουν την αλήθεια και παρουσιάζουν τα ιστορικά δεδομένα όπως τους βολεύει.

Ο Παναθηναϊκός δεν «μίκραινε» ως ομάδα ούτε από τον αποκλεισμό του από τη Μάλαγα των εκατομμυρίων, ούτε όταν έμεινε επί Μαλεζάνι για πρώτη φορά τέταρτος στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ χάνοντας δύο φορές από την «πρωτάρα» Ουντινέζε και γνωρίζοντας συντριβές από Βέρντερ και Μπαρτσελόνα. Στο GreenZone δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας.

Αλλοι επέλεγαν το 2005 να γράφουν κείμενα αποθεώνοντας τον προπονητή παρά τις βαρύτατες ήττες που άφησαν την ομάδα τέταρτη στον όμιλο, ενώ το 2008, το 2009, το 2010 όπως και το 2012 να κατηγορούν τον προπονητή Αυγουστιάτικα για τις επιλογές του! Ακόμη κι αν στις δύο από τις τέσσερις παραπάνω περιπτώσεις η ομάδα πέτυχε μοναδικά κατορθώματα στην Ευρώπη, ενώ εφέτος παρά τη γκρίνια και τον πόλεμο που δέχεται, εξακολουθεί να συμμετέχει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις!

Οι ατυχίες και οι κακές εμφανίσεις είναι στο πρόγραμμα οποιασδήποτε ομάδας. Βέβαια όταν γίνονται επενδύσεις σε ποδοσφαιριστές με συνέπεια, αυξάνονται οι πιθανότητες για περισσότερες επιτυχίες. Στον Παναθηναϊκό η οικογένεια Βαρδινογιάννη όμως, είχε άλλο ταλέντο. Τη διάλυση των πετυχημένων ομάδων.

Ετσι την πορεία του 1985 της ομάδας με τον Γιάτσεκ Γκμοχ στον πάγκο και τους παικταράδες στο γήπεδο, ακολούθησαν οι αλλαγές προπονητών τα «θα, θα, θα» για τον Χάτζι, τον Στόιτσκοφ, τον Στόικοβιτς, τον Λάουντρουπ και τους λοιπούς σταρ που ήταν... κλεισμένοι, αλλά ξαφνικά μετατρέπονταν σε Κλάους Νίλσεν και Τζέισον Πόλακ.

Η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα είναι η ομάδα που συμμετείχε στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ το πειραματικό Τσάμπιονς Λιγκ του 1992 και η οποία εξελίχθηκε στην ομάδα που έφτασε ένα βήμα πριν τον τελικό της κορυφαίας διοργάνωσης το 1996. Αυτή την ομάδα βέβαια, την διέλυσαν οι ιδιοκτήτες της ΠΑΕ. Το ίδιο συνέβη και με την ομάδα που την τριετία 2000-03 πέτυχε αρκετές επιτυχίες στην Ευρώπη. Ωστόσο και αυτή την ομάδα την διέλυσαν οι ιδιοκτήτες της ΠΑΕ.

Πέρασαν πέντε χρόνια από το 2003 για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να διακριθεί ξανά στην Ευρώπη. (Βέβαια σε αυτό το διάστημα για τους «ειδικούς» και τους πάσης μορφής «Παναθηναϊκάρχες» δεν υπήρχε θέμα «σμίκρυνσης» ούτε «τσαλακώματος» του προφίλ του Συλλόγου). Έπρεπε να μπουν οι… κακοί πολυμετοχικοί στην ΠΑΕ, να σπρώξουν ζεστά εκατομμύρια και να φέρουν αστέρες καταξιωμένους, ώστε το Τριφύλλι να θριαμβεύσει ξανά με «διπλά» εντυπωσιακά, με πρωτιά σε όμιλο που είχε την Ίντερ του Μουρίνο και τη Βέρντερ, με πρόκριση επί της Ρόμα σε νοκ άουτ αγώνες.

Τι ακολούθησε; Το «σαμποτάζ» του... κινήματος «δεν πληρώνω». Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης όπως δείχνει η ιστορία του στο Τριφύλλι, ενοχλείται και ενδεχομένως να τρομάζει και μόνο με την ιδέα να βάζει το χέρι στην τσέπη και από τη στιγμή που το 54,7% της ομάδας σταμάτησε να πληρώνει η ομάδα κατέρρευσε. Έφυγαν τα μεγάλα της αστέρια (ο Σισέ για ένα κομμάτι ψωμί και ο Τζιλμπέρτο ελέυθερος), αλλά και παίχτες μεσαίας αξίας, όπως ο Ρουκάβινα και ο Γκάμπριελ, που δεν αντικαταστάθηκαν με καλύτερους.

Παράλληλα, ο Τζίγγερ προτού παρκάρει τις μετοχές του φρόντιζε να φορτώνει στην ομάδα δάνεια από την τράπεζα Πειραιώς και ταυτόχρονα να την γεμίζει με πανάκριβα συμβόλαια ποδοσφαιριστών που ποτέ δεν έπιασαν (Γκοβού, Πλεσί, Λουίς Γκαρσία, Φερνάντεζ).

Κάπως έτσι φτάσαμε στους αποκλεισμούς από Οντένσε και Μακάμπι και στον αποκλεισμό από την πανίσχυρη ισπανική Μάλαγα. Αν ο Κώστας Γκόντζος, το παρεάκι που τον ακολουθεί και οι κατά τα άλλα «πράσινες» φωνές (όπως ο Στέλιος Μαρκάκης που θεωρεί πως η Μάλαγα έχει απλώς «δύο τρεις καλές μονάδες» στις τάξεις της...) πιστεύουν πως ο Παναθηναϊκός μίκρυνε, δεν πειράζει... Θα βρίσκουν μπροστά τους το GreenZone που θα τους θυμίζει την πραγματικότητα, την οποία βλέπουν με όποιον τρόπο τους βολεύει, προφανώς για να μπορούν να προπαγανδίζουν και να σπέρνουν ζιζάνια σε περιόδους που ο Σύλλογος το μόνο που χρειάζεται είναι ηρεμία.

Και βέβαια δεν αποκλείεται να βρεθεί και κάποιος άλλος και να τους θυμίσει κάποια στιγμή ότι ο Παναθηναϊκός που πριν από μερικούς μήνες, από την πραξικοματική παραίτηση των εντεταλμένων της οικογένειας Βαρδινογιάννη από το ΔΣ, βρέθηκε ένα βήμα προ του Πρωτοδικείου, συνεχίζει στην Ευρώπη...Δεν έχει αποκλειστεί όπως θα ήθελαν οι εντός και εκτός των τειχών εχθροί του Τριφυλλιού!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/08/mikros-sto...l#ixzz2583lbGRU

[Giourkas]

Welcome to Greece



Welcome to Greece. Καλωσήρθατε στο αγγελικά πλασμένο ελληνικό πρωτάθλημα. Καλωσήρθατε σε έναν κόσμο αμόλυντο, σε ένα περιβάλλον υγιές, σε μία διοργάνωση όπου όλοι έχουν δικαίωμα στην διεκδίκηση του τίτλου, σε μία διοργάνωση που βασιλεύει η ισονομία, η δικαιοσύνη, η καθαρότητα. Αρκεί να φοράς ερυθρόλευκα, να παίζεις στο Καραϊσκάκη, να είσαι ηγέτης στις «Παράγκες» και να έχεις πρόεδρο τον «ξέρω τι θα κάνω» που τι να τις κάνει τις μεταγραφές όταν έχει Δούρο, Σαρρή και σία.

Ελληνικό ποδόσφαιρο. Η διοργάνωση, στην οποία ο Παναθηναϊκός θα έπρεπε να είναι στο +2 και όμως είναι μια… ανάσα από το να βρεθεί από την δεύτερη κιόλας αγωνιστική στο -4! Είναι η διοργάνωση, στην οποία ΜΟΝΟ ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση βαθμών εξαιτίας επεισοδίων που προκάλεσε η αστυνομία όταν το σωματείο του Πειραιά ένιωθε όλα αυτά τα χρόνια τα «χάδια» της αθλητικής-τυφλής- δικαιοσύνης για σημεία και τέρατα που έχει δημιουργήσει κατά καιρούς!

Είναι η διοργάνωση, στην πρεμιέρα της οποίας ο δήθεν και διορισμένος πρωταθλητής περνά από την Βέροια με τα χίλια ζόρια και μεγάλο… σκόρερ τον επόπτη που ακυρώνει πεντακάθαρο γκολ στο 10’! Είναι η διοργάνωση, στην οποία ο κάθε απίθανος Σιδηρόπουλος βγάζει απευθείας κόκκινη για διαμαρτυρία, επειδή λέει προσβλήθηκε. Τόσα χρόνια σφύριζε στην εκκλησία και προσβλήθηκε από το «αρχίδ..» που του είπε ο Κατσουράνης!

Προφανώς ο συγκεκριμένος όταν κάνει τον διαιτητή στο Φάληρο έχει συνηθίσει από τα «κύριε Σιδηρόπουλε δεν ήταν φάουλ» και τα «σας παρακαλώ πολύ με αδικείτε» και τα «γαλλικά» του Κατσουράνη τον έκαναν να βγει από τα ρούχα του! Ποια ρούχα, δηλαδή, που κανονικά ρόμπα θα έπρεπε να φοράει!

Όλη η Ελλάδα είδε. Αυτό το «100-0» που παίζει στο δεύτερο ημίχρονο δεν έχει προηγούμενο. Ξεπέρασε και τον Καλόπουλο. Θα νόμιζε κανείς ότι ο ΠΑΣ είναι η Μπαρτσελόνα και ο Παναθηναϊκός ο… Θρασύβουλος! Και, όμως, ο Μαζαράκης τον έβγαλε άριστο. Αυτός είναι παρατηρητής. Απλά, καμία φορά ξεχνά να βγάλει τα «ερυθρόλευκα» γυαλιά που έχει πάρει δώρο από τον Δούρο και του… ξεφεύγουν.

Για να είμαστε, πάντως, ειλικρινείς στημένο σε είχαν. Από πέρυσι κιόλας όταν έκαναν τα πάντα για να πάρεις στη πλάτη το -2. Προσπάθησαν στη Λιβαδειά, έφαγαν τα μούτρα τους, το πέτυχαν στο ΟΑΚΑ και θα συνεχίσουν να ψάχνουν τρόπους για να τελειώσει το πρωτάθλημα όσο πιο νωρίς γίνεται!

Προσωπικά, δεν πρόκειται να ασχοληθώ ούτε με το αν χάσαμε το πρώτο ημίχρονο τσάμπα, ούτε αν ο Φορναρόλι δεν είναι… killer, ούτε αν ο Πετρόπουλος έχασε γκολ που δεν χάνονται. Στα… παλιά μου τα παπούτσια. Όταν θα παίζεται μπάλα, θα γράφουμε για μπάλα. Όταν το παιχνίδι θα παίζεται στο γήπεδο, θα γράφουμε για αυτά που βλέπουμε στο γήπεδο. Όταν θα σε κλέβουν, θα γράφουμε για τις κλεψιές τους.

Όταν σε στήνουν στη… γωνία και σε «ξεσκίζουν» με τόσο προκλητικό και ξεδιάντροπο τρόπο, τότε, συγγνώμη, αλλά αυτά που κοροϊδεύω δεν μπορώ να τα κάνω. Μπορείτε αλλού να διαβάσετε αναλύσεις, κριτική στον προπονητή, στον Κατσουράνη που είναι… παλιόπαιδο και βωμολοχεί, κριτική στους πάντες και τα πάντα. Πάνω από όλα και από όλους, όμως, είναι ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ. Ξεκάθαρα πράγματα.
Αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο. Δεν είναι αθλητισμός, δεν είναι παρά ένα αρρωστημένο πράγμα, στο οποίο ο νικητής θα πρέπει να είναι πάντα ο ίδιος. Με οποιοδήποτε κόστος και τίμημα. Είναι λογικό ο κόσμος να… βράζει. 1997 είχαμε, κοντεύουμε 2013 και ακόμη σε κλέβουν!

Μπορεί να πει ο καθένας «ωραία τα λες αλλά τι προτείνεις»; Επιστροφή στη Λεωφόρο. Ξεκινάς με τα βασικά. Αποκτάς έδρα. Αλλιώς σφυρίζει ο κάθε… καμικάζι σε ένα χαωτικό στάδιο με 5.000 κόσμο και αλλιώς σε ένα «καμίνι» που είναι από πάνω του. Όποτε είναι έτοιμη. Σε 3, σε 5, σε 8 μήνες; Γυρνάς στο σπίτι σου.

Και φυσικά ξεκινάς ΠΟΛΕΜΟ με κάθε νόμιμο μέσο. Σούπερ οι ανακοινώσεις και αναγκαίες αλλά για να γκρεμιστεί η «Παράγκα» θέλεις και μπουλντόζες! Μόνος του ο Αλαφούζος δίνει μεγάλο αγώνα, την… ψάχνει, εκτίθεται, βγαίνει μπροστά αλλά θέλει βοήθεια. Η ισχύς εν τη ενώσει, λοιπόν. Τώρα, στα δύσκολα, τώρα που καλείται ο Παναθηναϊκός να ξεβρωμίσει την μπόχα και την δυσωδία που έχει κατακρεουργήσει τόσα χρόνια το ελληνικό ποδόσφαιρο…

Υ.Γ: Όσο και να προσπαθούν μερικοί, ο Φερέιρα θα μείνει και θα συνεχίσει να δουλεύει και να φτιάχνει κάτι καλό. Δεν είναι μάγος αλλά προπονητής. Κάτι τύποι που απλά υπάρχουν… παρασιτικά μέσα στην ομάδα και προσπαθούν να «φάνε» τον προπονητή και με… διαρροές της πλάκας να δημιουργήσουν εντυπώσεις είναι γνωστοί και «καρφώνονται». Όπως και οι αγαπητικοί τους…

http://www.leoforos.gr/blog/45405/is%E2%80%A6-ellada

[accor6]

Ahdia pragmatika. Na doume pote tha kataferoume na doume ena prwtathlima sobaro kai antagwnistiko

[accor6]

Very nice

Προπονητής - παίκτες - οπαδοί: Το (μόνιμο) άλλοθι των πραγματικών ενόχων



Οι μόνοι που έλειπαν από το κάδρο ήταν οι συνήθεις -μετά από αποτυχίες- κακοί φίλαθλοι. Το Derby τους ανακάλυψε...
Τόσο μα τόσο προβλέψιμοι. Δεκαετίες τώρα! Μετά από κάθε αποτυχία φταίει πρώτα ο προπονητής. Μετά φταίνε οι ποδοσφαιριστές. Τέλος δεν γίνεται να μην πέσουν ευθύνες στους οπαδούς. Και αν τυχαίνει να πρόκειται για μέρος του οργανωμένου κόσμου του Παναθηναϊκού που ασκεί και κριτική στα… big bosses ακόμα καλύτερα.

Έτσι λοιπόν, μετά από το καταστροφικό παιχνίδι στη Σλοβενία δεν γινόταν παρά τα βελάκια να δείξουν τους συνήθεις ενόχους. Τον προπονητή Ζεσουάλδο Φερέιρα, τους αδιάφορους παίκτες και τέλος να μπει το κερασάκι στην τούρτα: «ντου των οπαδών».

Από ποιον; Από την αντιπαναθηναϊκή εφημερίδα Derby και από τον συντάκτη Κώστα Πιτιακούδη που ανακάλυψε «ντου» οπαδών κατά διοίκησης, Φερέιρα και ποδοσφαιριστών, προφανώς για να περάσει τη διχαστική γραμμή που πιστά ακολουθεί το έντυπο στο οποίο αρθρογραφεί.

Έτσι λοιπόν, ενώ όταν το 2006 στην Πάτρα με τη Ζαπορίζια το πραγματικό «ντου» και η εκδήλωση οργής κατά της ιδιοκτησίας του Γιάννη Βαρδινογιάννη μεταφράστηκε σε κάτι που «δεν τιμάει την ιστορία του Παναθηναϊκού και των φιλάθλων του», βγάζοντας από τον πλάνο τον Τζίγγερ που ήταν παρόν στο γήπεδο και τα άκουγε για τα καλά για τις επιλογές του (Μπάκε, ποδοσφαιριστές, τσιγκουνιά), φτάσαμε στο 2012 η μουρμούρα και η λεκτική εκδήλωση αγανάκτησης 10-20 φιλάθλων να μεταμορφώνεται σε «ντου». Όσο σύσσωμος ο Τύπος αποθεώνει τους 400 εκδρομείς και την εκπληκτική ατμόσφαιρα που δημιούργησαν, καθώς και την κόσμια συμπεριφορά τους, η εφημερίδα ντέρμπι πρωτοπορεί. Ξανά.

Κακός προπονητής – Κακοί ποδοσφαιριστές – Κακοί φίλαθλοι

Το τρίπτυχο του άλλοθι. Το τρίπτυχο της αθώωσης. Από ουσία μηδέν. Συνεχόμενοι κύκλοι γύρω από τα ίδια και τα ίδια, επανάληψη του έργου και οι ένοχοι πάντα οι ίδιοι. Οι ποδοσφαιριστές, οι προπονητές και ο κόσμος έφταιγαν που πριν το 2008 επικρατούσε η τσιγκουνιά και το προσκύνημα στην παράγκα και στη Ριζούπολη. Οι ποδοσφαιριστές, οι προπονητές και ο κόσμος φταίνε που το 2012 ο Τζίγγερ αποχώρησε (από το μετοχολόγιο) μόνο όταν με τις πράξεις του άφησε καμένη γη και άδεια ταμεία.

Ας δούμε λίγο τις τρεις περιπτώσεις. Κοινή συνισταμένη είναι πάντα η ίδια:

Κακός προπονητής. Πόσους και πόσους τεχνικούς έχει αλλάξει ο Παναθηναϊκός; Πότε είχε κάποιον που το μεγαλύτερο κομμάτι της εξέδρας να συμφώνησε πως «ναι, αυτός μας κάνει!»; Μία, δύο, άντε τρεις φορές. Ακόμα και αυτούς τους προπονητές τους έδιωξαν. Τι γίνεται με όλους τους υπόλοιπους; Άλλοι στηρίχθηκαν από τις διοικήσεις και από τον Τύπο και άλλοι όχι. Όλοι όμως αποχώρησαν. Γιατί; Γιατί δεν είχαν καλό έμψυχο υλικό. Γιατί υπήρχε τότε τσιγκουνιά. Γιατί υπάρχουν σήμερα άδεια ταμεία. Η αγαπημένη λογική της οικογένειας Βαρδινογιάννη ήταν πως «μπορούμε με λίγα να φτιάξουμε πολλά». Το γεγονός ότι το κατάφεραν σε ορισμένες περιπτώσεις δεν σημαίνει πως είναι ο κανόνας. Αντιθέτως είναι η εξαίρεση.

Κακοί παίκτες. Τα ίδια. Δεν γίνεται να φταίει ο ποδοσφαιριστής που δεν ξέρει τα βασικά. Αυτός που φταίει είναι αυτός που δεν πληρώνει για να φέρει αξιόλογους παίκτες στην ομάδα. Με λίγα χρήματα, το μόνο στο οποίο μπορεί κανείς να ελπίζει είναι τα λεγόμενα «λαχεία» (περιπτώσεις Χένρικεν, Βαζέχα). Όμως συνηθίζεται να ονομάζουμε ως «λαχεία» αυτούς τους αθλητές για κάποιον λόγο. Γιατί «κερδίζεις» μία φορά στις 1000.

Αδιάφοροι παίκτες. Σίγουρα κατακριτέο για έναν ποδοσφαιριστή να πληρώνεται από την ομάδα του και να μην αποδίδει όσα μπορεί. Να μην ματώνει στο γήπεδο. Τι γίνεται όμως με αυτόν που δεν γεννήθηκε Παναθηναϊκός και που ταυτόχρονα δεν πληρώνεται; Τι γίνεται με αυτόν που αρρώστησε, αηδίασε να ξεφτιλίζεται από το παρασκήνιο κάθε χρόνο; Ποιος μπορεί να αποδώσει ευθύνες σε αυτόν που έχει σιχαθεί την παράγκα να του κλέβει τίτλους, χωρίς να νοιώθει πως η διοίκηση προστατεύει τους κόπους του;

Και φυσικά υπάρχουν και οι… γεννημένοι αδιάφοροι. Αυτοί που απλώς δεν το έχουν το πάθος. Που κανείς προπονητής δεν μπορεί να τους το μεταλαμπαδεύσει. Υπάρχουν επιθετικοί που δείχνουν να βαριούνται τη ζωή τους. Έτσι ήταν μία ζωή. Και συνήθως αυτοί απλώς δεν κοστίζουν πολλά χρήματα. Υπάρχουν, όμως, και επιθετικοί που υπό τις χείριστες συνθήκες φτύνουν αίμα για να βάλουν γκολ. Αυτοί στοιχίζουν. Τέτοιος ήταν ο Σισέ. Και τον ξεπούλησαν.

Κακοί οπαδοί. Εδώ δεν έχουμε φτάσει (ακόμα) φέτος, αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο πως σε αυτό το «πόρισμα» οδηγούμαστε. Ευχής έργου θα είναι να μην γίνει ποτέ η έκρηξη που θα διαλύσει τα πάντα. Το κακό είναι πως αυτό δεν είναι απόλυτα στο χέρι των φιλάθλων, καθώς ακόμα και αν συγκρατηθούν, τότε πολύ απλά υπάρχουν και... άλλοι τρόποι για να δημιουργηθούν επεισόδια. Όπως πέρυσι. Και εκεί ξεχνιούνται όλα. Οι αντι-Παναθηναϊκές φυλλάδες θα ορμίσουν σαν κοράκια να ξεσκίσουν τους κακούς οπαδούς. Σε ενδεχόμενο εκτρόπων, θα αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη στο ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης του Παναθηναϊκού, ενώ θα ξεχαστούν (για άλλη μία φορά) τα όργια που παρακολουθούμε άναυδοι από το παρασκήνιο από την αρχή της χρονιάς.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/09/proponitis...l#ixzz27DPxBCWW

[accor6]

Niice read. Whoever cares reads it all

Από το Double του 2010, στο χάος του 2012…




Πώς ο Παναθηναϊκός από τη δόξα και τη χλιδή του Double του 2010 οδηγήθηκε στην οικονομική-αγωνιστική καταστροφή του 2012...

Στην Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός το 2008 μπήκαν στα ταμεία του Συλλόγου 64 εκατομμύρια ευρώ. Προσέφεραν από την τσέπη τους χρήματα οι Βγενόπουλος, Πατέρας, Γιαννακόπουλος, Ζωλώτας, Δάβαρης, Νίκας, Ξυλάς, καθώς και ορισμένοι φίλαθλοι - μικρομέτοχοι. Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης δεν έβαλε ούτε μισό ευρώ, ωστόσο παρέμεινε μεγαλομέτοχος. Αυτή ήταν άλλωστε η επιθυμία του. Να παραμείνει εντός της ΠΑΕ, να μην πληρώνει ο ίδιος και όταν έρθει η ώρα να τα διαλύσει όλα. Τους στόχους του τους πέτυχε.

Ο Παναθηναϊκός είναι μία βόμβα καλά ρυθμισμένη για να εκραγεί. Με μοναδικό πρόβλημα πως μόνο αυτός που τη ρύθμισε ξέρει το πότε θα γίνει η έκρηξη.
Το GreenZone θυμάται μερικές σημαντικές στιγμές που βίωσε ο Παναθηναϊκός από το Double του 2010 και την αποχώρηση από τα κέντρα αποφάσεων των «πολυμετοχικών» μέχρι την εξαθλίωση του 2012. Κάθε μία έπαιξε τον ρόλο της για να διαμορφωθεί η φετινή οικονομική - αγωνιστική εικόνα.

* Το 2010 ο Παναθηναϊκός κατακτάει το πρωτάθλημα. Δεν προλαβαίνουν να κοπάσουν τα πανηγύρια και ξεκινάει ο πόλεμος κατά του προέδρου του Τριφυλλιού Νικόλα Πατέρα από τις δύο εφημερίδες που υποτίθεται πως στηρίζουν τον Σύλλογο. Από την Πράσινη και από το Derby.

Ο πρόεδρος του Double, του 50-50, του... 5ου Ολυμπιακού, αυτός που απομάκρυνε από τον χώρο του αθλητισμού προσωπικότητες όπως ο Κόκκαλης, ο Γκαγκάτσης, ο Ψυχομάνης, που έφερε στον Παναθηναϊκό παίκτες όπως οι Τζιμπρίλ Σισέ, Κώστας Κατσουράνης, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Σεμπάστιαν Λέτο ονοματίστηκε από Πράσινη εφημερίδα ως «πρόεδρος γλάστρα».

* Τον Σεπτέμβριο του 2010 Γιάννης Βαρδινογιάννης, Ανδρέας Βγενόπουλος και Νικόλας Πατέρας δίνουν τα χέρια στο ξενοδοχείο Plaza. Το μνημόνιο που συμφωνήθηκε είχε ως στόχο την ομόνοια για να μπορέσει ο σύλλογος να βγει από αδιέξοδα. Ωστόσο, ο Τζίγγερ δεν τήρησε σχεδόν κανέναν όρο:
α) οικονομικά δεν πλήρωσε ό,τι αναλογούσε στο ποσοστό του και έτσι αντί για 9,1 εκατομμύρια ευρώ αποφάσισε να δώσει 5 εκατ. ευρώ.

β) ένας από τους όρους ήταν ο εξής:
«Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης θα αποκηρύξει δημόσια κάθε διχαστική κίνηση που εκπορεύεται από το "περιβάλλον" του και το ίδιο θα κάνουν και ο Ανδρέας Βγενόπουλος και ο Νικόλας Πατέρας αν προκύψει τέτοιο ζήτημα».

Τα φιλικά προς τον Βαρδινογιάννη media δεν σταμάτησαν την πολεμική πολιτική, με τη δικαιολογία πως δεν έχει πλέον σχέση ο Τζίγγερ μαζί τους. Ούτε καν με τον Κώστα Γκόντζο…

γ) Ένας ακόμη όρος ήταν:
«Την όλη ευθύνη για την κατάληξη του γηπέδου στον Βοτανικό και την διαχείριση της ΓΗΠΕΛ θα διατηρήσει ο κ. Γιάννης Βαρδινογιάννης ο οποίος υποχρεούται ή να φτιαχτεί το γήπεδο με όρους θετικούς για την ΠΑΕ ή να τερματίσει το project χωρίς απαιτήσεις τρίτων εις βάρος της ΠΑΕ».

Όχι μόνο δεν φρόντισε ο Τζίγγερ για την κατασκευή του γηπέδου με όρους θετικούς για την ΠΑΕ, αλλά ούτε ποτέ τερμάτισε το project χωρίς απαιτήσεις τρίτων. Ως αποτέλεσμα φτάσαμε στο σήμερα και στον κίνδυνο της κατεδάφισης της Λεωφόρου με αντάλλαγμα ένα... εμπορικό κέντρο, λειψές εγκαταστάσεις για τον Ερασιτέχνη και στην καλύτερη των περιπτώσεων ένα ασύμφορο για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό γήπεδο.

* Εκλεκτός του Γιάννη Βαρδινογιάννη για την προεδρία ήταν ένα πρόσωπο που καμία σχέση δεν είχε με τον Σύλλογο και με τον αθλητισμό γενικότερα, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος.

* Την ίδια περίοδο ο Τζίγγερ από τη μία έλεγε πως ο Πατέρας δεν άφησε υποχρεώσεις και πως όλες οι οφειλές του Συλλόγου ήταν πληρωμένες, ενώ από την άλλη χαρακτήριζε… χρεοκοπημένο τον Παναθηναϊκό.

* Η ΠΑΕ παρέμενε «πολυμετοχική», όμως όλες οι ενέργειες θύμιζαν εποχές «μονομετοχικότητας», καθώς οι αποφάσεις περνούσαν αποκλειστικά και μόνο από τον μεγαλομέτοχο και τους εκλεκτούς – «φυτευτούς» του στα διάφορα πόστα (πρόεδροι, οικονομικοί διευθυντές, κλπ).

* Ποιες ήταν λοιπόν οι αποφάσεις του Τζίγγερ για τον χρεοκοπημένο αυτό, όπως τον χαρακτήριζε, Παναθηναϊκό; Του φόρτωσε δάνεια. Από τράπεζα της οικογένειάς του μάλιστα. Για να ξεπληρώσει τα χρέη, θα υπέθετε ο ανυποψίαστος.

Αμ δε… Για να φορτώσει το Τριφύλλι με βαριά συμβόλαια ποδοσφαιριστών που ποτέ δεν απέδωσαν στο χορτάρι. Έφερε τους Γκοβού, Πλεσί, Λουίς Γκαρσία, Φερνάντεζ, Ιωαννίδη και την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα Μπουμσόνγκ. Ανανέωσε ταυτόχρονα, μέχρι το 2014 τον Λουκά Βύντρα, ανεβάζοντας το συμβόλαιό του σε δυσθεώρητα ύψη.

Οι μετοχές του Τζίγγερ περνάνε στην Παναθηναϊκή Συμμαχία και το ερώτημα που καίει είναι το εξής: έφυγε ή όχι;

* Διάδοχος του Κωνσταντόπουλου, ο οποίες απέτυχε σε όλους τους τομείς ως πρόεδρος, ήταν ο μέχρι τότε α' αντιπρόεδρος Δημήτρης Γόντικας. Και αυτός εκλεκτός του Τζίγγερ. Πρώην βολλεϋμπολίστας και πρόσωπο που έχαιρε και χαίρει της εκτίμησης της οικογένειας Βαρδινογιάννη.

* Το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς χάθηκε οριστικά στο στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης». Στο «derby της ντροπής» με τον Καλόπουλο και τα επεισόδια. Οι αντιδράσεις της διοίκησης Γόντικα ήταν επιδερμικές και φυσικά δεν έφτασαν τα πράγματα στα «άκρα», κάτι που ήταν και η απαίτηση της μεγαλύτερης μάζας των αγανακτισμένων φιλάθλων.

* Ξεσπάει το σκάνδαλο των στημένων αγώνων που ξεμπροστιάζει εις διπλούν τις διοικήσεις του μεγαλομετόχου Γιάννη Βαρδινογιάννη. Από τη μία φανερώνεται η ευκολία με την οποία κλέβονταν τίτλοι από τον Παναθηναϊκού, κάτω από τα μάτια του... ανυποψίαστου Τζίγγερ. Κάτι που είχε αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο στο πρεστίζ του Συλλόγου, αλλά και στα οικονομικά δεδομένα. Από την άλλη, φανερώνεται η αδυναμία της διοίκησης του Τριφυλλιού να πάρει την κατάσταση στα χέρια της και να «ξεβρωμίσει» το πρωτάθλημα. Μεγαλύτερη ευκαιρία από τις κασέτες της ΕΥΠ δύσκολα θα βρεθεί ξανά.

* Τα οικονομικά προβλήματα -απόρροια τόσο της απόφασης του Τζίγγερ να μην πληρώνει τίποτα, όσο και των ενεργειών των εκλεκτών του στη διοίκηση- βγαίνουν στην επιφάνεια. Ως αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός χάνει σταδιακά τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του, χωρίς να τους αντικαθιστά με ισάξιους. Πρώτοι που στην ουσία εκδιώχθηκαν οι σταρ Τζιμπρίλ Σισέ και Ζιλμπέρτο Σίλβα.

* Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο Τζίγγερ αποφάσισε να προβεί στην παγκόσμια πρωτοτυπία να παρκάρει τις μετοχές του. Μία εταιρεία με έλλειμμα, με χρέη, με άδεια ταμεία, με υποχρεώσεις να τρέχουν και ο μεγαλομέτοχος… παρκάρει σε δικηγορικό γραφείο τις μετοχές του!

* Ο Ανδρέας Βγενόπουλος του ζητάει να αναλάβει τις ευθύνες της ΓΗΠΕΛ και στην ουσία να τιμήσει το μνημόνιο του 2010. Στη συνέχεια θα έτρεχε ΑΜΚ 15 εκ. ευρώ με τιμή μετοχής 0.33 ευρώ, την οποία δεσμεύτηκε πως θα κάλυπτε. Ο Τζίγγερ κάνει τον… Κινέζο και εντελώς βολικά για τον ίδιο εμφανίζεται με ταξί ο Βλάσης Τσάκας με τους Άραβές του. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε συναντηθεί με τον πρόεδρο Δημήτρη Γόντικα σε καφέ στην Κηφισιά.

* Παραμύθια καθημερινά, με τον Βγενόπουλο να τα ξεμπροστιάζει λίγες ημέρες μετά την εμφάνισή τους («Παραμύθια της Χαλιμάς»), με την πλειοψηφία όμως των media (Goal, Sentra Fm, Derby, Πράσινη, Sport Fm, Real News, Real Fm, Skai Fm, ΕΘΝΟΣ, τηλεόραση κλπ) να αδιαφορούν και να προετοιμάζουν το έδαφος για την… εκτόξευση που ποτέ δεν ήρθε.

Εδώ να σημειώσουμε πως ο μοναδικός υπεύθυνος για να εξαφανίσει από τον χάρτη του Παναθηναϊκού τον Βλάση Τσάκα και τους… Αλ Σαούντ ήταν ο μεγαλομέτοχος Γιάννης Βαρδινογιάννης. Κάτι που δεν έκανε ποτέ, παρόλο που οι δικές του μετοχές ήταν προς διαπραγμάτευση.

* Παράλληλα με τις υποσχέσεις του Τσάκα, ξεκίνησαν και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις. Όσο ο Καβαλιώτης μάνατζερ έφερνε τον Ροναλντίνιο, τον Σικαμπάλα και τον «καλύτερο του Σισέ», η ομάδα απέδιδε εξαιρετικό ποδόσφαιρο με μαέστρο τον Ζεσουάλδο Φερέιρα.

* Ο Πορτογάλος είχε να παλέψει με 13 παίκτες, ολομόναχος, καθώς η διοίκηση Γόντικα ποτέ δεν φρόντισε να τον κάνει να νοιώσει πως έχει τη στήριξη της ΠΑΕ.

* Ο Δημήτρης Γόντικας δεν διάβασε ποτέ σε διοικητικό συμβούλιο την επιστολή του Ανδρέα Βγενόπουλου, μέσω της οποίας ζητούσε να συνεισφέρει οικονομικά, ώστε να ολοκληρωθούν μία ή δύο μεταγραφές που επιθυμούσε ο προπονητής του Συλλόγου στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, για να μπορέσει να κατακτηθεί ο τίτλος.

Τα επτά «αμαρτήματα» του Γόντικα
* Οι αποφάσεις και οι... μη αποφάσεις του Δημήτρη Γόντικα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην απώλεια του τίτλου. Ενδεικτικά:
α) απουσία φιλάθλων στο Περιστέρι. «Τα παράπονα στον πρόεδρό σας», έλεγαν οι αστυνομικές δυνάμεις.
β) απουσία φιλάθλων σε εκτός έδρας παιχνίδια με δικαιολογία το κώλυμα της αστυνομίας.
γ) παρουσία φιλάθλων στη Λιβαδειά, πριν την κρίσιμη τριάδα των ντέρμπι.
δ) αδυναμία προστασίας των φιλάθλων και του συλλόγου τόσο στη Λιβαδειά, όσο κυρίως στο «αιώνιο» ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, όταν απλώς παρακολουθούσε τον υπεύθυνο ασφαλείας του ΟΣΦΠ Τσιρώνη να… κατευθύνει.
ε) απόφαση να μην γίνει έφεση για την τιμωρία για την ποινή κεκλεισμένων των θυρών στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.
στ) καμία αντίδραση όταν η Σούπερ Λίγκα αποφάσισε να ξεκουράσει τον Λεβαδειακό, χωρίς καμία δικαιολογία, πριν το ματς με τον Παναθηναϊκό.
ζ) ούτε καν παρουσία στη συνεδρίαση της Σούπερ Λίγκας όταν αποφάσισε να ξεκουράσει Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ.

* Η ΑΜΚ στα 15 εκατ. ευρώ που θα είχε ζητηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2011 θα προχωρούσε επιτέλους τον Μάρτιο του 2012. Βρέθηκε όμως ο τρόπος για να μην συμβεί ούτε τότε...

Η διοίκηση Γόντικα κατέρρευσε επειδή παραιτήθηκαν τα τρία μέλη – εκλεκτοί του Τζίγγερ του Δ.Σ. Λουμίδης, Χατζηνικολάου και Τζήμας. Μαζί παραιτήθηκε και ο ίδιος ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού, αντί να φροντίσει να αναπληρώσει τους τρεις παραιτηθέντες. Αποτέλεσμα του «πραξικοπήματος» ήταν οι «πράσινοι» να τιμωρηθούν για πρώτη φορά στην ιστορία τους με ετήσιο αποκλεισμό της UEFA με αναστολή.

* Οι Άραβες μπορεί να εξαφανίστηκαν, ωστόσο ο Τζίγγερ δεν αναλάμβανε τις ευθύνες του για τη Διπλή Ανάπλαση με αποτέλεσμα να παραμένει ακέφαλος ο Παναθηναϊκός, να μην προχωράει η ΑΜΚ, οι παίκτες να είναι απλήρωτοι, το έλλειμμα να μεγαλώνει και το πρωτοδικείο να είναι τόσο κοντά όσο ποτέ.

* Εμφανίζεται το Σωματείο του Γιάννη Αλαφούζου και τα πράγματα κάπως δείχνουν να ξεμπλοκάρουν. Ωστόσο, η ΑΜΚ αναβάλλεται συνεχώς με δικαιολογίες που δεν πείθουν. Τελικά ακυρώνεται και ορίζεται νέα στα 6 εκατ. ευρώ, όταν η τρύπα του Παναθηναϊκού (μόνο από την προηγούμενη χρονιά) είναι 23 εκατ. ευρώ (σύμφωνα με το Ενημερωτικό Δελτίο).

* Στο μεταξύ η αποδόμηση της ομαδάρας του Double προχωράει κανονικά με τους μοναδικούς παίκτες ικανούς να «φτιάξουν παιχνίδι» (Νίνη, Κλέιτον) να αποχωρούν. Ο πρώτος, μάλιστα, με εξώδικο ως παράσημο από τον Δημήτρη Γόντικα. Αποχώρησε και ο Καραγκούνης και ο Σιμάο από το κέντρο, με τα αποτελέσματα, αγωνιστικά, να είναι εμφανή σε κάθε παιχνίδι, αφού χρήματα για να αποκτηθούν ισάξιοι δεν υπήρχαν.

* Οι μετοχές του Τζίγγερ περνάνε στην Παναθηναϊκή Συμμαχία και το ερώτημα που καίει είναι το εξής: έφυγε ή όχι ο Τζίγγερ; Από το μετοχολόγιο ίσως αποχώρησε. Όσο όμως αγωνιστικά και οικονομικά, το Τριφύλλι είναι μία ομάδα διαλυμένη, όσο το γήπεδό του στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας κινδυνεύει να γκρεμιστεί, όσο η Διπλή Ανάπλαση είναι ένας βραχνάς για τον Παναθηναϊκό έτοιμος να τον εγκλωβίσει για όλη την υπόλοιπη ιστορία του, τότε μάλλον μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως ο Τζίγγερ είναι εδώ. Δικά του δημιουργήματα είναι αυτά. Ούτε του Αλαφούζου, ούτε κάποιου άλλου μετόχου.

Ο Παναθηναϊκός είναι μία βόμβα καλά ρυθμισμένη για να εκραγεί. Με μοναδικό πρόβλημα πως μόνο αυτός που τη ρύθμισε ξέρει το πότε θα γίνει η έκρηξη.

Μέσα σε όλο αυτό το χάος υπάρχουν και οι εξωτερικοί εχθροί (Παράγκα, υποτακτικές προς τον ΟΣΦΠ αρχές, εχθρικά media) και έδεσε το γλυκό.

Είτε φταίει ο Φερέιρα είτε όχι για την αγωνιστική εικόνα του Συλλόγου, είτε παραμείνει προπονητής είτε αντικατασταθεί, είτε έμενε ο Καραγκούνης στο ρόστερ είτε έρχονταν άλλος καλύτερος για τη θέση του το καλοκαίρι, είτε μειωθεί τελικά (όπως είχαν δεσμευτεί οι άνθρωποι της Συμμαχίας πως θα γίνει στο ενδιάμεσο της περιόδου) το συμβόλαιο του Βύντρα είτε όχι, η ουσία είναι η ίδια και τα προβλήματα έχουν μεγαλύτερο βάθος από τις ευθύνες ενός προπονητή ή ενός ποδοσφαιριστή. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται κάτι δραστικό για να μπορέσει να επιβιώσει από τον Γολγοθα που έχει να διαβεί τους προσεχείς μήνες. Η (μερική) αποβαρδινογιαννοποίηση της ΠΑΕ θα ήταν λογικά μία καλή αρχή, για να πειστεί πάνω απ' όλα ο κόσμος του Τριφυλλιού. Ωστόσο, οι φήμες... παρέμειναν φήμες.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2012/09/apo-to-dou...l#ixzz27XDMfxBn

[accor6]

Όταν ο Παναθηναϊκός έφερε το χόκεϋ στην Ελλάδα



Διαβάστε στο GreenZone πώς ο πρωτοπόρος του αθλητισμού Παναθηναϊκός έφερε στη χώρα ένα νέο άθλημα και το παρουσίασε στους φιλάθλους στο ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου (μετέπειτα Στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης»), σαν σήμερα στις 21 Μαρτίου το 1911.
Ένα από τα πιο επιτυχημένα τμήματα του Παναθηναϊκού προπολεμικά, αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα μετεμφυλιακά, ήταν το χόκεϋ επί χόρτου.

Ο Παναθηναϊκός είναι ο πρώτος ελληνικός σύλλογος που ίδρυσε τμήμα χόκεϋ το 1928.

Αυτό, όμως που λίγοι γνωρίζουν, είναι πως μόλις το 1911, σαν σήμερα στις 21 Μαρτίου, η πάντα πρωτοπόρος ομάδα της Αθήνας παρουσίασε για πρώτη φορά το άθλημα στο φίλαθλο κοινό της πρωτεύουσας.

Ταξιδέψτε στο χρόνο, παρέα με το GreenZone και μάθετε για ένα σπορ που γοήτευε τα χρόνια εκείνα όσο και το ποδόσφαιρο...

Οι άνθρωποι που «μεγάλωσαν» τον Παναθηναϊκό και που μπόλιασαν το DNA του με τη νοοτροπία της πρωτοπορίας σε κάθε αθλητικό και κοινωνικό φάσμα, είχαν ως όραμα να φέρουν στη χώρα νέα σπορ, να τα καλλιεργήσουν και να παραδώσουν στη φίλαθλη κοινότητα που διψούσε για αθλητισμό.

Στις 21 Μαρτίου 1911 ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (από τον οποίο είχαν ήδη αποσκιρτήσει αρκετοί αθλητές, λόγω της κρίσης ανάμεσα στους διοικούντες του) έδωσε τον πρώτο αγώνα χόκεϋ επί χόρτου στην Ελλάδα. Επρόκειτο για αγώνα επίδειξης που έγινε στο Ποδηλατοδρόμιο του Φαλήρου, και σκοπό του ήταν, όπως πληροφορούμαστε από τον Τύπο της εποχής, να μάθουν οι θεατές τους κανόνες του αθλήματος.

Ήταν ένα νέο σπορ για το ευρύ κοινό. Η φίλαθλη Ευρώπη το είχε μάθει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908. Γρήγορα αναπτύχθηκε στην Αγγλία, και λίγο αργότερα στην Ινδία. Η αλήθεια, όμως, είναι πως οι ρίζες του χόκεϋ βρίσκονται στην Αρχαία Ελλάδα. Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε πως ο Παναθηναϊκός ήταν το μέσο για να επιστρέψει το σπορ στην πόλη που το γέννησε.

Το χόκεϋ δεν «επέζησε» για πολλά χρόνια γιατί πέραν του Παναθηναϊκού δεν υπήρχαν άλλοι σύλλογοι με τη διάθεση να το αναπτύξουν. Κατά τη δεκαετία του 20’ το Τριφύλλι ξαναφέρνει το χόκεϋ στα γήπεδα. Οι αγώνες γίνονταν με απόλυτη επιτυχία μετά από ποδοσφαιρικά ματς.

Η νέα αυτή εποχή συνεπήρε το κοινό. Βοηθούσε και το θέαμα, καθώς ο Παναθηναϊκός είχε άξιους αντιπάλους, όπως η ομάδα του Ομίλου Αντισφαίρισης, η ομάδα των εργαζομένων της πετρελαιοβιομηχανίας Shell και αυτή του Αγγλικού στόλου.

Είναι χαρακτηριστικό πως πολλές φορές ο κόσμος ήταν πιο θερμός σε αγώνες χόκεϋ, παρά ποδοσφαίρου. Αυτό από τη μία ήταν θετικό, από την άλλη όμως ήταν και η αιτία που το άθλημα δεν είχε την απαραίτητη προβολή στα μέσα ενημέρωσης, καθώς κυριαρχούσε ο φόβος πως το χόκεϋ θα κλέψει την αίγλη του «βασιλιά των σπορ».

Ο Παναθηναϊκός μέχρι και τον πόλεμο του ’40 φρόντιζε με ιδιαίτερη αγάπη το τμήμα. Είχε τους περισσότερους αθλητές, καθώς και τμήματα υποδομής, ενώ τακτικά έδινε φιλικούς αγώνες με μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος από το εξωτερικό, κυρίως από Αγγλία και Ινδία.

Διοργανώθηκαν επίσημα πρωταθλήματα Ελλάδος, τα οποία η ομάδα με σύμβολο το Τριφύλλι τα κατέκτησε όλα. Σπουδαίοι αθλητές, οι οποίοι διακρίθηκαν κυρίως σε άλλα αθλήματα, αγωνίστηκαν και ως αθλητές χόκεϋ του Παναθηναϊκού. Χαρακτηριστικά ονόματα είναι οι «στιβικοί» Ρένος Φραγκούδης, Διομήδης Συμεωνίδης, Χρύσανθος Τσουκαλάς, ο γνωστός πρωταθλητής στο πινγκ πονγκ Νίκος Μαντζάρογλου, καθώς και οι ποδοσφαιριστές Αντώνης Μιγιάκης και Άγγελος Μεσσάρης.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.greenzone.gr/2013/03/protoporos...l#ixzz2QUvFelT3